ขุ.ธ. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 41 / 92

5. วิญญาณ คือ ส่วนที่เป็นความรู้แจ้งอารมณ์ทางทวารทั้ง 5 เช่น การได้ยิน ได้เห็น และได้ อารมณ์ทางใจ เป็นต้น กล่าวโดยสรุปจากข้างต้นก็คือ ร่างกายมนุษย์ประกอบด้วย 2 ส่วนใหญ่ๆ คือ ส่วนที่เป็นรูปหรือ ร่างกาย

วิญญาณเป็นส่วนที่สำคัญในการรับรู้สัมผัสต่างๆ เช่น การได้ยินและการได้เห็น ร่างกายมนุษย์แบ่งออกเป็นสองส่วนหลักคือ รูปและนาม หรือจิตใจ เพื่อให้มีสุขภาพที่ดีทั้งทางกายและจิตใจ โดยพระพุทธองค์ให้ความสำคัญกั

ความสุขที่แท้จริงคือ การหลับเป็นสุข ตื่นเป็นสุข นั่ง นอน ยืน เดิน ก็เป็นสุข เป็นสุขอยู่ตลอด เวลา ไม่เลือกสภาวะเวลาและสถานที่ ความสุขเช่นนี้เป็นสิ่งที่มนุษย์ต่างปรารถนา สมาธิเป็นสิ่งที่นำมนุษย์เข้าสู่ค

ความสุขที่แท้จริงคือความสุขที่เกิดจากการทำสมาธิที่นำเราสู่ความสุขตลอดเวลาที่ไม่ขึ้นกับสถานการณ์แทนที่จะเป็นเพียงชั่วคราว ซึ่งการหยุดใจเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เราเข้าถึงโลกส่วนตัวและพบกับแหล่งกำเนิดแห่ง

4. สถานที่ที่บุคคลเสพสุรา เป็นสถานที่ที่รวมของผู้ที่มีใจเศร้าหมอง ขาดสติ 5. สถานที่มีคนพาล ท่านกล่าวกันว่า บุคคลที่อยู่ใกล้คนชั่ว จิตใจจะซึมซับความชั่วได้ง่ายกว่าความดีเพราะมีลักษณะ ตามกระแส ดังนั้นใค

เนื้อหาเกี่ยวกับสถานที่ที่ไม่เหมาะสมในการใช้ชีวิต ได้แก่ สถานที่ที่รวมผู้ที่เสพสุราและคนพาล ที่นำไปสู่ความเสื่อมของมรรคผลนิพพาน ผ่านตัวอย่างของบุตรเศรษฐีที่ถูกชักชวนให้เข้าสู่วงการเหล้า จนอาจเสียโอกาส

ทั้ง 2 จำพวกนี้ย่อมทำให้จิตใจของคู่สนทนา เกิดความสงบ เยือกเย็น ผ่องใสได้ ฉะนั้นบุคคลจำพวกนี้ จึงจัดเป็นบุคคลสัปปายะ 6.5 อาหารที่ไม่ควรบริโภคและควรบริโภค อาหารที่ไม่ควรบริโภคและควรบริโภคในขณะที่กำลังปฏ

เนื้อหานี้กล่าวถึงประเภทอาหารและสภาพอากาศที่มีผลต่อการปฏิบัติภาวนา โดยระบุว่าอาหารที่มีรสหวานอาจทำให้จิตใจไม่มั่นคง ส่วนอาหารที่มีรสเปรี้ยวทำให้จิตใจถาวรมากขึ้น อากาศที่ร้อนทำให้รู้สึกไม่สบาย ขณะที่อา

ในส่วนของความคิดไม่แยบคายนับเป็นสาเหตุสำคัญ เพราะการที่คนรับอารมณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส ความรู้สึกหรือเวทนาที่เกิดขึ้นนั้น ย่อมปรากฏเป็นอาการอย่าง ใดอย่างหนึ่ง คือ สุ

บทความนี้เน้นถึงความสำคัญของความคิดในการสร้างอารมณ์ของเรา รวมถึงความเชื่อมโยงระหว่างความต้องการในสิ่งสวยงามและการยึดติดที่เกิดจากอารมณ์ นอกจากนี้ยังว่าถึงวิธีการแก้ไขกามฉันทะตามคัมภีร์ที่ส่งเสริมให้เร

3. ความเป็นผู้คุ้มครองทวารในอินทรีย์ 4. ความเป็นผู้รู้ประมาณในโภชนะ 5. ความเป็นผู้มีกัลยาณมิตร 6. การกล่าวถ้อยคำแต่ที่เป็นสัปปายะ 1. การเรียนอสุภนิมิต คือ ศึกษาความไม่งามในร่างกาย โดยพิจารณาให้เห็นควา

เนื้อหาเกี่ยวกับการค้นหาความไม่งามในร่างกายและการรักษาอินทรีย์โดยใช้สติเป็นพื้นฐาน เพื่อสร้างความเบื่อหน่ายในเรื่องเพศ ส่งผลให้เกิดความสงบ นอกจากนี้ยังมีการพิจารณาถึงความสกปรกในร่างกาย ซึ่งมีช่องทางกา

3. จมูก 4. ลิ้น 5. กาย 6. ใจ ร่างกายก็เหมือนบ้านที่มีประตูหน้าต่างอยู่ 6 ช่องทาง สิ่งต่างๆ ภายนอกที่เราจะรับรู้ รับทราบ ก็มาจาก 6 ทางนี้ จะเป็นสิ่งที่ดีทำให้ใจของเราสงบผ่องใสก็มาจาก 6 ทางนี้ จะเป็นสิ่

บทความนี้อธิบายถึงช่องทางทั้ง 6 ที่ใช้ในการรับรู้ของมนุษย์ ได้แก่ ตา, หู, จมูก, ลิ้น, กาย, ใจ โดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเปรียบเทียบแต่ละช่องทางกับสัตว์ต่างๆ ที่มีลักษณะพิเศษเปรียบเทียบถึงการใช้ประโยชน์

ต้องง่วง ไม่อยากง่วง อันจะทำให้เกิดความไม่พอใจตามมา และทำให้เราเหนื่อยอ่อนยิ่งขึ้น รวมถึงจะทำให้ เบื่อในการปฏิบัติธรรมมากขึ้น แต่ถ้าจำเป็นต้องพักจริงๆ ในขณะพัก พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ ก็ได้ มี

บทความนี้กล่าวถึงการจัดการกับความง่วงนอนในขณะที่ปฏิบัติธรรม โดยเสนอแนวทางจากพระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ให้เราพักผ่อนอย่างชาญฉลาด และการควบคุมการบริโภคอาหารเพื่อไม่ให้ส่งผลเสียต่อการปฏิบัติธรรม โดย

2.1.2 คำอุปมาสติ สติเสมือนเสาหลัก ปักแน่นในอารมณ์ คือ คนที่มีสติเมื่อจะไตร่ตรองคิดในเรื่องใด ใจก็ปักแน่นคิด ไตร่ตรองในเรื่องนั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน ไม่คิดฟุ้งซ่านไปเรื่องอื่น คิดไตร่ตรองจนเข้าใจแจ่มแจ

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของสติในชีวิตประจำวัน โดยเปรียบเทียบสติกับเสาหลัก นายประตู ขุนคลัง และหางเสือ เพื่อแสดงให้เห็นว่าสติมีบทบาทในการควบคุมอารมณ์และความคิด รวมทั้งการตัดสินใจอย่างรอบคอบ เมื่อเรา

5) การทำอย่างสม่ำเสมออย่างที่พระพุทธเจ้าท่านใช้คำว่า ภาวิตา พาหุลีกตา นึกบ่อยๆ คิดบ่อยๆ ทำเนืองๆ สมาธิจะค่อยๆ ก่อตัวขึ้นทีละเล็กทีละน้อยอย่างที่เราไม่รู้สึกตัวเลย เมื่อสมาธิเต็มเปี่ยม ใจจะหยุด ถูกส่วน

การทำสมาธิอย่างสม่ำเสมอเป็นสิ่งสำคัญในการสร้างความสงบภายใน โดยพระราชภาวนาวิสุทธิ์ได้สอนว่าควรปฏิบัติทุกวันแม้ในอารมณ์ที่แตกต่างกัน การฝึกนี้จะช่วยให้ร่างกายและจิตใจแข็งแรง รวมถึงสร้างสุขภาวะที่ดี การน

การฟังพระสัทธรรมในข้อนี้ เป็นธรรมที่สามารถทำให้ผู้ฟังสามารถปฏิบัติจนหมดกิเลส เข้าสู่ พระนิพพานได้ ซึ่งการฟังธรรมเช่นนี้จะเกิดในยุคที่มีผู้รู้อย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบังเกิดขึ้น ซึ่งการที่จะมี ผู้รู้อย

การฟังพระสัทธรรมเป็นธรรมที่สำคัญต่อการปฏิบัติธรรม เพื่อยกระดับจิตใจและนำไปสู่การหมดกิเลสและการเข้าถึงพระนิพพาน การมีผู้แสดงธรรมที่เหมาะสมช่วยให้การฟังธรรมประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้

ที่มีผลต่อการฟังธรรมไว้ดังนี้ คือ 1) อุคฆฏิตัญญูบุคคล คือ บุคคลที่ตรัสรู้ธรรม ขณะที่ท่านยกหัวข้อขึ้นแสดงธรรม หมายถึง บุคคล ที่เพียงแค่ยกหัวข้อธรรมขึ้นแสดง โดยที่ยังไม่ได้ทำการอธิบายในรายละเอียด ก็สามา

การฟังธรรมแบ่งออกเป็น 4 ประเภท ได้แก่ อุคฆฏิตัญญูบุคคล ซึ่งสามารถเข้าใจธรรมได้จากการยกหัวข้อเพียงเล็กน้อย เช่น ตัวอย่างพระพาหิยเถระที่บรรลุธรรมได้ทันทีจากพระดำรัสสั้น ๆ, วิปจิตัญญูบุคคล ต้องการการอธิบ

2) วิจาร คือ การประคองจิตให้มั่นอยู่ในอารมณ์ที่เพ่ง และในขณะเดียวกันก็ขจัดวิจิกิจฉานิวรณ์ คือ ความที่จิตเกิดลังเลสงสัย วิจารนี้ย่อมทำให้ผู้ปฏิบัติไม่เกิดความสงสัยในสภาวธรรมที่ปรากฏ ว่าใช่นิมิตหรือไม่ใ

เนื้อหานี้พูดถึงการทำสมาธิผ่านการวิจารและปีติ โดยวิจารหมายถึงการประคองจิตไม่ให้ลังเล และปีติคือความรู้สึกปลาบปลื้มจากการทำสมาธิ อธิบายความสัมพันธ์ของวิตกและวิจาร เช่น เสียงระฆังและการบินของนก ให้ความเ

7. อรูปราคะ คือ ความยินดีในอรูปฌาน หรือในอรูปภพที่จะพึงเข้าถึงได้ด้วยอรูปฌานนั้น 8. มานะ คือ ความถือตัวว่าเราดีกว่าเขา เสมอเขา เลวกว่าเขา เป็นต้น 9. อุทธัจจะ คือ ความฟุ้งซ่าน ซัดส่ายไปในอารมณ์ต่างๆ ไม

ในพระพุทธศาสนา การละกิเลสมีลำดับขั้น โดยแบ่งออกเป็นการละแบบสมุจเฉทปหาน ปฏิปัสสัทธิปหาน และนิสสรณปหาน ซึ่งส่งผลต่อการพัฒนาตนจากปุถุชนไปสู่พระอริยบุคคล เช่น พระโสดาบัน พระสกทาคามี พระอนาคามี และพระอรหัน

ไม่ยึดติดในสิ่งทั้งหลาย จึงเกิดการปล่อยวางอารมณ์ภายนอกที่ยึดติด และจิตจึงค่อยสงบนิ่ง ตั้งมั่น และ เกิดเป็นสมาธิ การพิจารณาอย่างนั้นท่านยังไม่เรียกว่า วิปัสสนา แต่อาจเรียกได้ว่า วิปัสสนึก ดังในพระ ธรรม

การเจริญวิปัสสนาเริ่มจากการปล่อยวางอารมณ์ที่ยึดติด เมื่อจิตสงบย่อมทำให้เกิดสมาธิและวิปัสสนาอย่างแจ่มแจ้ง ผู้ฝึกสมาธิต้องมีปัญญาและการพิจารณาตามคำสอนที่ศึกษา หากไม่มีสมาธิย่อมไม่สามารถบรรลุวิปัสสนาได้

3.4.1 วธกปัจจุปฏฐานโต ระลึกโดยปรากฏเหมือนเพชฌฆาต ผู้ปฏิบัติพึงระลึกว่า เพชฌฆาตคิดว่าจะตัดศีรษะคนผู้นี้ ถือดาบจ่อที่คอ ยืนประชิดตัว อยู่ฉันใด แม้ความตายก็ปรากฏฉันนั้นเหมือนกัน เพราะเหตุใด เพราะความตายม

บทความนี้พูดถึงความตายที่เกิดขึ้นพร้อมกับการเกิดและความแก่ของสัตว์ ตั้งแต่การเริ่มต้นของชีวิตที่เกี่ยวข้องกับการตาย พระพุทธเจ้าทรงสอนว่า ชีวิตไม่สามารถย้อนกลับได้เหมือนดวงอาทิตย์และลำธารที่ไหล น้ำในลำ

7. เหมือนโคที่เขานำไปฆ่า แม่โคที่จะถูกเชือด ชีวิตของมนุษย์ทั้งหลาย เปรียบเหมือนแม่โคที่จะถูกเชือด ฉันนั้นเหมือนกันนิดหน่อย รวดเร็ว มีทุกข์มาก มีความคับแค้นมาก จะพึงถูกต้องได้ด้วยปัญญา ควรกระทำกุศล ควร

บทความนี้พิจารณาชีวิตของมนุษย์ว่าเปรียบเสมือนแม่โคที่จะถูกฆ่า สอนให้เห็นถึงความไม่แน่นอนของชีวิตและให้ระลึกถึงความตายโดยการปรับจิตใจเป็นอารมณ์ที่หลุดพ้นจากทุกข์ เพื่อให้เกิดความเคยชินในการมีสติ โดยธรร

อุจจาระของเด็กเล็ก ๆ ที่มีสีเหมือนสีขมิ้น แม้โดยสัณฐานก็เหมือนแง่งขมิ้น และซากสุนัขดำ ที่ขึ้นอืดที่เขาทิ้งไว้ในกองขยะ มีสีเหมือนสีผลตาลสุก มีสัณฐานเหมือนกลองตะโพนที่เขา ปล่อยกลิ้งทิ้งไว้ แม้เขี้ยวก็มี

บทความนี้สำรวจถึงลักษณะของอุจจาระเด็กเล็กและขนในร่างกาย โดยเปรียบเทียบถึงสีและสัณฐานที่ไม่เป็นปฏิกูล แม้จะมีลักษณะไม่รังเกียจแต่มีกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ บทความยังชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการกำหนดความปฏ

แรงบันดาลใจ 41 งามเทียบเท่าการทําความดีไม่ เพราะเนื้อแท้ของความงามอยู่ที่จิตใจ ผู้ที่รักในการทำความดี มีจิตใจดีงาม เท่านั้น จึงจะนับได้ว่าเป็นผู้มีความ งามอย่างแท้จริง กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ขุนนางหนุ

เนื้อหานี้ว่าด้วยความงามที่แท้จริงซึ่งเกิดจากจิตใจที่ดี การใช้กลอุบายเพื่อให้ได้ความรักผ่านหน้ากากของความงามที่ไม่แท้จริง โดยยกตัวอย่างของขุนนางหนุ่มที่พยายามทำให้สาวน้อยหลงรักเขา ผ่านการแสร้งทำเป็นคน

42 แรงบันดาลใจ เขาแวะเวียนไปหาเธอและทำความดี อย่างสม่ำเสมอ จนในที่สุดสาวน้อยก็ตอบรับรัก ทั้งคู่แต่งงานกัน มีชีวิตผาสุกอยู่ในกระท่อมน้อย ณ ชนบทอันเงียบสงบ แต่แล้ว...วันหนึ่งคู่รักเก่าของขุนนาง หนุ่มก็ต

เรื่องราวนี้เล่าถึงขุนนางหนุ่มที่แสดงความดีเพื่อเอาชนะใจสาวน้อย ในขณะที่เขามีความรักและเผชิญหน้ากับปัญหาเมื่ออดีตแฟนสาวเข้ามารบกวนชีวิต ความพยายามของเขาทำให้เกิดปาฏิหาริย์ แสดงถึงพลังของความดีและความร