พระ. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 1841 / 1856

ในวันตรัสรู้ ระหว่างที่พระองค์ทรงบำเพ็ญเพียร เมื่อทรงเห็นแจ้งรู้แจ้งรอบ ๓ มีอาการ ๑๒ (ตีปริวัฏฐ์ ทวีทาสาธาร) ในยริยัส ๔ กิเลสที่แฝงอยู่ในพระทัยของพระองค์ก็สงบระงับไปได้ส่วนหนึ่ง และเมื่อบรรลุธรรมโดยลำ

ในวันตรัสรู้ พระพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญเพียรจนเห็นแจ้งแจ้งรอบ ๓ และอาการ ๑๒ ในยริยัส ๔ กิเลสที่แฝงในพระทัยสงบระงับไปได้ส่วนหนึ่ง เมื่อได้บรรลุธรรมจนรอบ ๓ มีอาการ ๑๒ จึงเข้าถึงความหลุดพ้นที่เรียกว่า วิชชาติ

ศาสนธรรม คือ คำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยที่พระพุทธองค์ทรงนำเอาโลกุตตรธรรม ที่พระองค์ทรงเข้าถึงมาสอนในองค์ในแต่ต่าง ๆ โดยได้ทรงอาศัยบริบทต่าง ๆ ในสังคมยุคนี้ ทั้งบุคคล สถานที่ ภูมิหลัง เพื่อเป็

ศาสนธรรม คือ คำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ทรงนำโลกุตตรธรรมที่เข้าถึงมาสอนสังคม โดยอาศัยบริบทบุคคล สถานที่ และภูมิหลัง เพื่อถ่ายทอดพระธรรมให้ชัดเจน โดยเริ่มต้นจากการประกาศพระธรรมจักร ณ ปอิสปตนมคฤ

วัตถุประสงค์ของการศึกษาพระวินัยปิฎก ก็เพื่อการละกิเลส อยู่ยาน ซึ่งเป็นการละกิเลสชั่วคราว เพราะสีเป็นเครื่องมือปราบ ปรามต่อกิเลสอย่างหยาบ การศึกษาและปฏิบัติ ตามพระวินัย ย่อมได้ อานิสงส์ ๕ ประการ คือ ๑

วัตถุประสงค์ของการศึกษาพระวินัยปิฎก คือการละกิเลส ซึ่งเป็นการละกิเลสชั่วคราว ด้วยการศึกษาปฏิบัติตามพระวินัยจะส่งผลให้เกิดอานิสงส์ 5 ประการ ได้แก่ การถูกคุ้มครอง, เป็นที่พึงพอของบุตร, สามารถพูดในที่ประ

- ปัสสัทธิ ย่อมมีเพื่อประโยชน์แก่ความสุข (ความสบายกายและจิต) - ความสุข ย่อมมีเพื่อประโยชน์แก่มสาธิ (ความตั้งใจมั่น) - สมาธิ ย่อมมีเพื่อประโยชน์แก่อากุญสัทสานะ (ความรู้เห็นไปตามความเป็นจริง) - ยกฏุญสัท

บทความนี้สำรวจทฤษฎีทางพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับปัสสัทธิ ความสุขและการหลุดพ้น รวมถึงบทบาทที่สำคัญของสมาธิและวิราคะ โดยพูดถึงพระสูตรตันติปิฎกที่รวมคำสอนต่าง ๆ เพื่อเป็นประโยชน์ต่อความเข้าใจในชีวิตและการทำคว

๒. เพื่อป้องกันตนมิให้กล่าวว่าตุพุทธวจน เพราะการกล่าวว่าตุพุทธวจนนี้มีเขาโยกเข้าถึงขั้นจตุรงค์ในที่เดียว ดังมีเรื่องราวปรากฏอยู่ในมหาสิทธินิสุตตร ที่กล่าวถึง การทีพระสารีบุตรกลับจากบินธบาตภายหลังฉันถา

บทความนี้กล่าวถึงการอภิปรายที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าซึ่งพระสารีบุตรได้โต้แย้งว่าบุคคลนั้นไม่ได้มีญาณทัสสนะที่เหนือกว่าธรรมของมนุษย์ โดยเสนอว่าอาจถือว่าเป็นการกล่าวร้ายพระองค์ พระผู้พระภาคได้มีกา

ไม่ละวาจานั้น ไม่ละความคิดนั้น ไม่ละทิฐิั่น ยอมดำรงอยู่ในรถเหมือนฤ ฐานำไปสู่ไว้” ๑๖ ในปัจจุบันเอง ท่านผู้อ่านคงเคยได้ยินว่า บุคคลที่ไม่สนใจศึกษาศาสนธรรม ไม่มีความเข้าใจพระธรรมหรือพระพุทธวจนะที่พระสัม

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของการศึกษาศาสนธรรมเพื่อป้องกันความเห็นผิดเกี่ยวกับสวรรค์และนรก รวมถึงการเข้าใจเรื่องกรรมและผลกรรม โดยบุคคลที่ไม่ศึกษาอาจกล่าวตู่พระธรรมหรือพระพุทธเจ้า ซึ่งทำให้พวกเขาเคารพไม่

๓. เพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาให้ยืนยาว สำหรับเป็นที่พึ่ง ที่ระลึกถึงของตนเองและลูกหลานสืบไป บางคนอาจจะรู้ว่าสิขีเป็นทุก แต่ก็เห็นว่าความทุกข์เป็นเรื่องปกติธรรมดาของคนเรา เพราะไม่ว่าคนยากดีมีจน ก็ส่วนต้อง

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการสืบทอดพระพุทธศาสนาเพื่อเป็นที่พึ่งสำหรับคนรุ่นต่อไป โดยเน้นถึงการไม่รู้เหตุแห่งทุกข์และวิธีการดับทุกข์ตามคำสอนของพระพุทธเจ้า ส่งเสริมให้ผู้อ่านกลับมาศรัทธาและเคารพระธรร

๔. เพื่อบรรลุธรรมอันเป็นธรรมชาตบินริสุทธิ์ที่มีอยู่ในตนเอง ความเคารพในพระธรรมเท่านั้น จะเป็นแรงบันดาลใจสำคัญ คอย กระตุ้นเราบุคคลให้พากเพียรปฏิบัติธรรมอยู่ทุกลมหายใจ ทั้ง นั่ง ยืน เดิน นอน โดยมีเป้าหมา

บทความนี้พูดถึงการบรรลุธรรมอันเป็นธรรมชาตบินริสุทธิ์ที่มีอยู่ในตนเอง โดยเน้นความสำคัญของการเคารพในพระธรรมเป็นแรงบันดาลใจให้พากเพียรปฏิบัติธรรมในทุกลมหายใจ การบรรลุธรรมทำให้เกิดปัญญาที่รู้ว่า ความสุขที

สุดยอดแห่งธรรม คือ อริยสัจ ๔ อริยสัจ ๔ นี้เป็นทั้ง โลกุตตรธรรม และ คศนธรรม ที่กล่าวว่า อริยสัจ ๔ เป็นโลกุตตรธรรม เพราะเป็นความจริง อันประเสริฐสูงสุด ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงค้นพบ และเป็นเหตุให้พ

อริยสัจ ๔ เป็นทั้งโลกุตตรธรรมและศาสนธรรม ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ค้นพบ เพื่อหลุดพ้นจากกิเลสและทุกข์ โดยอริยสัจ ๔ จะนำให้ผู้ปฏิบัติเข้าถึงบรมสุขอย่างแท้จริง ซึ่งสามารถตัดรากเหง้าแห่งทุกข์อย่างเด็ดขาด

ครั้นแล้วพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสแสดงเพื่อเป็นการขยายความและเป็นการตอบย้ำให้พระภิษุทั้งหลาย เห็นคุณค่าของอริยสัจ ๔ ลักษณ์ยิ่งขึ้นอีก โดยทรงกล่าวถึงอริยสัจ แต่ละข้อ ดังว่า เพราะไม่รู้แจ้งแทงตลอดอริย

บทความนี้กล่าวถึงการตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกี่ยวกับอริยสัจ ๔ ซึ่งประกอบด้วย อ. ทุกข์, เหตุแห่งทุกข์, ความมืดทุกข์ และทางปฏิบัติไปสู่ความดับทุกข์ โดยเน้นให้พระภิษุเห็นความสำคัญของการรักษาศีลเพื่

อธิษฐานจิติกขา (สมาธิ) และอธิษฐานจิติกขา (ปัญญา) ซึ่งนับตั้งแต่ตรัสรู้แล้ว พระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็มีได้ทรงหยุดยังการปฏิบัติไตรสิกขาดังกล่าว ยังทรงมุ่งชีวิตบำเพ็ญเพียรเรื่อยไป แต่เป็นการบำเพ็ญเพียรเพื่อค

เนื้อหานี้พูดถึงการอธิษฐานจิติกขาทั้งสองประเภท คือ (สมาธิ) และ (ปัญญา) ซึ่งเป็นกระบวนการที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงประพฤติและบำเพ็ญเพียรอย่างต่อเนื่องหลังจากตรัสรู้ โดยมีการเปรียบเทียบการปฏิบัตินี้กับจำ

เนื่องจากภาพมีข้อความเป็นภาษาไทย ฉันจึงจะทำการ OCR ให้ตามคำขอ: เนื่องจากท่านพระสารีบุตรไม่เคยฟังความจริงฯ ประการนี้ จากพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาก่อน แม่ท่านจะค้นพบความจริงนี้ด้วย ญาณทัสนะที่บริสุทธิ์

เนื้อหานี้เสนอการสนทนาเกี่ยวกับพระสารีบุตรที่ค้นพบความจริงเกี่ยวกับความเคารพในพระศาสดากับพระธรรม เมื่อได้รับการยืนยันจากพระพุทธองค์ พระสารีบุตรเน้นถึงความสำคัญของการเคารพในพระศาสดาว่ามีผลต่อการเคารพใน

พุทธองค์ ทรงแสดงความเคารพในธรรมอย่างไร ตามที่ได้กล่าวแล้วว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมีความเคารพในธรรมที่รัฐู้ได้โดยพระองค์เอง ซึ่งสรุปโดยย่อ คือ ไตรสิกขา ทั้งนี้หมายถึง ทรงคราพทั้งโลกุตตรธรรมและศาสนธร

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงความเคารพในธรรมอย่างยิ่ง ด้วยความปรานีเพื่อให้เกิดประโยชน์แก่ผู้ฟังในทุกระดับ โดยการแสดงธรรมด้วยความเคารพซึ่งแสดงออกในสีหสูตรในอาการที่มีคุณธรรมสูงและไม่เกรงกลัวต่อการฟังจากใ

เหตูใดพระผู้มีพระภาคจึงอุปมาพระองค์ว่าเป็นพญราชสีห์ สเหตุที่รงอุปมาเช่นนี้ ก็พระพุทธราชสีห์นั้นต้องจับสัตว์เป็น อาหาร ถ้าจับพลาด นอกจากจะไม่ได้อาหารมากินแล้ว ยังถูกเยี่ยม หยิบฉกผู้เห็นเหตุการณ์อีกด้วย

ในบทความนี้กล่าวถึงเหตุผลที่พระผู้มีพระภาคอุปมาพระองค์เป็นพญาราชสีห์ โดยมีการเปรียบเทียบความตั้งใจและความระมัดระวังในการจับสัตว์ของราชสีห์กับการแสดงธรรมของพระองค์ ในการแสดงธรรม พระองค์จะพิจารณาความเหม

เชื่อมั่นในวิบากแห่งกรรมดี และกรรมชั่วที่จะได้รับ ถ้างเอิญ กุศลผลบุญในอดีตของผู้ไปธรรมบางคนตามจริงจึงส่งผลได้ ทัน ผู้ฟังเหล่านั้นก็จะได้บรรลุอริยธรรมผลไปตามกำลังบุญ ดังมี ปรากฏอยู่ในคัมภีร์พระไตรปิ

บทความนี้พูดถึงความเชื่อมั่นในวิบากแห่งกรรมดีและกรรมชั่ว โดยอธิบายว่ากุศลผลบุญในอดีตส่งผลในปัจจุบัน ผู้ไปธรรมที่บรรลุอริยธรรมจะได้รับผลดีตามกำลังบุญ นอกจากนี้ยังได้ยกตัวอย่างจากพระไตรปิฎกเกี่ยวกับการแ

ทรงบัญญัติพระวินัยเพราะความเคารพธรรม ครั้งหนึ่ง ท่านพระอุปาลี พระอรหันต์สาวกองค์หนึ่ง ซึ่งพระพุทธองค์ทรงยกย่องว่า เป็นเอตทัคคะในบรรดาภิกษุผู้ทรงวินัยได้เข้าไปเผาพระผิวพระภาค เพื่อทูลถามถึงจุดมุ่งหมายใ

บทความนี้กล่าวถึงการบัญญัติพระวินัยโดยพระพุทธองค์ที่มุ่งเน้นประโยชน์ 10 ประการ ซึ่งรวมถึงการสร้างความรับว่ายดีแก่สงฆ์ การกำจัดและปิดกันอาสะ การเสริมสร้างความเลื่อมใสในพระศาสนา และความตั้งมั่นของสัจจธร

ในบรรดาจุดมุ่งหมายทั้ง ๑๐ ประการนี้จะเห็นได้ว่า จุดมุ่งหมายข้อที่ ๙ นั่นย่อมให้เกิดประโยชน์สำคัญที่สุดแก่พระสัทธรรม กล่าวคือ ลิขาขบทเป็นข้อบัญญัติที่พุทธบริษัทโดยเฉพาะอย่างยิ่ง พระภิษุบุตรต้องปฏิบัติต

ในบรรดาจุดมุ่งหมายทั้ง ๑๐ ประการ จุดมุ่งหมายข้อที่ ๙ เป็นประโยชน์สำคัญเพื่อรักษาความถูกต้องของพระสัทธรรม ๓ เมื่อพุทธบริษัทปฏิบัติตามลิขาขบท พระพุทธศาสนายังคงอยู่เป็นที่พึ่งที่ระลึก สำหรับทุกคน ความเคา

ทรงมุ่งมั่นให้พระธรรมเป็นสรณะสูงสุดของมนุษย์และเทวดา วันที่หนึ่ง ก่อนพุทธปรินิพพานเป็นเวลา 3 เดือน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงเล่าเรื่องมารแก่พระอานนท์ ดังนี้ เมื่อแรกตรัสรู้ ขณะที่พระพุทธองค์ประทับ

เรื่องราวนี้เกิดขึ้นในช่วงสามเดือนก่อนการปรินิพพานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อพระองค์ได้เล่าเรื่องมารผู้บาปที่เข้ามาขอให้ปรินิพพาน โดยพระพุทธองค์ยืนยันว่าจะไม่ปรินิพพานจนกว่าพุทธบริษัท ๔ จะมีความเข้าใ

พระองค์ ทรงเป็นผู้เฉียบแหลม เป็นพุทธสุขึ ธรรม ปฏิบัติซอป ปฏิบัติ ตามธรรม สามารถอธิบายธรรมให้ผู้อื่นเข้าใจง่าย ๆ ได้ ยังแสดง ธรรมมีปฏิหาริย์ คือ เกิดผลอัศจรรย์ สามารถข่มบุคคลที่ คัดค้านพระธรรมด้ความเบา

บทเรียนจากพระธรรมเทศนาในเรื่องของพระพุทธเจ้าที่แสดงให้เห็นถึงความเฉียบแหลมในการสอนและเผยแพร่ธรรมแก่มนุษย์และเทวดา ทรงเป็นผู้ที่อธิบายธรรมให้เข้าใจได้ง่าย และยังได้ชี้ให้เห็นว่าธรรมที่ทรงรู้จักเป็นสิ่ง

4. ทรงแต่งตั้งพระธรรมให้เป็นศาสดาแทนพระองค์ ก่อนเสด็จดับขันธปรินิพพาน พระผู้มีพระภาคตรัสสั่งเรียกท่านพระอานนท์ มาตรัสว่า “อานนท์ บางทีพวกเธออาจจะคิดว่า ปาฏิหาริย์ (พุทธ พนม) มี พระศาสดาล่วงลับไปแล

พระผู้มีพระภาคทรงสั่งพระอานนท์ว่า ธรรมและวินัยที่จัดแสดงจะเป็นศาสดาหลังจากพระองค์ล่วงลับไป แสดงถึงความเคารพในพระธรรมที่มีต่อสาวก ผู้คนอาจคิดว่าขาดพระศาสดา แต่ให้รู้ว่าพระธรรมจะนำทางต่อไป มีหลักฐานจากก