การตีความภาษาธรรมในพระพุทธศาสนา
…นา ๑๕] แก่ว่า สูมยฺ เป็น ปัจฉิตตวามนะ
(ปฐมนิภวิภคติ) ความว่า สูมยฺ จาฏิ, ท่านอ้าง น หว่า วตฺตูโพ,
วนุปปคุมเพฺยามา ผสฺติคุณ, นฺติฺ อุตตาราม เป็นอาทิ.
อ. ที่ ๓
อสุภามโฑ อุสุภามคฺคาราม สมั, วิสัม, ทุกา…
บทความนี้วิเคราะห์การใช้ภาษาธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเน้นไปที่ความหมายของคำว่า สูมยฺ ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้ในการสอนของพระพุทธเจ้า และ อสุภามคฺ ซึ่งเป็นภาษาที่นอกเหนือจากนั้น รวมถึงกล่าวถึงความสำคัญและการนำไป