null ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๓ หน้า 37
หน้าที่ 37 / 184

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ผู้เป็นที่รักที่ชอบใจ ซึ่งจะมาจากทิศใดน้อย เรียกว่า ปาทนะ ถึงอาคันตุกานั้น เว้นจากญาติติมิตรที่รักชอบใจเหล่านั้นเสีย ก็ควรถวายแก่พระสงฆ์เท่านั้น พระสงฆันแหละเป็นผู้ครรับอาคันตุกทานนั้น เพราะแขกเช่นพระสงฆ์มามีไม่ ๗. ทฤษณยโย แปลว่า เป็นผู้ควรแก่ของทำบุญ ทานที่บุคคลเชื่อประโลกแล้วจึงให้ ชื่อว่า ทักฺขิญาณะ พระสงฆ์ควรแก่ทักฺขิณานั้น หรือเทวดาก็ทักฺขิณานั้น เพราะทำทักฺขิณานั้นให้ผลมากมือถล่มมักพระสงฆ์จึงจัดว่า เป็นผู้ควรซึ่งทักฺขิณา หรือเกื้อกูลทักฺขิณา ๘. อณฺฐิสิกรณีโย แปลว่า เป็นผู้ควรทำอัฏฐุสี่ (ประนมมือไว้) คือ ผู้ใดผู้นี้นำเครื่องสักการะไปถวายสำนักของท่านท่านสามารถทำความเลื่อมใสให้เกิดได้ โดยไม่ต้องมาเสียใจภายหลังและท่านก็เป็นปฏิฆะสมควรแก่การทำบุญ ควรแก่การยกมือขึ้นไว้ เพราะท่านมีคุณความดีควรแก่การให้รด้วยโดยผู้ให้อย่าไม่ต้องเก้อเขิน ๙. อนุตตรุปปญฺญตฺต โลกสฺส แปลว่า เป็นบุณอันเยี่ยมของชาวโลก ไม่มีมาบูชินี้ที่ดีกว่า เพราะทักฺขิณาที่บุคคลเชื่อปรโลกแล้วถวายในพระสงฆ์ ผู้เป็นนาบูญออยอยอดเยี่ยมของชาวโลก ย่อมจะมีผลมากมือถล่มมวก ดูจิณณาที่มิชินีดีสมบูรณ์ด้วยธาตูอินทรีย์พีชที่บุคคลชวนหรอปลูกบนผนังดินนี้ ย่อมมีผลดีสมบูรณ์เต็มเม็ดเต็มหน่วย พระสงฆ์นั้นเป็นผู้บริสุทธิ์ เช่นเป็นนาบุญที่ควรแก่การหว่านพิธีของทำบุญของชาวโลก ไม่มีมาบูชชนิดอื่นที่ยิ่งกวา www.dattajeewo.com
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More