สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 63 / 295

ต า ม ร อ ย พ ร ะ ม ง ค ล เ ท พ ม นี คนยากจน มันก็เหนี่ยวรั้งคนยากคนจนไปรวมกัน นักเลงสุรามันก็เหนี่ยวรั้งนักเลงสุราไปรวมกัน นักเลงฝิ่นมันก็เหนี่ยวรั้งนักเลงฝิ่นไปรวมกัน ภิกษุก็เหนี่ยวพวกภิกษุไปรวมกัน

เนื้อหาพูดถึงการดึงดูดของอายตนะในโลกซึ่งแบ่งเป็น 3 ประเภท ได้แก่ โลกรูปมิติและอรูปมิติ นอกจากนี้ยังหารือเกี่ยวกับนิพพานซึ่งเป็นอายตนะที่ดึงดูดเมื่อหมดกิเลส โดยมีการอธิบายถึงความหมายของนิพพานว่าเป็นสภา

ต า ม ร อ ย พ ร ะ ม ง ค ล เ ท พ ม นี 121 เฉยๆ ไม่เรียกว่า “พระนิพพาน” “ธรรมกาย” ของพระสิทธัตถะราชกุมาร เข้าไปอยู่ในนิพพานนั้น เรียกว่า “พระนิพพาน” “ธรรมกาย” นั้นเรียกว่า “พระนิพพาน” แต่ว่า “นิพพาน” ที

เนื้อหาอธิบายความหมายของ 'นิพพาน' และ 'พระนิพพาน' โดยอ้างอิงคำสอนของหลวงพ่อ รวมถึงแนวทางการปฏิบัติที่สามารถนำไปสู่การเข้าถึงพระนิพพานได้ โดยเน้นที่การเข้าถึง 'ดวงปฐมมรรค' ซึ่งเป็นทางเดียวที่นำไปสู่นิพ

122 ต า ม ร อ ย พ ร ะ ม ง ค ล เ ท พ ม นี แต่ว่าทางไปนั้นเป็นทางเดียวกันหมด เป็นเอกายนมรรค หนทางเส้นเดียว เมื่อจะไปต้องหยุด” อีกตอนหนึ่งในพระธรรมเทศนา เรื่อง โอวาทปาฏิโมกข์ แสดงเมื่อวันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.

การเข้าถึงนิพพานนั้นต้องอาศัยความอดทน ความหยุด และความนิ่ง เพื่อเปิดอายตนนิพพานที่ผู้คนไม่เห็น ท่านหลวงพ่อวัดปากน้ำได้ชี้ให้เห็นหนทางที่ชัดเจนสู่การปฏิบัติธรรมอย่างถูกต้องโดยการทำใจให้หยุดที่ศูนย์กลาง

126 ต า ม ร อ ย พ ร ะ ม ง ค ล เ ท พ มุ นี ไปสู่นิพพาน ซึ่งยากจะหาใครมาสั่งสอนชี้หนทางได้อย่างท่าน ตามรอยฯ ได้คลี่แผนผังทางไปนิพพานให้เห็นกันอย่างชัดๆ ว่าทางสายกลางเริ่ม จากกลางกายที่ศูนย์กลางกาย เข้าถ

ข้อความนี้พูดถึงการเดินตามรอยหลวงพ่อวัดปากน้ำที่สอนให้เห็นเส้นทางสู่นิพพานอย่างชัดเจน โดยเริ่มจากกลางกายเพื่อเข้าใจธรรมะที่นำไปสู่การหลุดพ้นและการแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการศึกษาธรรมะลึกซึ้ง จากตอนน

ต า ม ร อ ย พ ร ะ ม ง ค ล เ ท พ ม นี 161 และหนทางไปนิพพานเท่านั้น ส่วนเรื่องเป้าหมายที่ท่านจะไปให้ถึง ณ จุดที่เอาชนะมาร พ้นการแก่การตายนั้น เทศน์ให้คนทั่วไปฟังไม่ได้ ท่านใช้คำว่าจะถูกนัตถุ์ยา หรือในภา

เนื้อหาเน้นการสร้างบารมีเพื่อนำไปสู่การบรรลุธรรมและการเข้าถึงนิพพาน ขยายความสำคัญของวิชชาในการอบรมจิตใจและการทำงานร่วมกันภายในกลุ่มเพื่อการพัฒนา ทั้งยังมีการสำรวจประวัติของพระพุทธเจ้าที่สร้างบารมีผ่าน

166 ต า ม ร อ ย พ ร ะ ม ง ค ล เ ท พ ม นี ปากน้ำท่านได้เมตตาชี้แนะไว้ในพระธรรมเทศนา เรื่อง ปัพพโตปมคาถา เมื่อวันที่ ๒๘ มีนาคม พ.ศ.๒๔๙๗ ว่า “ถ้ารู้สึกเช่นนี้ละก็ จงอุตส่าห์ว่าตั้งแต่นี้ไป เราจะช่วยเหลือ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสนับสนุนเพื่อเอาชนะมาร โดยมีการเน้นว่าสำหรับการประสบความสำเร็จในการปฏิบัติธรรม เป็นสิ่งสำคัญที่ต้องทำงานเป็นทีม โดยได้ยกตัวอย่างจากพระธรรมเทศนา เพื่อชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรวมพ

168 ต า ม ร อ ย พ ร ะ ม ง ค ล เ ท พ ม นี ไปทำหน้าที่ไปสู่ความละเอียดที่ประณีต ลึกซึ้งลงไป สู่ดินแดนภายในกายที่ไม่มีการเรียนรู้ จากที่ใดมาก่อน ไปสู่ความรู้ที่มีความบริสุทธิ์ ที่หลุดพ้นจากกรอบบังคับของพ

เนื้อหาเกี่ยวกับการเข้าใจธรรมที่มีอยู่ตลอดเวลา และการสำรวจลึกซึ้งถึงกายมนุษย์ในแง่มุมต่างๆ โดยเฉพาะหลักคำสอนจากหลวงพ่อวัดปากน้ำ ที่มุ่งหวังจะค้นหาความจริงเรื่องกายละเอียดและความเป็นมาของปัญญาที่มีอยู่

ลำดับที่ ๑๐ วิธีทําอายตนะให้เป็นทิพย์ในธรรม ตาทิพย์ในธรรม ๆ ประกอบแก้วตาเป็นสมาบัติ ที่ตั้งของแก้วตาเป็นกสิณ เดินสมาบัติในกสิณ ใช้ตามนุษย์มองดูสิ่งต่าง ๆ ไม่ว่าจะลี้ลับ เพียงไร ใกล้ไกลแค่ไหน ทั้งของมน

บทความนี้เน้นการพัฒนาอายตนะให้เป็นทิพย์ในธรรม โดยอธิบายถึงการตาทิพย์ในธรรม ซึ่งเกี่ยวกับการใช้แก้วตาตั้งอยู่ในกสิณในการมองเห็นสิ่งที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นสิ่งลี้ลับหรือไม่ก็ตาม รวมไปถึงการพัฒนาหูทิพย์

ศูนย์กลางได้ราว ๑๔๑ ล้าน ๓ แสน ๓ หมื่น (๑๔๑,๓๓๐,๐๐๐) โยชน์ ขอบของอายตนะนิพพานหนาด้านละ ๑๕,๑๒๐,๐๐๐ โยชน์ รวมขอบทั้ง ๒ ด้านเป็น ๓๐,๒๕๐,๐๐๐ โยชน์ ขอบนี้ก็กลม รอบตัวเช่นเดียวกัน ส่วนเนื้อที่ ๆ อยู่ในขอบเท

เนื้อหาเกี่ยวกับนิพพานซึ่งเป็นสถานที่ที่ปราศจากสิ่งอื่นใด โดยสว่างไสวด้วยรัศมีธรรมที่เกิดจากความบริสุทธิ์ ไม่มีอารมณ์หรือความรู้สึก รวมทั้งการพูดถึงอายตนะที่ไม่สามารถจัดอยู่ในเงื่อนไขต่าง ๆ เช่น การเก

ความเพียร โดยได้แสดงความอ้อนวอนแต่พระพุทธเจ้า ว่า “ขอพระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรดข้าพระพุทธเจ้า ทรงประทานธรรมที่พระองค์ได้ทรงตรัสรู้อย่างน้อย ที่สุดแลง่ายที่สุดที่พระองค์ได้ทรงรู้แล้วแก่ข้าพระ พุทธเจ้า ถ

ข้อความนี้บรรยายถึงความเพียรในศาสนาพุทธ โดยมีการขอร้องพระพุทธเจ้าถึงการประทานธรรมที่ช่วยในการเข้าใจและปฏิบัติ ตลอดจนการดำเนินการเพื่อเข้าถึงพระธรรมกาย ทำให้เกิดความเข้าใจที่ลึกซึ้งว่าธรรมของพระพุทธเจ้

๘๔ รู้ตรึก รู้นัก รู้คิด รวมหยุดเป็นจุดเดียวกัน พอหยุดก็ ดับ ดับแล้วจึงเกิด ในเวลาต่อมาท่านจึงกล่าวสรุปไว้ เป็นประโยคสั้น ๆ ว่า “หยุดเป็นตัวสำเร็จ” นับแต่นั้น เป็นต้นมา ท่านก็เริ่มศึกษาค้นคว้าเพื่อหาท

การเข้าถึงพระธรรมกายของหลวงพ่อวัดปากน้ำเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ ไม่ใช่แค่การปฏิบัติตามตำรา แต่เป็นการรู้เห็นและเข้าถึงธรรมจริงภายในตน การดำเนินจิตในหนทางสายกลางสามารถดับทุกข์ได้จริง และนำไปสู่สุขอันยั่

พระนิพนธ์ของ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ ๑๗ เมื่อได้ยินดังนั้นก็จำต้องนิ่ง และไม่คิดจะถามความเห็นอะไร ต่อไป ที่นํามาเขียนไว้นี้เพื่อจะแสดงว่า ญาณของหลวงพ่อ ให้ ความรู้แก่หลวงพ่ออย่า

เนื้อหาเล่าถึงประสบการณ์ปฏิบัติธรรมและญาณของหลวงพ่อซึ่งให้ความรู้แก่ผู้ปฏิบัติธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการมีเมตตาต่อผู้คน แม้ในยามทุกข์ร้อน ท่านยืนยันว่า ถ้ายังมีการโกหกจะไม่สามารถเชื่อถือได้ พร้อมยกตัวอ

พระนิพนธ์ของ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ ๑๗ 43 เวลาป่วยไข้ก็ควบคุมและสนใจในการปฏิบัติ ท่านให้ภิกษุมานั่ง สมาธิใกล้ๆ ท่านทุกวัน เป็นงานที่หลวงพ่อห่วงมาก และได้สั่งไว้ ว่า “งานที่เคยท

พระนิพนธ์ของ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ ๑๗ หลวงพ่อชอบพูดแก่ใครๆ ว่า เด็กคนนั้นได้ธรรมกาย และชอบยกเด็กๆ ขึ้นอ้าง ลักษณะนี้เป็นอุบายวิธีให้ผู้ใหญ่สนใจด้วย อาจนำไปคิดว่าเด็กๆ ยังปฏิบั

บทความนี้กล่าวถึงพระนิพนธ์ของสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณเกี่ยวกับแนวทางการใช้ธรรมกายในการรักษาโรค โดยหลวงพ่อที่พูดถึงการเรียนพระกัมมัฏฐานและปฏิบัติธรรมเพื่อเชื่อมกระแสจิตของฝ่ายแก้และเจ้าทุกข์ให้มีความเชื่

พระนิพนธ์ของ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ ๑๗ 57 ผู้เขียนเรื่องนี้ พยายามไปเยี่ยม ไปติดๆ กันบ้าง ห่างไป นานๆ บ้าง ซึ่งทั้งนี้แล้วแต่อาการของโรค ถ้าทราบข่าวว่าหนักมาก ก็หมั่นมา และการไ

เรื่องนี้เล่าถึงการเยี่ยมหลวงพ่อที่มีอาการป่วย รวมถึงความเอาใจใส่จากภิกษุสามเณร วิธีการไปเยี่ยมที่ไม่กำหนดแน่นอน และการตรวจนักธรรมในภาค 7 สถานการณ์ที่ทำให้หลวงพ่อทรงเป็นที่เคารพรักของลูกศิษย์ โดยเฉพาะ

หลวงพ่อวัดปากน้ำมีนามเดิมว่า สด มีแก้วน้อย เกิด เมื่อวันศุกร์ที่ ๑๐ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๒๗ ตรงกับวันแรม 5 ค่ำ เดือน ๑๑ ปีวอก ณ หมู่บ้านฝั่งตรงข้ามวัดสองพี่น้อง ตำบลสองพี่น้อง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุ

หลวงพ่อวัดปากน้ำมีนามเดิมว่า สด มีแก้วน้อย เกิดเมื่อวันที่ ๑๐ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๒๗ ที่หมู่บ้านฝั่งตรงข้ามวัดสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ท่านเป็นลูกคนที่สอง มีพี่สาวและน้องชายอีกสามคน ท่านเร่ิมเล่าเ

บังก็ถามหลวงพ่อในขณะที่ตนยังหลับตาทำสมาธิอยู่ว่าทำไม ตัวเขาจึงนั่งอยู่ในท้องของตนเอง หลวงพ่อไม่ว่าอย่างไรแต่ สั่งว่า “เข้ากลางไป” “ผมเห็นพระพุทธเจ้าอยู่ในท้องครับ” บังบอกถึงความ ก้าวหน้าไปตามลำดับของต

เรื่องราวเกี่ยวกับบังที่ได้เข้าถึงพระธรรมกายตามคำแนะนำของหลวงพ่อ พบพระพุทธเจ้าในตัวเองและไปกราบหลวงพ่อหลังจากการทำสมาธิ จากนั้นได้มีการสนทนาที่น่าสนใจเกี่ยวกับการเดินทางไปอินเดียและของฝากที่นำมาฝากหลว

เรื่องค่อนข้างยากต่อการอธิบายและยากต่อการทำความเข้า ใจเช่นกัน เพราะเหตุที่เป็นเรื่องที่ลึกซึ้งละเอียดอ่อน ผู้ที่จะ เข้าใจเรื่องนี้ได้ดีก็คือผู้ที่ได้ธรรมกายแล้วและเคยมีประสบ การณ์ในการทำวิชชามาก่อน ซึ

เรื่องนี้อธิบายการทำวิชชาซึ่งเป็นการทำงานทางจิตของผู้ที่ได้ธรรมกาย ผู้ทำวิชชาจำเป็นต้องมีครูผู้เชี่ยวชาญเพื่อการดูแลและควบคุม ซึ่งการทำงานนี้มีสถานที่เฉพาะที่เรียกว่า "โรงงานทําวิชชา" แบ่งเป็นส่วนของพ

ท่านจึงแกล้งตอบเธอเหมือนกับจะช่วยไม่ได้ คือท่านพูดว่า “อาตมาจะไปเอาเงินมาจากไหน” ซึ่งก็เป็นไปตามคาด เธอ โกรธและต่อว่าหลวงพ่อพร้อมกับผลุนผลันกลับไปที่ท่าเรือ หลวงพ่อท่านหัวเราะแล้วเดินไปส่ง พร้อมกับบอก

เนื้อหานี้เล่าถึงเหตุการณ์ที่หญิงสาวได้รับคำแนะนำจากหลวงพ่อให้รดน้ำต้นฝรั่งที่ปลูกไว้ในสวน เธอเริ่มจากการรดน้ำเพียง 5 ต้น แต่กลับพบว่าฝรั่งออกผลมากมายอย่างน่าทึ่ง จนสามารถขายฝรั่งได้และซื้อที่แปลงใหม่

เหตุที่หลวงพ่อท่านบอกว่ามาช้าไป ก็เพราะว่าอุบาสิกา จันทร์ ผู้นี้เป็นบุคคลที่ท่านรอคอยให้มาช่วยงานในโรงงานทำ วิชชา ซึ่งท่านให้ความสำคัญมากที่สุด และอุบาสิกาท่านนี้ก็ ปรารถนาจะมาศึกษาวิชชาธรรมกายกับหลวง

เนื้อหานี้พูดถึงอุบาสิกาจันทร์ที่หลวงพ่อรอคอยมาเป็นเวลานานเพื่อช่วยงานในโรงงานทำวิชชาธรรมกาย โดยเธอมีความปรารถนาที่จะมาศึกษาธรรมกับหลวงพ่อ ก่อนจะได้มาพบและศึกษาจากอุบาสิกาทองสุกจนได้ธรรมกาย และได้รับม