ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 407 / 739

ธรรมะเพื่อประช ผู้มีจิตมั่นคง ๓๐๗ ชาวเมืองเวฬุกัณฏกะ ลุกขึ้นในเวลาใกล้รุ่ง นั่งสมาธิภาวนาตาม ปกติ อยู่บนปราสาทชั้น ๗ ให้เวลาล่วงไปด้วยการเข้าสมาบัติ ดื่มค่าธรรมปีติซึ่งเกิดจากการทำใจหยุดนิ่ง เพราะนางไ

เรื่องราวเกี่ยวกับชาวเมืองเวฬุกัณฏกะที่มีจิตมั่นคง กำลังนั่งสมาธิภาวนาและสวดปารายนสูตร ภายในปราสาท โดยได้รับการอนุโมทนาจากท้าวเวสสวัณมหาราชที่ทอดพระเนตรทุกสิ่งอย่างพร้อมทั้งความซาบซึ้งในรสพระธรรมอันยิ

ธรรมะเพื่อประช ผู้มีจิตมั่นคง ๓๐๙ ผู้มีฤทธิ์มากอย่างนี้ นันทมารดากล่าวว่า “ข้าแต่ท่านผู้เจริญ มิใช่เพียงเท่านี้ แม้ข้ออื่นยังมีอีก ธรรมอันน่าอัศจรรย์ของดิฉัน ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉันมีบุตรน้อยอยู่คนหน

ในบทนี้ นันทมารดาได้เล่าถึงความสงบของจิตในยามที่มีบุตรถูกประหารชีวิตและสามีที่เสียชีวิตแล้วกลับมาในรูปลักษณ์ยักษ์ โดยที่เธอไม่รู้สึกกลัวหรือวิตกกังวลเลย สิ่งที่น่าอัศจรรย์คือเธอสามารถรักษาจิตใจให้มั่น

Boประช ผู้มีจิตมั่นคง ๑๑๐ วิจารสงบไป มีปีติและสุขเกิดจากสมาธิ มีอุเบกขา มีสติ สัมปชัญญะ เสวยสุขด้วยนามกาย เพราะปีติสิ้นไป ดิฉันเข้าตติยฌาน ที่พระอริยเจ้าทั้งหลายสรรเสริญว่า ผู้ได้ฌานนี้ เป็นผู้มีอุเบก

เนื้อหาพูดถึงการเข้าถึงตติยฌานและจตุตถฌานซึ่งนำไปสู่ความสุขที่แท้จริงโดยไม่ยึดติดกับทุกข์และสุข การบริสุทธิ์ของสติเป็นสิ่งสำคัญในการปฏิบัติธรรมที่มีความหมายรวมถึงการสร้างบารมีในชีวิตประจำวันอย่างไม่ปร

ธรรมะเพื่อประช ผู้มีจิตมั่นคง ๓๑๑ รักษาใจเป็นกลางๆ อย่าไปดีใจ หรือเสียใจกับโลกธรรมที่เกิด ขึ้นมากจนเกินไป จนทำให้สูญเสียโอกาส ที่จะสั่งสมบุญให้ยิ่งๆ ขึ้นไป ดังนั้น ให้ทุกท่านหมั่นฝึกฝนตนเองให้มีกำลังใ

ธรรมะ ประช ยอมรับความจริงกันดีกว่า ๓๑๔ ทุกคนที่เกิดมาในสังสารวัฏต่างต้องเผชิญกับมรสุมชีวิต ที่เหมือนกัน คือ ความแก่ ความเจ็บและความตาย ทุกชีวิตถูก จำกัดด้วยกาลเวลา แต่ละคนมีเวลาแห่งชีวิตไม่เท่ากัน บ้า

ข้อความนี้พูดถึงความจริงของชีวิตที่ทุกคนต้องเผชิญ เช่น ความแก่ ความเจ็บ และความตาย ผู้เขียนย้ำให้เราตระหนักถึงความไม่ประมาทในการใช้ชีวิตให้เต็มที่ เพื่อสร้างบารมีและหลีกเลี่ยงการเกิดและตายอีกต่อไป โดย

ธรรมะ ประช ยอมรับความจริงกันดีกว่า ๓๑๖ ด้วยความรักที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย ทำให้พระราชาอดพระ กระยาหารบรรทมกันแสงรำพึงรำพันถึงพระนางทั้งวันทั้งคืนนาน ถึง ๗ วัน ในวันที่ ๗ พระโพธิสัตว์เป็นดาบสทรงอภิญญา อาศ

ในเรื่องนี้ พระราชาต้องทนทุกข์กับการสิ้นชีวิตของพระมเหสี ทรงไม่สามารถปล่อยวางความทุกข์ได้ จนกระทั่งพระโพธิสัตว์ ผู้มีอภิญญา ได้เห็นเหตุการณ์และตัดสินใจเข้ามาช่วยนำทางไปสู่การหายโศกเศร้าโดยการเชิญพระรา

ธรรมะเพื่อประช ยอมรับความจริงกันดีกว่า ๓๑๗ พบพระดาบสผู้มีตาทิพย์ และขอให้พระองค์เสด็จไปสนทนา ธรรมกับพระดาบส เพื่อจะได้คลายความโศกลงบ้าง พระราชาทรงดีพระทัยมาก รีบเสด็จขึ้นราชรถไป อุทยานทันที หลังจากไหว

ในเรื่องนี้ พระราชาได้ไปพบพระดาบสผู้มีตาทิพย์เพื่อหาความจริงเกี่ยวกับพระนางอุพพรี ที่ประสบวิบากกรรมส่งผลกระทบต่อชีวิตของพระนาง ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับการที่พระนางไม่ทำกุศลกรรมในชาติก่อนหน้านี้ หลังจาก

ธรรมะเพื่อประชา ยอมรับความจริงกันดีกว่า ๓๑๘ พระราชาทอดพระเนตรแล้ว ยังไม่เชื่อว่าหนอนตัวนี้ จะเป็นอดีตพระเทวีสุดที่รัก พระดาบสเห็นดังนั้นก็ทูลว่า “ถ้าเช่นนั้น อาตมาจะสนทนากับหนอนให้พระองค์ได้สดับ พระดา

เนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาระหว่างพระดาบสและหนอนที่เป็นอดีตพระเทวีชื่ออุพพรี ซึ่งพรรณนาให้เห็นถึงการยอมรับความจริงในการมีชีวิต ว่าความรักและความสุขในอดีตก็สามารถเปลี่ยนแปลงไปตามเวลาจนทำให้รู้สึกเจ็บปวดใน

ธรรมะเพื่อประช ผู้มีปัญญาย่อมไม่โศก ဓာတ်က ผู้มีปัญญา ย่อมรู้ว่าการมีชีวิตอยู่ร่วมกันของสรรพสัตว์ เป็นเพียงการเกี่ยวข้องกันเท่านั้น จึงไม่เข้าไปยึดมั่นถือมั่น เพราะธรรมดาของสัตวโลก ย่อมมีการพลัดพรากเป็

บทความนี้พูดถึงการที่ผู้มีปัญญามองเห็นการมีชีวิตอยู่ร่วมกันของสรรพสัตว์อย่างไม่ยึดมั่น จึงไม่มีความเศร้าโศกเมื่อเผชิญกับความตาย พระโพธิสัตว์ได้สอนให้ครอบครัวเตรียมใจให้รู้ถึงความตายอยู่เสมอ เพื่อไม่ให

ธรรมะ ประช ผู้มีปัญญาย่อมไม่โศก ๓๒๔ ให้มาช่วย พ่อได้วิ่งมาดู แต่ไม่รู้ว่าจะช่วยอย่างไร เพราะพิษงูได้ แผ่ซ่านเข้าไปในร่างกายอย่างรวดเร็ว พราหมณ์เห็นว่าลูกชาย คงไม่รอดแน่แล้ว จึงบอกให้ตั้งสติไว้ให้ดี พร

เนื้อหาพูดถึงการเจริญมรณานุสติของพระบรมโพธิสัตว์เมื่อเผชิญกับความตายจากพิษงู โดยเขาไม่แสดงความเศร้าโศกหรือทุรนทุราย เป็นการแสดงถึงการมีปัญญาและสงบในจิตใจ ซึ่งทำให้เขาไปบังเกิดในสุคติโลกสวรรค์ และเป็นท

ธรรมะเพื่อประช ผู้มีปัญญาย่อมไม่โศก ๓๒๕ หนึ่ง ท่าทีว่าเดินผ่านมาในที่แห่งนั้น แล้วถามพราหมณ์ว่า “ลูกชายของท่านตายจากไป ทําไมพวกท่านจึงไม่เศร้าโศก เสียใจกัน หรือว่าพวกท่านรังเกียจเขา” พราหมณ์ได้ฟังคำนั

เนื้อหาพูดถึงแนวคิดของการไม่เศร้าโศกเมื่อสูญเสียบุตร โดยพราหมณ์และนางพราหมณีอธิบายว่า ลูกของเขาไม่สามารถรับรู้ความเศร้าโศกได้ และชีวิตคือการเดินทางที่ไม่สามารถควบคุมได้ เมื่อบุคคลจากไป เขาจะไปตามเส้นท

ธรรมะ ประช ผู้มีปัญญาย่อมไม่โศก ๓๒๖ มีวรรณะไม่ผ่องใส ร้องไห้ไปก็ไม่ช่วยทำให้อะไรดีขึ้น หมู่ญาติมิตร และเพื่อนของดิฉัน ก็จะไม่สบายใจตามไปด้วย ในขณะที่พี่ชาย ของดิฉันถูกเผาอยู่ เขายังไม่รู้สึกถึงความโศก

ในขณะที่รู้สึกถึงความสูญเสีย ท้าวสักกะถามภรรยาว่าทำไมเธอไม่ร้องไห้เมื่อสามีของเธอได้เสียชีวิต เธอแสดงให้เห็นว่าความเศร้าโศกเปรียบเสมือนเด็กที่ร้องไห้เพื่อสิ่งที่ไม่มีวันได้มา การที่เธอไม่แสดงความเศร้า

ธรรมะเพื่อประช ผู้มีปัญญาย่อมไม่โศก ๓๒๗ คนดี เป็นผู้เพียบพร้อมด้วยเมตตาธรรม เขามีความกรุณาต่อ ฉันเป็นอย่างยิ่ง นายจะกล่าวแต่วาจาที่ชอบธรรม ดิฉันรักเขา เหมือนลูกในอุทร” ท้าวสักกะจึงถามว่า “แล้วทำไม เธอ

เรื่องราวนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีเมตตาธรรมและการทำใจให้เข้มแข็งเมื่อเผชิญกับความสูญเสีย โดยมีตัวอย่างจากผู้หญิงที่ไม่ร้องไห้เมื่อสูญเสียนายของตน เพราะเข้าใจว่าความตายไม่สามารถย้อนกลับได้ ท้าวสักกะ

ธรรมะ ประช ผู้มีปัญญาย่อมไม่โศก ๓๒๘ เพราะฉะนั้น ผู้มีปัญญาย่อมไม่เศร้าโศก เมื่อความทุกข์ เกิดขึ้นก็สามารถใช้ปัญญาพิจารณาโดยแยบคาย เพื่อให้หลุด พ้นจากทุกข์นั้นไปได้ และสามารถแสวงหาประโยชน์จากการ สูญเสี

ผู้มีปัญญามักไม่เศร้าโศกเมื่อต้องเผชิญกับทุกข์ โดยสามารถใช้ปัญญาวิเคราะห์และพิจารณาเพื่อแสวงหาประโยชน์จากสถานการณ์ การเรียนรู้จากการสูญเสียช่วยให้เกิดความไม่ประมาทในการดำเนินชีวิต การบริสุทธิ์กาย วาจา

ธรรมะเพื่อประช เผชิญหน้า พญามัจจุราช ๑๑๑ สรรพสัตว์ทั้งหลาย ล้วนมีพื้นฐานของชีวิตเหมือนกัน เพราะต่างก็เป็นเพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งสิ้น ตั้งแต่วันแรกเกิด จนกระทั่งถึงวันที่หลับตาลาโ

บทความนี้กล่าวถึงความจริงของชีวิตที่ทุกชีวิตต้องเผชิญกับทุกข์และความตาย โดยเฉพาะการเตือนตนเองด้วยคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อที่จะเข้าใจและขวนขวายหาทางออกจากทุกข์ ด้วยการปฏิบัติธรรมที่นำไปสู่ความ

ธรรมะเพื่อประชา เผชิญหน้า พญามัจจุราช ความรู้ในทางพระพุทธศาสนา ส่วนใหญ่จะเป็นความรู้ที่ สอนให้มนุษย์รู้จักตนเอง รู้จักสัจธรรมของชีวิต เพื่อจะได้ไม่เสีย เวลากับสิ่งที่ไร้สาระ พระพุทธองค์ทรงสอนให้หันมาด

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของการรู้จักตนเองตาม teachings ของพระพุทธเจ้า อธิบายว่าชีวิตมีเวลาจำกัด และจำเป็นต้องใช้เวลาในการสร้างความดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสั่งสมบุญที่เป็นที่พึ่งพิงในชีวิตปัจจุบันและ

ธรรมะเพื่อประช เผชิญหน้า พญามัจจุราช พานักอยู่ในป่า เพื่อบำเพ็ญสมณธรรมตามลำพัง ในสมัยนั้น มีพระราชกุมารพระนามว่า สุชาติ ได้เสด็จลี้ภัยจากวังหลวง ไปเป็นพรานป่าอยู่กับชาวบ้านในชนบท พระกุมารทรงมีสติ ปัญญ

เรื่องเล่าถึงการเดินทางของพระราชกุมารสุชาติที่หนีจากวังไปใช้ชีวิตกับชาวบ้าน และได้พบกับพระมหากัจจายนเถระ ซึ่งได้สอนเกี่ยวกับโทษของการเบียดเบียนสัตว์ พระกุมารได้รับแรงบันดาลใจจากธรรมเทศนาและตั้งใจปรับเ

ธรรมะ ประช เผชิญหน้า พญามัจจุราช ๓๓๔ ธรรมและเลิกเบียดเบียนสัตว์ตลอดชีวิต พระเถระได้อนุโมทนาในกุศลจิตของพระกุมาร แต่เมื่อ ตรวจดูอายุสังขารของพระกุมารแล้ว ได้บอกว่า พระกุมารจะมี ชีวิตอยู่เพียง ๕ เดือนเท

บทความนี้เล่าเกี่ยวกับพระราชกุมารที่เผชิญหน้ากับความตายหลังจากได้รับคำทำนายจะมีชีวิตอยู่เพียง 5 เดือน จากพระเถระ ซึ่งได้สอนให้เขาใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าและสั่งสมบุญเพื่อเป็นที่พึ่งในสัมปรายภพ พระกุมารมี

ธรรมะเพื่อประช เผชิญหน้า พญามัจจุราช ကောဇ พระราชวัง พระเถระได้แบ่งพระบรมสารีริกธาตุที่ท่านเก็บไว้ให้ ไปบูชาอีกด้วย พระราชกุมารเมื่อกลับไปเฝ้าพระบิดา ได้ทูลเล่า เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น เมื่อพระบิดาได้

บทความนี้เล่าถึงเรื่องราวของพระราชกุมารที่ได้เผชิญหน้ากับพญามัจจุราช โดยมีพระเถระแบ่งพระบรมสารีริกธาตุเพื่อการบูชา เมื่อพระราชกุมารกลับไปทูลเล่าให้พระบิดาฟัง พระบิดาจึงสร้างมหาวิหารเพื่อบูชาพระบรมสารี

ธรรมะ ประช เผชิญหน้า พญามัจจุราช โศกพระทัย เพราะเมื่อเห็นการเตรียมตัวตายของพระกุมารแล้ว มั่นใจว่า พระโอรสจะต้องไปสู่สุคติอย่างแน่นอน นอกจากนี้ พระองค์ยังถวายมหาทานแด่ภิกษุสงฆ์ พร้อมทั้งอุทิศส่วนกุศล ไ

บทความนี้กล่าวถึงการเผชิญหน้ากับพญามัจจุราชและการเตรียมตัวตายของพระกุมาร พระราชาถวายมหาทานแด่ภิกษุสงฆ์และอุทิศส่วนกุศลให้พระกุมาร ขณะนั้นเทพบุตรได้มาประกาศคุณพระรัตนตรัยซึ่งทำให้ผู้ยึดเอาพระรัตนตรัยเป