พระ-มินทกะแระ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 42 / 72

ธรรll เส้นทาง จอมปราชญ์ (๒) ๔๕๔ ครั้งแรกที่ได้รับรู้ มหาเสนเทพบุตรปฏิเสธถึง ๓ ครั้ง เนื่องจากยังไม่รู้ถึงหน้าที่ของตัวเอง เมื่อมิอาจจะเลี่ยงได้จึง กล่าวขึ้นว่า หากลงไปเกิดแล้วขอให้มีปัญญาสามารถแก้ปัญห

เนื้อหาเกี่ยวกับการที่มหาเสนเทพบุตรปฏิเสธอย่างแรกๆ ก่อนที่จะเข้าใจหน้าที่ของตนในการลงมาเกิดเพื่อที่จะมีปัญญาในการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ รวมถึงการเข้าร่วมประชุมสงฆ์เพื่อดูแลพระศาสนา และบทสนทนาระหว่างพระอรหัน

เส้นทางจอมปราชญ์ (๔) ๔๗๖ ผู้ประเสริฐ พระองค์เจรจาไปเถิด อาตมภาพปรารถนาจะฟัง” พระยามิลินท์จึงมีดำรัสว่า “ข้าพเจ้าเจรจาแล้ว พระคุณเจ้าฟัง เอาเถิด” พระนาคเสนก็ตอบว่า “อาตมภาพก็ฟังแล้ว” พระ ราชาตรัสถามว่า

ในการสนทนา พระยามิลินท์และพระนาคเสนได้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการฟังธรรมและการแสวงหาความรู้จากผู้มีปัญญา การมีคำถามแสดงถึงความปรารถนาเรียนรู้ ซึ่งจะช่วยให้มีปัญญาสว่างไสว และสามารถเป็นยอดกัลยาณมิตรไ

ธรรมะเพื่อประชาช เส้นทางจอมปราชญ์ (๕) ๔๘๓ ขึ้นว่า “พระองค์เป็นกษัตริย์สุขุมาลชาติ อุตส่าห์เสด็จมาสู่ บุญสถานบริเวณนี้ในเวลาเที่ยงวัน คงได้รับความลำบากพระ วรกายมากพอสมควร พระองค์เสด็จด้วยพระบาทเปล่าหรื

ในบทสนทนานี้ พระยามิลินท์กล่าวถึงการเสด็จมาทางรถและพระนาคเสนตั้งคำถามถึงความหมายของคำว่า 'รถ' โดยได้มีการถามไปถึงองค์ประกอบต่าง ๆ ของรถ เช่น ล้อ เพลาฯลฯ ทำให้พระยามิลินท์ต้องชี้แจงถึงคำว่า 'รถ' ว่าเป็

เส้นทางจอมปราชญ์ (๕) ៤៨៤ เสนจึงแก้ว่า “มหาบพิตร อาตมาก็เหมือนกัน ที่บอกว่าชื่อ นาคเสน ก็ไม่ได้มุสา อาศัยอาการ ๓๒ ของอาตมาประกอบ กันเข้า จึงมีบัญญัตินามปรากฏว่า นาคเสน” พระเจ้ามิลินท์ได้ฟังดังนั้น รู้ส

ในเส้นทางจอมปราชญ์นี้ พระนาคเสนอธิบายให้พระเจ้ามิลินท์เข้าใจถึงการทำกรรมดีและกรรมชั่วทั้งทางกาย วาจา และใจ โดยกล่าวว่าผลกรรมจะติดตามเราตลอดเหมือนเงาที่ติดตัว นอกจากนี้ยังเน้นว่าการศึกษาวิชชาธรรมกายจะท

ธรรมะเพื่อประชา เส้นทางจอมปราชญ์ (5) ៤៨៩ การบูชาบุคคลที่ควรบูชา เป็นมงคลอันสูงสุดในทาง พระพุทธศาสนา บุคคลที่ควรบูชานั้นได้แก่บิดามารดา ครูบา อาจารย์เป็นต้น ท่านเหล่านั้นจัดเป็นปูชนียบุคคล จนกระทั่งถึง

การบูชาบุคคลที่ควรบูชาในพระพุทธศาสนาจะนำไปสู่มงคลอันสูงสุด โดยเริ่มจากบิดามารดาและครูบาอาจารย์ จนถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งทำให้เกิดความบริสุทธิ์หลุดพ้นจากกิเลสไปสู่นิพพาน การบูชาทั้งด้วยวัสดุและการป

ธรรมะเพื่อประชา เส้นทางจอมปราชญ์ (๗) ๕๐๑ ไม่อิ่มด้วยน้ำอย่างนั้น ดังนั้นพวกเราเองควรที่จะดูแบบอย่างไว้ แล้วทำความรู้สึกว่าเราเป็นทะเลแห่งบุญมหาสมุทรแห่งความดี ที่ไม่รู้จักอิ่มในการฟังธรรม ไม่อิ่มการทำ

ในบทนี้พระยามิลินท์สงสัยเกี่ยวกับความตายและตั้งคำถามกับพระนาคเสนถึงความตายเป็นกาลมรณะและอกาลมรณะ พระนาคเสนตอบว่ามีทั้งสองประเภท และใช้ตัวอย่างผลไม้ที่อาจหล่นได้ในเวลาที่แตกต่างกัน ซึ่งเป็นการสื่อถึงคว

ธรรll เส้นทางจอมปราชญ์ ( (๙) ๕๒๒ “ในจํานวนคนที่รู้ว่าเป็นบาปกรรม แล้วทำบาปกรรมลงไป กับบุคคล ที่ไม่รู้ว่าเป็นบาปกรรมแล้วมากระทำบาปกรรมเข้า บุคคลสองประเภทนี้ เวลาไปเสวยผลกรรมทนทุกขเวทนาใน อบายภูมิ ฝ่ายไ

ในบทสนทนาระหว่างพระนาคเสนเถระและพระยามิลินท์ มีการอภิปรายเกี่ยวกับผลกรรมของผู้ที่ทำบาปกรรม โดยพระเถระชี้ให้เห็นว่าผู้ที่ทำบาปกรรมโดยไม่รู้จะได้รับทุกขเวทนามากกว่าผู้ที่รู้ว่าทำบาปแล้วทำลงไปเหมือนกับกา

เส้นทางจอมปราชญ์ (๑๐) ๕๓๐ พระยามิลินท์ได้ฟังคำวิสัชนาเช่นนั้น ก็ยังไม่คลายความ สงสัย ได้โต้แย้งไปว่า “หากคนที่อายุขัยหมดสิ้นแล้ว จะเอายา ให้กินก็ตาย สวดพระปริตรก็ไม่หาย ฉะนั้นทั้งยาและพระปริตร ก็ไม่มี

พระยามิลินท์ตั้งคำถามเกี่ยวกับประโยชน์ของยาและพระปริตรในการรักษาโรค พระนาคเสนตอบสนองด้วยการชี้ให้เห็นว่ามีคนจำนวนมากที่หายจากการใช้ยาและสวดพระปริตร แสดงให้เห็นว่าทั้งสองมีประโยชน์ในบางกรณี เช่นเดียวกั

Dsuem ประชาช เส้นทางจอมปราชญ์ (๑๐) ๕๓๑ ไม่ได้รักษาชีวิตของสัตว์ไว้ทั้งหมด เพราะบางพวกกินอาหาร เกินขนาด เตโชธาตุมิอาจเผาผลาญก็แน่นจุกเสียดถึงแก่ความตาย โภชนาหารจะรักษาชีวิตสัตว์ไม่ได้ มีเหตุอยู่ ๒ ประก

บทความนี้อธิบายถึงสาเหตุที่สัตว์ไม่สามารถรักษาชีวิตได้ เนื่องจากการบริโภคอาหารเกินขนาดและธาตุไฟไม่เพียงพอ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงพระปริตรและเหตุผลที่ไม่สามารถช่วยเหลือบุคคลที่มีกรรมหนาและความไม่สมบูรณ์ขอ

Bsumaประช พระธรรมทูต หลังพุทธกาล ៨៦ และเพื่ออนุเคราะห์ชาวโลกทั้งหลายเถิด” ในสมัยหลังพุทธปรินิพพานประมาณ ๓๐๐ ปี หลังจาก ได้ทําสังคายนาครั้งที่ ๓ แล้ว พระโมคคัลลีบุตรติสสเถระมอง เห็นการณ์ไกลว่า การจะให้

ในช่วง ๓๐๐ ปีหลังพุทธปรินิพพาน พระโมคคัลลีบุตรติสสเถระได้เห็นความสำคัญของการเผยแผ่พระพุทธศาสนา เพื่อให้เป็นที่พึ่งของชาวโลก โดยร่วมมือกับพระเจ้าอโศกมหาราช ในการส่งพระอรหันต์ที่มีความสามารถไปเป็นพระธรร

ทำให้ถูก หน้าที่ ๑๑๔ พระราชา กราบทูลให้รื้อประตูเมืองทางด้านทิศใต้ แล้วทำ ประตูใหม่ด้วยไม้ที่เป็นมงคล พระราชาก็ทรงอนุญาต เมื่อทำ ประตูใหม่แล้วจึงกราบทูล พระราชาว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เป็น สมมติเทพ พรุ่ง

เรื่องราวที่เล่าถึงการตัดสินใจของพระราชาในการสร้างประตูใหม่และรับฟังคำกราบทูลของปุโรหิตเกี่ยวกับการทำพลีกรรมเพื่อให้เกิดความสุขในเมือง สุดท้ายข่าวร้ายแพร่กระจายทำให้พราหมณ์ต้องหลบหนีเพื่อความอยู่รอด ไ

ธรรมะเพื่อประช คุณ ธ ร ร ม ข อ ง นักปกครอง ๑๑๑ การศึกษาวิชชาความรู้ในทางธรรม เป็นกรณียกิจที่ ควรทําควบคู่ไปกับการศึกษาในทางโลก เพราะคำสอนของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นความรู้อันบริสุทธิ์ที่เกิดจากใจหยุด

การศึกษาวิชชาความรู้ในทางธรรม ควรกระทำควบคู่ไปกับการศึกษาทางโลก เพราะความรู้ที่เกิดจากการรู้แจ้งเห็นจริงด้วยปัญญาบริสุทธิ์สามารถนำไปสู่การพัฒนาตนและประเทศชาติได้อย่างแท้จริง เหล่าผู้นำต้องแก้ไขอคติเพื

ธรรมะเพื่อประชาช ทำความดี คือ หน้าที่หลักของมนุษย์ ๑๓๕ ของข้าพเจ้าเลย ที่ลูกของข้าพเจ้าไม่มีเวลาทำความดี และ พลาดไปทําความชั่ว เพราะต้องเลี้ยงดูข้าพเจ้า และต้องรับ ภาระหน้าที่ต่างๆ มากมาย บิดามารดาของ

เนื้อหาที่ยกตัวอย่างการทำความดีและการไม่ทำชั่ว โดยเฉพาะเมื่อมีกิจกรรมและพันธะที่ต้องรับผิดชอบต่อครอบครัว แสดงให้เห็นว่าการอ้างเหตุผลต่างๆ นั้นไม่เป็นที่ยอมรับ และการทำความดีย่อมเป็นทางเลือกที่ดีกว่า พ

ค ว า ม สุ ข ข อ ง พ ร ะ โ ส ด า บั น ของ พระ ความทุกข์ที่หมดไปของอริยสาวกผู้สมบูรณ์ด้วยสัมมาทิฏฐิ บรรลุอริยมรรคแล้ว มีปริมาณมาก ส่วนความทุกข์ที่ยังเหลืออยู่ มีประมาณน้อย ความทุกข์ที่จะมีอีก ๒ อัตภาพเ

เนื้อหาพูดถึงความทุกข์ที่หมดไปของพระโสดาบันผู้ที่บรรลุอริยมรรคแล้ว ซึ่งความทุกข์ที่ได้รับการลดน้อยลงอย่างมากนั้น เมื่อเปรียบเทียบกับความทุกข์ที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตถือว่าน้อยมาก การบรรลุธรรมจักษุจะนำพ

กระแสแห่งกรรม (๑) ๔๕๔ ยุให้แตกกับเราเสียแล้ว ถ้าหากเธออยู่ในวิหารนี้ กุฎมพี่คงจะ เลิกเลื่อมใสเรา จึงเกิดความไม่พอใจในพระเถระอรหันต์ คิดว่า เราไม่ควรให้เธออยู่ในวิหารนี้ เมื่อถึงเวลาพระเถระมาปรนนิบัติ

ในบทความนี้กล่าวถึงความขัดแย้งระหว่างพระเถระที่เป็นเจ้าอาวาสกับกุฎมพี ซึ่งเสนอให้สามเณรกลับมาที่วิหาร ทำให้เกิดความเข้าใจผิดและความไม่พอใจ ต่อมาพระเถระผู้ขีณาสพกลับไปที่พักอย่างมีความสุข และกุฎมพีจัดแ

ธรรมะเพื่อประชาช พระเจดีย์จุฬามณี ๕๒๓ ความสุข ความอบอุ่นใจ และความปลอดภัยในชีวิต เป็นสิ่งที่มนุษย์ และสรรพสัตว์ทั้งหลายพึงปรารถนา จึงพยายาม เสาะแสวงหาที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง แต่น้อยคนนักจะรู้ว่าที่พ

ความสุข ความอบอุ่นใจ และความปลอดภัยในชีวิตเป็นสิ่งที่มนุษย์และสัตว์ทุกชนิดพึงปรารถนาโดยธรรมชาติ หากเราทุกคนรู้จักพระรัตนตรัยและเข้าถึงการปฏิบัติธรรม ชีวิตก็จะรุ่งเรือง ทั้งนี้ให้ตั้งมั่นอยู่ในกลางกายท

ธรร ขออย่าง พระอริยเจ้า ๒๗๘ การที่จะนําตนให้พ้นจากอาสวกิเลสให้บริสุทธิ์บริบูรณ์เข้า ถึงอายตนนิพพานได้นั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่สำหรับนักสร้าง บารมีผู้มีหัวใจเต็มเปี่ยมด้วยการสร้างบารมีนั้น ย่อมตระหนักว

การที่จะนำตนให้พ้นจากอาสวกิเลสและเข้าถึงนิพพานไม่ใช่เรื่องง่าย แต่นักสร้างบารมีมีใจที่มุ่งมั่นจะสร้างบุญกุศล เพื่อช่วยสำรองใหม่ในการท่องสังสารวัฏ การสร้างบารมีให้ผลดีต่อชีวิตและเสริมสร้างโอกาสในการสร้

มาตรัสเล่าว่า ธรรมะเพื่อประชาชน ยอดผู้นำ และ เละผู้บริหาร ២៨៩ พระชาติหนึ่งพระโพธิสัตว์เกิดในกำเนิดของกระบี่มีบริวาร ๕๐๐ ตัวอาศัยอยู่ในพระราชอุทยานของพระเจ้าพาราณสี พระ โพธิสัตว์เป็นพญากระบี่ที่ฉลาดมอง

ในเรื่องเล่าของพระโพธิสัตว์เกิดในกำเนิดของกระบี่ที่มีบริวาร 500 ตัว เรื่องเล่าต่อไปเกี่ยวกับกระบี่ที่จงใจทำร้ายปุโรหิตจนทำให้เขาโกรธและคิดจะล้างแค้น แม้กระทั่งบริวารทั้งฝูงกลับต้องรับผลจากการกระทำที่เ

ยอดผู้นำและผู้บริหาร ២៩២ พระราชาจึงมีรับสั่งให้นายขมังธนูทั้งหลายไปจับกระบี่ทั้งหมด เพื่อนำมันเหลวของมันมาทำยารักษาแผลของช้าง นายขมังธนูพากันเดินทางไปที่พระราชอุทยาน แล้วยิง กระบี่ทั้ง ๕๐๐ ตัว ส่วนหัว

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวของผู้นำที่ไม่ฟังความคิดเห็นและประสบกับความพินาศ จากการที่ไม่เชื่อฟังคำแนะนำของผู้มีปัญญา พระโพธิสัตว์เตือนสติถึงความสำคัญของการมีจิตใจที่มั่นคงและความรู้ในการบริหาร เพื่อไม่ให

ธรรมะเพื่อประชา อานิสงส์ถวายตั่ง ๑๗๓ มีกีสาโคตมีอุบาสิกาและอุปเสนาอุบาสิกาเป็นคู่อัครอุปัฏฐายิกา นักสร้างบารมีทุกๆ ท่านที่หลวงพ่อเอ่ยชื่อมานี้ ล้วนแต่เคย ตั้งความปรารถนาตำแหน่งเหล่านี้ไว้ในกาลก่อนทั้ง

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับอานิสงส์ของการถวายตั่งในบริบทของนักสร้างบารมีที่มีความปรารถนาในตำแหน่งที่สูงขึ้น ท่านพระสุปีฐิยเถระเป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นถึงการเจริญเติบโตในสภาพแวดล้อมที่มีการเผยแ