ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 456 / 737

ธรรมะเพื่อประชาชน พุทธพยากรณ์ (๒) ๓๐๙ สกุลจักเป็นใหญ่เป็นโต พวกคนมีสกุลจักอับเฉาตกยาก แม้ภิกษุ อลัชชี ก็จักพากันเบียดเบียนภิกษุผู้มีศีล พวกภิกษุผู้มีศีลไม่ได้ ที่พำนัก ก็พากันเข้าป่า อยู่ในที่หลีกเร้น

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำนายความฝันของพระราชาโดยพระพุทธเจ้าที่เสนอให้เลิกบูชายัญ และการรักษาชีวิตสัตว์ เพื่อความปลอดภัยและอิสระในทุกภพทุกชาติ นำเสนอถึงอันตรายจากความไม่รู้และความสำคัญของการมีผู้รู้ชี้แนะใ

ธรรมะเพื่อประช คิดผิด คิดใหม่ได้ (๑) ๓๑๕ ให้รอพระองค์ด้วย จากนั้นทรงเสด็จเดินทางไปหาพระกุมาร กัสสปะเถระเจ้าพร้อมๆ กับชาวพระนคร ครั้นเดินทางไปถึง ทรงนั่งตรงที่เหมาะสม เมื่อได้โอกาส จึงเริ่มสนทนา ประกาศ

บทสนทนาระหว่างพระองค์และพระกัสสปะเถระเกี่ยวกับความเชื่อในโลกหน้าและผลกรรม โดยพระองค์ได้ชี้แจงถึงการใช้ชีวิตของมิตรที่ประพฤติผิดและการที่เขาจะไปยังอบายภูมิหากตายไปตามกรรมที่ทำ อธิบายแนวทางการคิดใหม่ในเ

ค ด พ ด ค ด ใ ห ม่ได้ (๒) ดูก่อนสารีบุตร เราย่อมกำหนดรู้ใจของบุคคลบางคนใน โลกนี้ว่า บุคคลนี้ปฏิบัติอย่างนั้น ดำเนินชีวิตอย่างนั้น และขึ้น สู่หนทางนั้นแล้ว เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตก จักเข้าถึง อบาย ท

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการประเมินชีวิตของบุคคลโดยพิจารณาจากการกระทำที่นำไปสู่ผลทางจิตวิญญาณ และการเข้าถึงหนทางแห่งทุกข์ในชีวิตหลังความตาย ซึ่งเป็นการย้ำเตือนว่าการกระทำในชีวิตนี้ส่งผลต่อสภาพภูมิหลังจากตา

คิดผิด คิดใหม่ได้ (๓) จตุตาโร กาเลน ธมฺมสฺสวน กาเลน ธมฺมสากจฉา กาเลน สมโถ กาเลน วิปสฺสนา อิเม โข ภิกฺขเว จตฺตาโร กาลา สมฺมาภาวิยมานา สมฺมาอนุปริวตฺติยมานา อนุปุพเพน อาสวานํ ขย์ ปาเปนฺติ ดูก่อนภิกษุทั้

เนื้อหาเกี่ยวกับการบำเพ็ญธรรมในกาล ๔ อย่างเพื่อการสิ้นอาสวะ ซึ่งรวมถึงการฟังธรรม การสนทนาธรรม การสงบ และการพิจารณาตามกาล การสนทนาและการฟังธรรมถูกชี้ให้เห็นว่าเป็นช่องทางในการเพิ่มพูนความรู้และสติปัญญา

ธรรมะเพื่อประชาชน คิดผิด คิดใหม่ได้ (๓) ๓๓๕ สาธุชนได้ พระเจ้าปายาสิทรงถามต่อไปว่า “ท่านกัสสปะ มีอยู่ครั้ง หนึ่ง โยมสั่งให้ลงโทษโจรผู้ร้ายที่มีความผิดขั้นร้ายแรง คือสั่งให้ ทรมาน โดยไม่ให้ผิวหนังเป็นรอ

ในบทนี้ พระเจ้าปายาสิทรงถามท่านกัสสปะเกี่ยวกับการลงโทษโจรที่มีความผิดขั้นร้ายแรง โดยไม่ให้มีบาดแผล โดยหวังว่าจะเห็นวิญญาณของเขาออกมา ท่านกัสสปะจึงอธิบายด้วยอุปมาอุปไมยเกี่ยวกับเสียงสังข์ที่เป่าในหมู่บ

ธรรมะเพื่อประช คิดผิด คิดใหม่ได้ (๔) ๓๔๕ เปลือกป่านที่เขาทิ้งไว้มากมาย สหายคนหนึ่งจึงพูดชักชวนขึ้นว่า เพื่อนรัก เราช่วยกันถือเปลือกป่านดีๆ นี้คนละมัดเถิด จากนั้น ทั้งสองจัดแจงมัดเปลือกป่านไปคนละมัด แล

ในเรื่องนี้มีการพูดคุยเกี่ยวกับการเลือกนำของที่มีค่ามาแทนที่ของที่ไม่มีค่า ในระหว่างทางที่สองเพื่อนเดินทางมาด้วยกัน หนึ่งในนั้นสะท้อนถึงความคิดที่ไม่ยอมเปลี่ยนแปลง ขณะที่อีกคนมองว่าควรเลือกเอาของที่มี

กำเนิดสุริยคราส ๓๕๐ การได้เกิดเป็นมนุษย์เป็นการยาก อีกทั้งการที่จะดำรง ชีวิตอยู่ด้วยความบริสุทธิ์ มีจิตใจสูงส่ง มั่นคงในคุณธรรม ดำเนินอยู่บนเส้นทางแห่งอริยมรรค ทางของพระอริยเจ้าและ การเกิดมาสร้างบารมี

การได้เกิดเป็นมนุษย์นั้นถือเป็นเรื่องยาก และการที่จะดำรงชีวิตด้วยความบริสุทธิ์ และจิตใจสูงส่งก็ไม่ใช่เรื่องง่าย คนที่มีบุญและดวงปัญญาบริสุทธิ์เท่านั้นที่จะมีชีวิตที่มีคุณค่าและก้าวหน้าต่อไปสู่เป้าหมาย

ธรรมะเพื่อประช กำเนิดสุริยคราส ๓๕๑ บรรดาผู้ยิ่งใหญ่ มารเป็นเลิศ พระพุทธเจ้าผู้รุ่งเรืองด้วยฤทธิ์ อ้นชาวโลกกล่าวว่า เป็นเลิศในโลกพร้อมทั้งเทวดาและ มนุษย์ทั่วทั้งภูมิเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ ทั้งในเบื้อ

บทความนี้กล่าวถึงเรื่องราวของราหูอมจันทร์ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติที่มีความเชื่อโบราณแฝงอยู่ โดยเชื่อมโยงกับพระไตรปิฎกที่บรรยายถึงอสุรินทราหู พระพุทธเจ้าสอนว่าอสุรินทราหูเป็นเทวดาผู้มีพละกำลัง และ

ธรรมะเพื่อประช กำเนิดสุริยคราส ကဇက กว่าใครๆ ทั้งหมด คิดไปพลางก็เหาะไปพลางเพื่อมาสู่สำนัก พระผู้มีพระภาคเจ้า ด้วยความกังวลในเลื่อมใสต่อพระพุทธองค์ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบอัธยาศัยของจอมอสูร จึงรับสั่ง

บทความนี้เล่าถึงเหตุการณ์การประสบพบพระพุทธเจ้าและอสุรินทราหู โดยมุ่งเน้นไปที่การเข้าใจในธรรมะและความเลื่อมใสที่เกิดขึ้นในใจอสุรินทราหู เมื่อเขาได้เห็นพระพุทธองค์ในร่างที่ใหญ่โต การแลกเปลี่ยนพูดคุยได้แ

ธรรมะเพื่อประช กำเนิดสุริยคราส ๓๕๕ สุริยวิมานเป็นประหนึ่งถูกกลืนเข้าไปในมหานรก ๓๐๐ โยชน์ เทวดาที่สถิตอยู่ในวิมานถูกความกลัวครอบงำ ต่างพากันร้อง เสียงระงม บางครั้งราหูก็เอามือบังวิมาน บางทีก็อมไว้ในปาก

ในเรื่องนี้กล่าวถึงสุริยวิมานที่ถูกอสุรินทราหูเข้ามาบดบัง จนทำให้สุริยเทพบุตรต้องขอความช่วยเหลือจากพระพุทธเจ้า พระองค์ได้ใช้ปัญญาและพระมหากรุณาช่วยปล่อยสุริยะออกจากความมืด โดยการบอกให้ราหูปล่อยสุริยะแ

ธรรมะเพื่อประชาช กำเนิดอบายภูมิ ៣៥៩ ชีวิตทุกชีวิต ล้วนแสวงหาที่พึ่งให้กับตัวเอง เริ่มตั้งแต่ วัยเด็กก็แสวงหาความรักความอบอุ่นจากพ่อแม่มีพ่อแม่เป็นที่พึ่ง เมื่อเจริญวัยเข้ารับการศึกษา ก็ยึดเอาครูบาอาจา

ชีวิตทุกชีวิตต่างแสวงหาที่พึ่งตลอดตั้งแต่เด็กจนถึงวัยชรา บางคนหันไปหาความเชื่อทางไสยศาสตร์ ในขณะที่ที่พึ่งที่แท้จริงคือพระรัตนตรัยภายในตัวเราเอง การทำใจให้สงบและเข้าถึงพระรัตนตรัยเป็นสิ่งสำคัญในการพบท

ธรรมะเพื่อประชาช กำเนิดอบายภูมิ ๓๖๑ พระองค์ว่า “ดูก่อนจุนทะ ในโลกนี้ ท่านชอบใจความสะอาด ของใครหนอ” นายจุนทะก็กราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พราหมณ์ชาวปัจฉาภูมิ ผู้ถือเต้าน้ำ สวมพวงมาลัยสาหร่าย บำเร

ในเรื่องนี้ พระธรรมเทศนาลงลึกถึงความสะอาดที่แท้จริงที่ไม่เพียงแต่เป็นการทำความสะอาดทางกาย แต่ยังรวมถึงการทำความสะอาดทางใจและวาจา ตามหลักของพระอริยบุคคล. พระองค์ทรงอธิบายว่าสะอาดในวินัยของพระอริยะนั้นม

ธรรมะเพื่อประชาช กำเนิดอบายภูมิ ลักทรัพย์ ไม่ถือเอาสิ่งของของผู้อื่นที่เจ้าของมิได้ให้ ด้วยจิตคิด ขโมย ละการประพฤติผิดในกาม ไม่เจ้าชู้ ยินดีในคู่ครอง ของตัวเองเท่านั้น ไม่ประพฤติล่วงละเมิดในบุรุษหรือส

บทความนี้เน้นความสำคัญของความสะอาดทางกายและวาจาตามหลักธรรมะ โดยกล่าวถึงการไม่ลักทรัพย์ การไม่ประพฤติผิดในกาม การพูดจริง และการส่งเสริมความเป็นหนึ่งในกลุ่ม โดยว่า ผู้ที่มีความสะอาดทางกายต้องควบคุมกายไม

ธรรมะเพื่อประชาช กำเนิดอบายภูมิ ๓๖๕ ไปเสวยสุขในอายตนนิพพานอันเป็นสุขล้วนๆ เป็นเอกันตบรมสุข ไม่ต้องกลับมาเวียนว่ายตายเกิดกันอีกต่อไป เรามักได้ยินเสมอว่า โลกมนุษย์นี้เป็นชุมทางของการ สั่งสมบุญและบาป ส่ว

บทความนี้กล่าวถึงธรรมะที่ช่วยให้ผู้คนเข้าถึงสุขภาวะที่ยั่งยืนในอายตนนิพพาน ซึ่งเป็นสุขล้วนๆ โดยชี้ให้เห็นว่าโลกมนุษย์เป็นชุมทางในการสั่งสมบุญและบาป แบ่งปันวิธีการทำความบริสุทธิ์ทั้งทางกาย วาจา และใจ ท

ธรรมะเพื่อประช ความสุขของพระโสดาบัน ๓๗๑ ไม่ถึงเสี้ยวที่ ไม่ถึงเสี้ยวที่ 9,000 900,000 พระเจ้าข้า” พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงอธิบายว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เหมือนอย่างอุปมาที่เธอทั้งหลายได้กล่าวนี่แหละ คือค

บทความนี้อธิบายถึงความสุขและความทุกข์ที่เกี่ยวข้องกับการบรรลุอริยธรรมของพระโสดาบัน ซึ่งมีความทุกข์ที่ลดน้อยลงเมื่อเปรียบเทียบกับความสุขที่ได้บรรลุธรรมและการทำความเข้าใจธรรมชาติของทุกข์ โดยนำเสนออุปมาท

ธรรมะเพื่อประชาช ม ห า พ ร ห ม - ม ห า บุรุษ ๓๗๗ ความรู้ทั้งมวลในโลกนี้ มีแหล่งกำเนิดอยู่ ณ ที่เดียวกัน คือ ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ในกลางตัวของมนุษย์ทุกๆ คนใน โลก ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเรียกว่า “เ

บทความนี้กล่าวถึงการเข้าถึงความรู้แจ้งผ่านการหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งเป็นแนวทางที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้สอนให้มวลมนุษย์ใช้เพื่อรู้แจ้งตามความเป็นจริง และเข้าถึงแหล่งที่มาของความรู้อันบริสุ

ม ห า พ ร ห ม - ม ห า บุรุษ ๓๗๘ และสัตว์ที่ไม่มีราคะ รู้จักจักรวาลนี้และจักรวาลอื่น และ รู้จักความมาและความไปของสัตว์ทั้งหลาย” แม้พวกพรหมจะเป็นผู้ที่มีฤทธิ์มีเดช มีอานุภาพมาก หรือจะมีอายุขัยยืนยาวมากน

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงความเข้าใจเกี่ยวกับพรหมและกิเลส แม้พรหมจะมีอานุภาพและอายุขัยยืนยาว แต่ยังต้องเวียนว่ายตายเกิด จนกว่าจะสิ้นกิเลสเช่นเดียวกับพระอรหันต์ การขจัดกิเลสถือเป็นกิจที่สำคัญ แม้ว่าพรหมจะม

ธรรมะเพื่อประชาช ม ห า พ ร ห ม - ม ห า บุรุษ ๓๗๕ เหมือนพกมหาพรหม ซึ่งเกิดความเข้าใจผิด คิดว่าตนเป็นผู้ ยิ่งใหญ่ ไม่จุติและไม่อุบัติอีกต่อไป ต้องอาศัยพระพุทธเจ้าทรง เป็นยอดกัลยาณมิตรให้ จึงละมิจฉาทิฏฐิ

บทความนี้เล่าถึงเรื่องราวของท้าวพกมหาพรหม ผู้ซึ่งมีความคิดเห็นผิดๆ ว่าตนเองเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในพรหมโลก จนกระทั่งพระพุทธเจ้าทรงมาเตือนสติให้เห็นความจริงว่า สรรพสิ่งนั้นมีการเปลี่ยนแปลง ไม่สามารถหลีก

ธรรมะเพื่อประชาช ม ห า พ ร ห ม - ม ห า บุรุษ ៣៨១ พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงท้าทายว่า “ถ้าเช่นนั้นท่านจงแสดงฤทธิ์ ให้เราดูเดี๋ยวนี้เถิด” พกมหาพรหมฟังดังนั้น จึงแสดงฤทธิ์เพื่อ ให้กายของตนหายไป พระบรมศาสดาทรง

ในเรื่องนี้ พระพุทธเจ้าได้ทรงท้าทายมหาพรหมให้แสดงฤทธิ์ แต่เมื่อมหาพรหมไม่สามารถซ่อนเร้นตนเองจากพระพุทธองค์ได้ พระพุทธเจ้าจึงทรงแสดงฤทธิ์โดยทำให้กายของพระองค์หายไป พร้อมทั้งได้ตรัสสอนมหาพรหมเกี่ยวกับมิ

ธรรมะเพื่อประชาช ม ห า พ ร ห ม - ม ห า บุรุษ ๓๘๓ ละจากความเห็นผิดของตน และกล่าวสรรเสริญพระพุทธองค์ ด้วยจิตเลื่อมใสจากนั้นพระบรมศาสดาก็อันตรธานจากพรหมโลก กลับลงมายังโลกมนุษย์ตามเดิม เราจะเห็นว่า ความยื

บทความนี้กล่าวถึงความเข้าใจในพรหมโลกและการสร้างบารมีโดยพระบรมโพธิสัตว์ นำเสนอว่าพรหมนั้นอาจหลงผิดเนื่องจากชีวิตที่ไม่มีแก่เจ็บตาย ซึ่งอาจทำให้พวกเขาประมาทในธรรมชาติแห่งชีวิต การศึกษาพรหมโลกเป็นสิ่งสำค