ธรรมะเพื่อประชา : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 77 / 108

ธรรมะเพื่อประชาช รักษาใจเพียงหนึ่งเดียว ៩១ *ในสมัยพุทธกาล มีลูกชายเศรษฐีประจำเมืองสาวัตถี ฟังธรรมจากพระบรมศาสดาแล้ว…

ในสมัยพุทธกาล ลูกชายเศรษฐีเมืองสาวัตถีได้ฟังธรรมจากพระบรมศาสดาและเกิดความศรัทธา เขาเริ่มทำบุญอย่างจริงจัง ไม่เพียงแต่ถวายทานยังแบ่งทรัพย์ทำบุญเพื่อพระพุทธศาสนา แม้ทำบุญมากมาย لكنه ยังไม่รู้สึกพอใจในบุ

ธรรมะเพื่อประชาช รักษาใจเพียงหนึ่งเดียว ๕๓ จนแทบกระดิกตัวไม่ได้ อย่ากระนั้นเลย ถ้าปฏิบัติตามพระธรรม วินัยยากนัก เรา…

บทเรียนจากพระพุทธเจ้าถึงการรักษาจิตเพื่อการบรรลุธรรม ชี้ให้เห็นความสำคัญของการควบคุมจิตใจว่ามีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการปฏิบัติตามศีลและการมีสติ โดยผู้มีปัญญาสามารถรักษาจิตได้แม้ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก แ

ธรรมะเพื่อประชาช รักษาใจเพียงหนึ่งเดียว ៩៥ คือหลุดพ้นจากการถูกบังคับบัญชาของกิเลสอาสวะ ที่ทำให้เรา หลงเพลิดเพลิน หล…

ธรรมะเพื่อประชาช การเจริญมรณานุสติ ៩៩ คนหนึ่งได้ตั้งใจปฏิบัติตามพุทธโอวาท ด้วยการเจริญมรณานุสติ ทุกวัน ไม่ว่านางจะท…

บทความนี้เล่าเรื่องราวของกุมาริกาที่ได้ตั้งใจเจริญมรณานุสติทุกวันและมีความปรารถนาที่จะฟังธรรมจากพระบรมศาสดา โดยแสดงให้เห็นถึงการรอคอยของพระพุทธองค์ที่มาเพื่อโปรดนาง เมื่อกุมาริกาทำตามภารกิจของตนให้เสร

ธรรมะเพื่อประชาช การเจริญมรณานุสติ ๑๐๑ พระบรมศาสดาได้ประทานสาธุการแก่กุมาริกานั้นว่า “ดีละๆ เธอตอบได้ถูกแล้ว” จากนั…

เนื้อหานี้นำเสนอการสนทนาของพระบรมศาสดาผู้ถามกุมาริถึงความเข้าใจในชีวิตและความตาย โดยกุมาริตอบว่าตนไม่ทราบว่าจะเกิดที่ไหนหลังจากตาย ด้วยความเข้าใจว่าเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ บทสนทนาเน้นย้ำถึงความสำค

ธรรมะเพื่อประชาช การเจริญมรณานุสติ ๑๐๓ จะละโลก เราจะไม่กลัว ไม่หวาดหวั่นต่อมรณภัยที่กำลังเกิดขึ้น เหมือนบุคคลเห็นงู…

บทความนี้เสนอแนวทางในการเจริญมรณานุสติ โดยมีความสำคัญในการเตรียมใจและไม่หวาดกลัวต่อความตาย การเข้าใจถึงโทษภัยของความเจริญชราภาพ และการพัฒนาสมาธิในการเข้าถึงพระธรรมกาย ควรเร่งทำความดีและหมั่นปฏิบัติอย่

ธรรมะเพื่อประชาช เราชนะแล้ว ๑๐๗ ความเป็นพระอริยเจ้า บุญจะบันดาลให้เราพรั่งพร้อมด้วย สมบัติทั้งสาม คือเมื่อเกิดเป็นม…

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของทานบารมีและบุญในชีวิตประจำวัน เพื่อช่วยให้สามารถสร้างบารมีและเข้าสู่สถานะพระอริยเจ้าอย่างมีประสิทธิภาพ โดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์ในอดีต ได้เน้นการสร้างบุญโดยการให้ท

ธรรมะเพื่อประชาชน เราชนะแล้ว ១០៩ ครั้นมัชฌิมยาม พราหมณ์ก็ยังไม่สามารถตัดใจถวายได้ จนล่วงมาถึงปัจฉิมยาม บุญเก่าได้กร…

ในปรัชญาธรรมะ พราหมณ์ได้ต่อสู้กับความตระหนี่จนสามารถถวายผ้าแก่พระบรมศาสดา และได้รับความสุขความเบิกบาน ซึ่งนำไปสู่การขยายบุญไปสู่พระราชา เมื่อทรงทราบถึงชัยชนะใจของพราหมณ์ พระราชาก็เกิดความเลื่อมใสประมา

ธรรมะเพื่อประชาช เราชนะแล้ว ๑๑๑ พระพุทธองค์ทรงตอบว่า “พราหมณ์เป็นผู้ถวาย” พระราชาทรงนึกชื่นชมพราหมณ์ ที่มีจิตเลื่อม…

เนื้อหาประกอบด้วยเรื่องราวของพราหมณ์ที่ทำทานในช่วงเวลาต่าง ๆ และผลของการทำดีที่เกิดขึ้น เมื่อพราหมณ์ได้เงินจำนวนมากจากการถวายทานที่มีจิตใจเลื่อมใสในพระรัตนตรัย เพราะความอุดมสมบูรณ์ของเขาเกิดจากการทำกร

ธรรมะเพื่อประชาช ได้โปรดอภัยเถิด ๑๑๕ สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนปรารถนาความสุข มนุษยชาติ ต่างปรารถนาให้โลกมีสันติสุข มีกา…

สรรพสัตว์ล้วนปรารถนาความสุขและสันติสุข แต่สันติภาพภายนอกมาจากสันติสุขภายใน การปฏิบัติธรรมเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเข้าถึงสันติสุขภายใน ตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การเจริญเมตตาจะนำไปสู่ความสุข ไม่มี

ธรรมะเพื่อประชาชll ได้โปรดอภัยเถิด ๑๑๗ พาราณสี มีพระนามว่า พระเจ้าเอกราช ทรงปกครองแผ่นดิน ด้วยทศพิธราชธรรม ทรงมีควา…

เนื้อหาเกี่ยวกับพระเจ้าเอกราชที่ปกครองกรุงพาราณสีด้วยทศพิธราชธรรม มีความเมตตาต่อประชาชน บริจาคทานและสงเคราะห์มหาชน แต่ก็มีอ่ามาตที่คิดกบฎและพยายามยุยงให้พระเจ้าทัพพเสนะ ยึดกรุงพาราณสี พระเจ้าเอกราชจึง

ธรรมะเพื่อประชาช ได้โปรดอภัยเถิด ๑๑๙ ขอออกรบป้องกันเมืองอีก พระองค์ก็ตรัสห้ามเช่นเดิม ใช่ว่า พระองค์จะกลัวข้าศึก หร…

ในเรื่องนี้ พระโพธิสัตว์ทรงแสดงความเมตตาและมีจิตใจที่งดงามโดยไม่คิดประทุษร้ายผู้ใด แม้ในยามที่ต้องเผชิญกับการถูกข้าศึกจับตัวและฝังดิน พระองค์ยังคงมีจิตใจสงบและเพ่งไปที่ความกรุณา เรื่องนี้ชี้ให้เห็นถึง

ธรรมะเพื่อประชาช ได้โปรดอภัยเถิด พระเจ้าเอกราชตรัสว่า “เราไม่มีใจขัดเคืองในท่าน ขันติ เป็นตบะธรรมอย่างยิ่ง เราปรารถ…

เรื่องราวเกี่ยวกับความปรารถนาและการบำเพ็ญภาวนา ของพระโพธิสัตว์ที่เข้าใจว่า ความสุขที่แท้จริงไม่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สมบัติและสถานะทางสังคม แต่เกิดจากการเจริญเมตตาและการมีขันติธรรม จึงได้มอบราชสมบัติและอ

ธรรมะเพื่อประชาชll ปัจจัยในการบรรลุธรรม ๑๒๕ เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี การสร้างบารมีเป็นหน้าที่ หลักของมนุษย์ทุกคน เร…

การสร้างบารมีคือหน้าที่หลักของมนุษย์ทุกคน เพื่อสั่งสมบุญและเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางข้ามวัฏสงสาร เป้าหมายสูงสุดคือการทำใจให้ขาวสะอาดและหลุดพ้นจากกิเลส การฝึกใจเป็นสิ่งที่สำคัญ เพราะเป็นจุดเริ่มต้นขอ

ธรรมะเพื่อประชาชll ปัจจัยในการบรรลุธรรม ๑๒๗ *เรื่องมีอยู่ว่า ในชนบทแห่งหนึ่ง มีหมู่บ้านตั้งอยู่ที่เชิงเขา ชื่อ “มาต…

…้ร่วมกันจัดเตรียมสถานที่ ตลอดจนตั้งใจสมาทานศีล 5 ด้วยความเบิกบาน จึงทำให้เกิดการร่วมมือกันในการสร้างธรรมะเพื่อประชาชนในพื้นที่แห่งนี้ โดยเฉพาะในห้วงเวลาที่มีความสนใจในธรรม.

ธรรมะเพื่อประชาช ปัจจัยในการบรรลุธรรม ១២៩ ตั้งแต่นั้นมา มหาอุบาสิกาก็ตั้งใจทำสมาธิภาวนาอย่าง จริงจัง แม้จะมีภารกิจก…

บทความนี้เล่าถึงมหาอุบาสิกาที่มุ่งมั่นในการทำสมาธิภาวนาแม้จะมีภารกิจมาก โดยรักษาใจให้สงบและไม่ขุ่นมัว เธอได้พิจารณาเห็นความไม่เที่ยงของสังขาร จนเมื่อใจได้หยุดนิ่งก็สามารถเข้าถึงพระธรรมกาย และเกิดอภิญญ

ธรรมะเพื่อประชาช ปัจจัยในการบรรลุธรรม ๑๑๑ เพียงใดก็ตาม สิ่งเหล่านั้นไม่ได้เป็นอุปสรรคในการทําภาวนา เลย เพราะเราสามา…

เนื้อหาเสนอถึงการทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกาย แม้ในขณะที่ทำงานเป็นวิธีที่จะไม่ให้เกิดอุปสรรคในการทำภาวนา ผู้เขียนแนะนำให้ประคองใจไปที่ดวงธรรมใสๆ หรือองค์พระแก้วใสๆ จนกว่าจะคุ้นเคยและสามารถเข้าถึงพระธรร

ธรรมะเพื่อประชา บุคคลผู้ทรงธรรม ๑๔๕ พระสัทธรรมคําสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็น ของจริง คนจริงเท่านั้นจึงจะคู่ควรกับ…

บทความนี้เน้นการปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าใจคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยยืนยันว่าการนั่งพูดคุยหรือโต้แย้งไม่มีความหมาย หากไม่ลงมือปฏิบัติเอง นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการพิสูจน์ธรรมกายที่มีอยู่ในตัวข

ธรรมะเพื่อประชา บุคคลผู้ทรงธรรม ๑๔๗ ปฏิบัติเท่านั้น ไม่สามารถทำให้หลุดพ้นได้ด้วยการท่องจํา พุทธพจน์แต่อย่างใด ท่านจ…

การปฏิบัติธรรมไม่สามารถหลุดพ้นได้ด้วยการท่องจำพุทธพจน์ ต้องทำความเพียรอย่างจริงจัง เมื่อท่านอยู่ในราวป่า ท่านจะระลึกถึงคำสอนของพระพุทธองค์ ว่า "ความโศกทั้งหลายย่อมไม่มีแก่บุคคลผู้มีจิตมั่นคง" และมักกล

ธรรมะเพื่อประชา บุคคลผู้ทรงธรรม ១៤៩ พระเอกุทานะตอบว่า “ในวันที่กระผมกล่าวธรรม จะมี เสียงสาธุการของเหล่าเทวดาทุกครั้…

เรื่องเล่าถึงพระเอกุทานะที่ได้รับเสียงสาธุการจากเทวดาหลังจากแสดงธรรม ซึ่งทำให้พระเถระทั้งสองสงสัยว่าทำไมเทวดาจึงไม่ให้สาธุการแก่พวกเขา พระพุทธองค์ชี้แจงว่าความรู้หรือการพูดมากไม่เท่ากับการเข้าใจธรรมอย