ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3043 / 3046

คุณสุรเดช-ลักษณาวดี-พิพัฒน์ราษฎร์ เกียรติธนากร, คุณณัฐวีร์-คุณณัฐฐิวีร์ ดีวัฒนาเรืองศิลก คุณวรรณรนา-อังสิน แซงค์ ลพฤทธิ์-พพล.สุรเชษฐ์-สุเมธ-สรชัย ดับนิภามัย คุณเสงขลา-วรวุฒิ-กายแก้ว-แก้วกนก ศรีตรีนิจช

ที่สูงแห่งธรรม ถึงได้ด้วยความเคารพ 2 ตอน ธรรมครวาดา พระเผด็จ ทุตตชีว เลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือ ISBN 978-616-8188-07-1 ที่ปรึกษา พระมหามณีธีวัฒ วโรโช(

แม่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานในนานกว่า สองพันห้าร้อยปีแล้วดังว่า แต่พระธรรมคำสอนของพระพุทธองค์ ก็ยังเป็นมรดกตกทอดมาจนถึงปัจจุบัน ยิ่งกว่านั้นพระพุทธองค์ยังได้ รับความเคารพยกย่องสรรเสริญจ

พระพุทธศาสนาแห่งชาติ ยิ่งต่อยอดให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่า ในหลาย ๆ ปีที่ผ่านมา พระภิษุและสามเณรมีจำนวนลดลงอย่างรวดเร็ว และเป็นจำนวนมาก อีกทั้งจากสภาพเศรษฐกิจและสังคมในปัจจุบัน ที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรว

เกี่ยวกับในเรื่องดังกล่าว ได้มีบทความ "การลดจำนวนของพระสงฆ์และผลกระทบต่อพระพุทธศาสนาในอนาคต" ของ ผศ.ดร. ชาญณรงค์ บุญหนุน อาจารย์ภาควิชาปรัชญา คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ที่เขียนลงวารสารพุทธศาสน

นอกจากนั้นยังมีข้อมูลตามสถิติที่สนใจเกี่ยวกับการประกอบกิจทางศาสนาของพุทธศาสนิกชน โดยสำนักงานสถิติแห่งชาติ ซึ่งแบ่งออกเป็น 4 ด้าน ได้แก่ 1) การสวดมนต์ 2) การใส่บาตร 3) การรักษาศีล 4) การนั่งสมาธิ โดยสำ

เหตุที่ทำให้จำนวนพระสงฆ์และการปฏิบัติธรรมของชาวพุทธลดลง ในเบื้องต้นเกี่ยวกับการลดจำนวนของพระภิกษุและสามเณร ดัง ที่ ผศ.ดร. ชาญณรงค์ บุญหนุน ได้สรุปออกมา 2 สาเหตุ คือ 1) นโยบายการศึกษาภาคบังคับของรัฐ ซึ

สาเหตุที่ ๒ คือ ข้อรับปฏิบัติของพระสงฆ์ที่ปรากฏต่อส ายตาสาธารณชน เมื่อสภาพสังคมเปลี่ยนแปลงไปดังกล่าวในข้าง ต้น วัดวาอารามเองจึงต้องปรับตัวจากการทำหน้าที่ในลักษณะ ดังรับ มาเป็นเชิงรุก แต่ว่าแทนที่จะเป็

ปัญหาที่เกิดขึ้นในพระพุทธศาสนาสามารถแก้ไขได้โดยเริ่มต้นจากความเคารพ

ตามครรลองที่พระผู้มีพระภาคเจ้ากำหนดไว้อย่างกันเท่านั้น ไม่ใช่หมู่อื่น เพราะเป็นหมู่ที่ประกอิรสรที่สุดและเป็นหมู่รวมเข้ากันได้กับพระรัตนะแห่งสองข้างต้นคือ พระพุทธเจ้าและพระธรรม ดังกล่าวมาแล้ว ความเป็น

หมู่พระอริยบุคคล ๘ ประเภท หมู่พระภิษุปุชฌาย์ผู้มีศีล คือ สมมติสงในปัจจุบัน พระรูปใดรูปหนึ่งเป็นผู้มีศีลมีลักษณะธรรมเดียวกันกับพระรูปอื่น หมู่โตรฎสงผู้ทศศีล มีเพียงผ้ากาสาวพัสตร์เป็นเครื่องหมายขอ

น่านี่คือรายละเอียดที่อ่านได้จากภาพ: น่ามีชื่อสมควรได้รับบรรจุจากเหล่านักพวก ผู้ปฏิบัติเหล่านี้ได้แก่ พระเวชบุคคล ๔ คู่ รวม ๔ บุคคล คือ คู่ที่ ๑ ได้แก่ ก) พระโสตบัณฑ์ (ตั้งอยู่ในโสตาบัดภิล) ข) ผู้ปฏิ

ผู้เป็นที่รักที่ชอบใจ ซึ่งจะมาจากทิศใดน้อย เรียกว่า ปาทนะ ถึงอาคันตุกานั้น เว้นจากญาติติมิตรที่รักชอบใจเหล่านั้นเสีย ก็ควรถวายแก่พระสงฆ์เท่านั้น พระสงฆันแหละเป็นผู้ครรับอาคันตุกทานนั้น เพราะแขกเช่นพระ

เมื่อธรรมมานั่งอยู่บนสนามที่ ๕ ดังนี้แล้ว ใจจรรยามาร น้อมไปละเอียดยิ่งกว่านี้อีก มานที่ ๕ ก็เท่าไป มานที่ ๕ เข้า มาเทียนที่ เรียกว่า วิญญาณญาจาตนะ ธรรมมานั่งอยู่บนสนามที่ ๖ แล้วนั้น ใจกจรรยาน้อย ไปอีก

ครั้นแล้วธรรมกายเก็จจามน และพิจารณาธิสรในกุรุพรหม ท่านองเดียกันนั้น เมื่อถูกส่วนธรรมกายสักกายฉัตตศูนย์ วัดเส้นผ้าศูนย์กลางได้ 15 วา แล้วกลับเป็นธรรมกาย หน้าตักกว้าง 15 วา สูง 15 วา มีชื่อว่า พระอนาคาม

ที่ท่านละสีพูดปรามาสได้นัน ก็เพราะเมื่อท่าน เป็นตัวพระรัตนตรัยเสียเช่นนี้แล้ว ศิลและวัตถุเป็นฝ่าย มิฉะนั้นฎีกานอกพระพุทธศาสนาไม่มีในทานแล้ว จึงได้ข้อว่า ท่านพินจากสีพูดปรามาส คือ กายื้นมั่นซึ่งศิลและว

ผลหรืออานิสงส์ สำหรับส่วนที่ ๑ ซึ่งเป็นส่วนของการประกอบเหตุ นั่น คือ ส่งคุณข้อ ๑ - ๔ กล่าวคือ เมื่อพระสงฆ์ได้เป็นผู้ปฏิบัติ ตลอด ปฏิบัติตรง ปฏิบัติถูก ปฏิบัติสมควร ย่อมสามารถก้าวล่วง ภูมิคุ้มปุญญาไปสู

ในประเด็นที่เกี่ยวกับ พระสงฆ์กับความเจริญและความเสื่อม ของพระพุทธศาสนา พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสสาเหตุของความ เสื่อมและความเจริญของพระพุทธศาสนาไว้ด้วย ลักษณะ ๕ ประการ ไว้ใน ตติยัมสัมโมทสะตรษ์ ไว้ดังน

สายเหตุทั้ง 5 ประการนี้ เป็นสายเหตุที่ทำให้พระสัจจธรรม อันบริสุทธิ์เสื่อมสูญไป และเมื่อพระสัจจธรรมหรือพระธรรมวินัยที่ พระพุทธองค์ตรัสให้เป็นพระศาสนาดั้นค่อย ๆ เสื่อมสูญไป จึงเป็น ที่แน่นอนว่า พระพุทธศ

ข้อวัตรปฏิบัติอันดีงามของพระภิกษุสูงผู้ คือ ปัจจัยสำคัญที่ทำให้พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรือง www.dattajeewo.com