ป.๘ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 113 / 3007

ธรรมะเพื่อประชา เดินตามทางของบัณฑิต (๓) ๒๔๐ เห็นพราหมณ์เข้ามาถามเช่นนั้น ก็ตอบด้วยความไม่พอใจว่า “ท่านเป็นคนบ้า จึงไม่รู้จักแม้กระทั่งทางไปเมืองพาราณสี จะ มาทําอะไรทางนี้เล่า จงไปทางโน้น” ท้าวสักกะทรง

ในเนื้อเรื่องนี้ท้าวสักกะได้แสดงให้เห็นถึงวิธีการดำเนินชีวิตที่เต็มไปด้วยปัญญาและการใช้ธรรมะในการติดต่อสื่อสารกับผู้อื่น โดยเฉพาะเมื่อพบกับเศรษฐีที่ไม่รู้จักทางไปยังเมืองพาราณสี ท้าวสักกะปลุกจิตสำนึกใ

ธรระพี ประช เดินตามทางของบัณฑิต (5) ๒๖๑ เนรมิตกายเป็นเทวดาผู้มีรัศมีกายที่สว่างไสว ให้เศรษฐีได้เห็น เป็นมงคลแก่จักขุประสาท เศรษฐีเห็นแล้วรู้สึกปิติยินดี ชื่นชม ในสิริสมบัติของทวยเทพเหล่านั้น *ท่านเศรษ

ข้อความนี้กล่าวถึงการทำทานและความสำคัญของการดำรงอยู่ในธรรมเพื่อให้ได้ไปสู่สุคติในสวรรค์ ท้าวสักกะได้อธิบายว่าผู้ที่มีความตระหนี่จะไปสู่นรก แต่ผู้ที่ทำบุญจะไปสู่สุคติ มีการพรรณนาถึงบุญกิริยาวัตถุ 10 ปร

ธรรมะเพื่อประชา เดินตามทางของบัณฑิต(๗) ๒๗๒ เพื่อสั่งข้อความว่า “โกสิยดาบสอยู่ในทิศทักษิณ ริมฝั่งแม่น้ำ คงคา ข้างหิมวันตบรรพต โกสิยดาบสนั้นมีน้ำดื่ม และโภชนะ หาได้ยาก ดูก่อนเทพสารถี ท่านจงนำสุธาโภชน์ไป

ในเรื่องนี้ได้กล่าวถึงโกสิยดาบสซึ่งอาศัยอยู่ในทิศทักษิณ ริมแม่น้ำคงคา พระคุณเจ้าได้ช่วยส่งสุธาโภชน์ให้กับท่านโกสิยดาบส ท่านดาบสยินดีรับและกล่าวถึงความสำคัญของการทำทานอย่างยิ่ง โดยเฉพาะกับอาหารที่ช่วยข

ธรรมะเพื่อประชา ผู้ชนะสิบทิศ ๒ (มหัศจรรย์แห่งทาน) ๓๑๒ พื้นบางชั้นก็มีสีเขียว สีเหลือง สีแดง สีขาว และสีด่าล้วนๆ ที่ประกอบด้วยเรือนยอด ซึ่งประดับด้วยรัตนะ ๗ ประการ และยังตกแต่งด้วยดอกปทุมบานสะพรั่ง งดง

ในบทนี้กล่าวถึงความงดงามของปราสาทที่มีการตกแต่งอย่างละเอียดด้วยรัตนะ 7 ประการ ดอกปทุมและเสียงดนตรีที่อบอวลไปด้วยธรรมะ พระองค์ทรงจินตนาการถึงการต้อนรับพระพุทธเจ้าในอดีต และพระสงฆ์สาวกที่มาร่วมอุทิศในสถ

ธรระพี ประช มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๑ (ศุภนิมิต) ม ကော ใกล้รุ่งวันหนึ่งพระองค์ทรงพระสุบินว่า ที่ท้องพระลาน หลวงมีกองเพลิงลุกขึ้นมุมละ 9 กอง รวมเป็นกองเพลิง ๔ กอง แต่ละกองประมาณเท่าป้อมปราการของพระราชนิเวศน

ในตอนนี้ของ 'ธรระพี ประช มโหสถบัณฑิต' พระเจ้าวิเทหราชทรงพระสุบินเรื่องกองเพลิงที่มีแสงสว่างเหนือธรรมชาติ เริ่มจากกองเพลิงจำนวน ๔ กอง และมีอีกกองหนึ่งที่เจิดจ้าออกมา กองเพลิงนี้เปล่งแสงที่ทำให้สว่างไปท

ธรรมะเพื่อประช มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๑ ๑ ( ส น อ ง ราชกิจ) ๔๑๗ การปฏิบัติธรรมเป็นหัวใจในการสร้างบารมี ใครอยาก จะประสบความสําเร็จในการปฏิบัติธรรมก็อย่าดูเบาในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของท่านั่ง

การปฏิบัติธรรมเป็นกรณียกิจสำคัญที่ช่วยในการสร้างบารมีและความสงบในชีวิต โดยต้องไม่มองข้ามเรื่องเล็กน้อย เช่น ท่านั่ง การหลับตา และการทำจิตใจให้โปร่งใส การปลดปล่อยความกังวลใจต่อสิ่งต่างๆ เป็นสิ่งจำเป็นเ

ธรรมะเพื่อประชา มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๒๐ (อย่าบอก ความลับแก่ใคร) ៤៩០ การที่ชีวิตจะปลอดภัยจากภัยทั้งหลายในสังสารวัฏนั้น จําเป็นอย่างยิ่งที่เราต้องเป็นผู้ที่ไม่ประมาทในการสั่งสมบุญบารมี ยึดพระรัตนตรัยเป็นส

การมีชีวิตที่ปลอดภัยจากภัยต่างๆ ในสังสารวัฏจำเป็นต้องไม่ประมาทในการสั่งสมบุญบารมี ยึดถือพระรัตนตรัยและสร้างบารมีผ่านการเป็นผู้มีบุญยอดกัลยาณมิตร นอกจากนี้ยังเตือนให้ระวังการเปิดเผยความลับ ซึ่งอาจนำมาซ

ธรระพี ประช พจนานุกรม สำหรับ หนังสือธรรมะเพื่อประชาชน ๕๒๕ ปฏิจจสมุปบาท สภาพอาศัยกันจึงเกิดมีขึ้น, การที่ทุกข์เกิดขึ้นเพราะ ปฏิเวธ อาศัยปัจจัยต่อเนื่องกันมา เข้าใจตลอด, แทงตลอด, ตรัสรู้, รู้ทะลุปรุโปร่

พจนานุกรมนี้ให้คำอธิบายเกี่ยวกับคำศัพท์และแนวคิดทางพุทธศาสนา เช่น ปฏิจจสมุปบาท การที่ทุกข์เกิดขึ้นจากปัจจัยต่าง ๆ รวมถึงคำสำคัญต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับธรรมะ เช่น ปฏิสัมภิทา ปฏิภาณ และความหมายของคำศัพท์

๑๓ ของหลวงพ่อ ที่อยากให้ลูกเณรเพียบพร้อมด้วย ปริยัติ ปฏิบัติ และปฏิเวธ ขอแสดงความชื่นชม ยินดี และอนุโมทนา ในการที่สามเณรจะได้อุปสมบทครั้งนี้ ขออวยพรให้สามเณรทุกรูปบรรลุผลสำเร็จ ในการอุปสมบท เป็นพระภิก

หลวงพ่อได้ให้คำแนะนำกับสามเณรว่าจะต้องพร้อมทั้งปริยัติ ปฏิบัติ และปฏิเวธ ในการอุปสมบทครั้งนี้ พร้อมอวยพรให้สามเณรทุกคนบรรลุผลสำเร็จในการเป็นพระภิกษุที่เต็มเปี่ยมไปด้วยศีล สมาธิ ปัญญา ตลอดจนสามารถเข้าถ

แรงบันดาลไร...4 年 ៦៨ เพราะมิตรภาพ เป็นสิ่งที่สำคัญยิ่งใน การดำเนินชีวิต พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงทรง สั่งสอนเราถึงวิธีผูกไมตรี ด้วยสังคหวัตถุธรรม ๔ ประการ สรุปสั้นๆ ได้ว่า โอบอ้อมอารี วจีไพเราะ สงเคราะห์

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของมิตรภาพในการดำเนินชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิ่งที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้สอนไว้เกี่ยวกับการผูกไมตรีด้วยสังคหวัตถุธรรม ๔ ประการ ได้แก่ การโอบอ้อมอารี วจีไพเราะ สงเคราะห์ชุมชน แ

คาถาธรรมบท JHMIAO-๘ (๓๓) ๔. เรื่องภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง [๒๒] อปปมาทรโต ภิกขุ ปมาเท ภยทสฺสิ วา สญฺโญชน์ อณุ ถูล์ ฑห์ อคฺคีว คจฺฉติ. ภิกษุยินดีแล้วในความไม่ประมาท หรือมีปกติ เห็นภัยในความ ประมาท ย่อมเผาสัง

ในพระธรรมบทที่กล่าวถึงภิกษุผู้มีความไม่ประมาทนั้นได้เสนอให้เห็นความสำคัญของการมีสติและการไม่ประมาทในการดำเนินชีวิต ในเรื่องราวเกี่ยวกับพระติสสเถระที่มีปกติในนิคม มีการเปรียบเทียบความไม่ประมาทกับไฟที่เ

คาถาธรรมบท ภาค๑-๔ (๔๐) ๔. ปุปผวรรควรรณนา เรื่องภิกษุ ๕๐๐ รูปผู้ขวนขวายในปฐวีกถา [๓๓] โก อิม ปฐวี วิเชสสติ ยมโลกญจ อิม สเทวก โก ธมฺมปท สุเทสิต กุสโล ปุปผมิว ปเจสฺสติ ยมโลกญจ อิม สเทวก เสโข ปฐวี วิเชสฺส

บทความนี้กล่าวถึงคาถาธรรมบทที่สำคัญซึ่งแสดงถึงการเลือกบทธรรมที่ดี และการรู้ชัดเกี่ยวกับแผ่นดินรวมถึงยมโลก เทวโลก และมนุสสโลก ผู้ที่มีปัญญาเหมือนกับนักเลือกดอกไม้จะสามารถเข้าใจธรรมะอย่างลึกซึ้ง ความสาม

คาถาธรรมบท JHMIAO-๘ (๔๕) กยิรา มาลาคุเพ็ พ ยถาปิ ปุปผราสิมหา เอวํ ชาเตน มจฺเจน กฤตพนํ กุสล พหุ นายมาลาการพึงทำพวงดอกไม้ให้มาก จากกองดอกไม้ แม้ฉันใด มัจจสัตว์ผู้มีอันจะพึงตายเป็นสภาพ ควรทำกุศลไว้ให้มาก

คาถาธรรมบทนี้เน้นถึงการทำความดีและการให้ทานเป็นสิ่งสำคัญ ที่ควรทำมากมาย เมื่อต้องเผชิญหน้ากับชีวิตที่ไม่แน่นอน โดยมีการยกตัวอย่างการให้ทานที่ถูกต้องและสำคัญ ผ่านการบูชาพระธรรมที่ดีกับพระมหากัสสป และกา

ศาลาธรรมบท ภาค ๑-๘ (๕๖) นายมาลาการ จักดำรงอยู่ในเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย จักไม่ไป สู่ทุคติ ตลอดแสนกัลป์, นี่เป็นผลแห่งกรรมนั้น, ภายหลังเขาจักเป็น พระปัจเจกพุทธะ นามว่าสุมนะ. ตญฺจ กมฺนํ กต์ สาธุ ย่ ก วา

เนื้อหาพูดถึงผลของกรรมที่ดี, การไม่ไปทุคติ, การเป็นพระปัจเจกพุทธะ, และคำสอนเกี่ยวกับชีวิตในด้านบวก รวมถึงการไม่ติดอยู่ในกามซึ่งเป็นแนวทางในพุทธศาสนา. เรียกร้องให้เข้าใจว่า กรรมดีนำมาซึ่งความสุขและเป็น

คาถาธรรมบท ภาค ๑-๘ (๖๔) ๔. เรื่องพระมหากัปปินเถระ [๖๓] ธมฺมปีติ สุข เสติ วิปฺปสนฺเนน เจตสา อริยปุปเวทิเต ธมฺเม สทา รมติ ปณฺฑิโต. บุคคลผู้เอิบอิ่มในธรรม มีใจผ่องใส ย่อมอยู่เป็นสุข, บัณฑิตย่อมยินดี ในธร

คาถาธรรมบทนี้ประกอบด้วยบทเรียนที่มีคุณค่าในธรรม โดยเสนอการเรียนรู้จากประสบการณ์ของพระมหากัปปินเถระและบัณฑิตต่างๆ ผ่านบทกวีที่มีความหมายลึกซึ้ง ซึ่งชี้ให้เห็นถึงการปฏิบัติธรรมและการอบรมตัวเองในแนวทางที

คาถาธรรมบท ภาค ๑-๔ (๖๗) บรรดามนุษย์ ชนผู้ถึงฝั่งมีจำนวนน้อย, ฝ่ายประชานอกนี้เลาะไป ตามตลิ่งอย่างเดียว, ก็ชนเหล่าใดแล ประพฤติสมควรแก่ธรรมในธรรม ที่เรากล่าวชอบแล้ว, ชนเหล่านั้นล่วงบ่วงมารที่ข้ามได้ยากอย

บทคาถาธรรมบทนี้พูดถึงการที่มนุษย์สองกลุ่มมีแนวทางการดำเนินชีวิตที่แตกต่างกัน โดยมีการเน้นถึงผู้ที่สามารถปล่อยวางจากกามและพัฒนาจิตใจให้ผ่องใส คนเหล่านี้เรียกว่า พระขีณาสพที่ได้บรรลุศาสตร์ธรรมที่แท้จริง

อภัยราชกุมาร พระสัมมัชชนเถระ อังคุลีมาลเถระ ธิดาของนายช่างหูก ภิกษุ ๓๐ รูป นางจิญจมาณวิกา อสทิสทาน ๓๓ ๓๔ ๓๔ ๓๔ ๓๕ ๓๕ ๓๖ นายกาละบุตรของอนาถบิณฑิกเศรษฐี - ๓๓ มารธิดา ยมกปาฏิหาริย์ นาคราชชื่อเอรกปัตต์ 8

เนื้อหาเกี่ยวกับอภัยราชกุมารและพระภิกษุหลายรูป รวมถึงเรื่องราวของนายกาละบุตรของอนาถบิณฑิกเศรษฐีและความท้าทายที่พระอานนทเถระต้องเผชิญ ขณะที่มีการกล่าวถึงบุคคลสำคัญอื่นๆ เช่น มารธิดา และนาคราชชื่อเอรกปั

๔ เรื่องภิกษุไม่ถนอมบริขาร ୭ มาวมญฺเญถ ปาปสฺส น มตต์ อาคมิสสติ อุทพินทุนิปเตน อุทกุมฺโภปิ ปูรติ ปูรติ พาโล ปาปสฺส โถ โถกปิ อาจินนฺติ บุคคลไม่ควรดูหมิ่นบาปว่า บาปมีประมาณน้อย จักไม่มาถึง แม้หม้อน้ำยังเ

บทความนี้พูดถึงแนวคิดเรื่องการสะสมบาปและบุญที่แม้จะทำทีละน้อยก็สามารถมีผลต่อชีวิต โดยเปรียบเทียบกับหม้อน้ำที่เต็มด้วยหยาดน้ำที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่อง ชี้ให้เห็นว่าควรมีความระมัดระวังในคติทางจิตใจและการก

៣៤ ก็คนเจ้าราคะ พึงมีรอยเท้ากระหย่ง (เว้ากลาง) คนเจ้าโทสะ ย่อมมีรอยเท้าอันสั้นบีบ (หนักส้น) คนเจ้าโมหะ ย่อมมีรอยเท้าจิกลง (หนักทางปลาย เท้า) คนมีกิเลสเครื่องมุงบังอันเปิดแล้ว มีรอย เท้าเช่นนี้ นี้. ยส

บทความนี้กล่าวถึงรอยเท้าสัญลักษณ์แทนกิเลสในพระพุทธศาสนา โดยเชื่อมโยงกับอาการและนิสัยของบุคคล อธิบายถึงรอยเท้าของผู้ที่มีราคะ โทสะ และโมหะ รวมถึงการชนะกิเลสโดยพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ที่ชนะกิเลสจะไม่กลั

៣៤ สพฺเพ สงฺขารา ทุกชาติ ยทา ปญฺญาย ปสฺสติ อถ นิพพินฺทติ ทุกฺเข เอส มคฺโค วิสุทธิยาติ เมื่อใด บัณฑิตเห็นด้วยปัญญาว่า สังขารทั้งปวง เป็นทุกข์ เมื่อนั้น ย่อมหน่ายในทุกข์ ความหน่าย ในทุกข์นั่น เป็นทางแห่

ข้อความนี้อธิบายเกี่ยวกับการเห็นด้วยปัญญาว่าสังขารทั้งปวงเป็นทุกข์และธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา เมื่อมีการเห็นเช่นนี้ บุคคลจะหน่ายในทุกข์ และนั่นเป็นทางแห่งความหมดจด นอกจากนี้ยังมีข้อคิดเกี่ยวกับการทำกิจที