ห้า-ส่วน-ธรรม-กาย : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 53 / 177

ธรรมะเพื่อประช ชีวิต พระปัจเจกพุทธเจ้า (๑) ကောက จะงดงามด้วยแม่น้ำถึง ๕๐๐ สาย ไหลเวียนอยู่โดยรอบ ในอาณาเขตนั้น จะมีสระใหญ่ๆ ตั้งอยู่ ๗ สระ มีชื่อที่ เรียกแตกต่างกันออกไป ที่คุ้นชื่อคือ สระอโนดาต ต่อจาก

เนื้อหาอธิบายเกี่ยวกับสระอโนดาตซึ่งถือเป็นสระที่มีชื่อเสียง และล้อมรอบด้วยภูเขา ๕ ลูก โดยแต่ละลูกมีความสำคัญและแตกต่างกัน เช่น ภูเขาสุทัสนะที่เป็นภูเขาทองสวยงาม, ภูเขาจิตรกูฏที่เป็นภูเขารัตนะ และภูเขา

ธรรมะเพื่อประช อัครสาวก ซ้าย - ขวา စာ အာ เป็นผู้มีความกตัญญูกตเวทิตาอยู่ในใจ จึงคิดว่า เราจะบอก อมตธรรมที่ได้บรรลุนี้แก่อาจารย์สัญชัยบ้าง เมื่อท่านรู้แล้ว จะแทงตลอด แต่ถ้าไม่แทงตลอดก็จะเชื่อพวกเรา แล้

ในเนื้อเรื่องนี้พูดถึงการใช้ธรรมะเพื่อเข้าถึงความจริงและการใช้ชีวิตอย่างถูกต้อง โดยมีตัวละครหลักคือ อัครสาวกที่พยายามชักชวนอาจารย์สัญชัยไปเฝ้าพระบรมศาสดา แต่สัญชัยแสดงถึงทิฏฐิมานะและการมีบริวารที่เขาต

ธรรมะเพื่อประช พระภัททิยเถระ ๗๖ เมื่อเจ้าชายทั้ง 5 พร้อมทั้งอุบาลีเข้าไปถึงที่ประทับของ พระพุทธองค์ เจ้าชายทั้ง 5 ได้กราบทูลว่า “พระพุทธเจ้าข้า พวกข้าพระองค์ยังมีทิฏฐิมานะอยู่มาก อุบาลีนี้เป็นช่างตัดผ

เรื่องราวเปิดเผยถึงการบวชของอุบาลีซึ่งมีอิทธิพลต่อเจ้าชายทั้ง 5 ที่ปรารถนาจะลดทิฏฐิมานะ โดยพระพุทธเจ้าอนุญาตให้เขาบวชก่อน และเมื่อบรรลุธรรมแต่ละรูปได้แสดงถึงความปีติสุข พระภัททิยะเองก็ได้บรรลุเป็นพระอ

Bssuะประช พระนันทกเถระ(๑) ๑๖๐ ใกล้เคียงกัน อีกทั้งพระเถระเคยสร้างบารมีร่วมกับภิกษุณีเหล่านี้ มาหลายภพหลายชาติ เพราะฉะนั้นทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น ในปัจจุบัน ต่างก็เกิดจากการประกอบเหตุไว้ในอดีตทั้งนั

บทความนี้กล่าวถึงการสร้างบารมีร่วมกันระหว่างพระเถระและภิกษุณีในอดีต และเน้นให้ผู้คนเพิ่มเติมบุญบารมีและรักษาความบริสุทธิ์ของจิตใจเพื่อเข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ซึ่งเป็นการเตือนสติให้ทุกคนใส่ใจในสิ่งที่ต

ธรรมะเพื่อประชาชll พุทธ ชิโนรส (๖) ๒๒๗ ในขณะนั้นเอง ท้าววสวัตดีมารเห็นพระราหุลจำวัดอยู่ที่ หน้ามุขพระคันธกุฎี จึงคิดว่า พระหน่อเนื้อพุทธางกูรผู้เป็น เสมือนแก้วตาดวงใจของพระสมณโคดมนอนอยู่ข้างนอก ส่วน พ

ในเรื่องนี้ ท้าววสวัตดีมารพยายามทำให้พระราหุลกลัวด้วยการแปลงร่างเป็นช้างใหญ่ แต่พระราหุลไม่มีความสะดุ้งกลัว พระพุทธเจ้าตรัสว่า ศาสนิกชนที่มีปัญญามากจะไม่สะดุ้งกลัวต่อตนเอง และไม่ถูกยั่วยวนจากกิเลส อัน

ธรรมะเพื่อประชll สามเณร นิโครธ (๓) ๒๖๒ ปัญหาว่า “ท่านผู้เจริญ พระธรรมที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดง แล้ว มีประมาณเท่าไร” พระสงฆ์ถวายพระพรว่า “มหาบพิตร พระธรรมที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงแล้วนั้น มี ๔๔,0

บทบอกเล่าถึงการบูชาพระธรรมขันธ์ 44,000 หลัง โดยพระราชาที่มีความเลื่อมใสในพระธรรม อันมีการสร้างวิหารสำหรับพระธรรมและการฉลองที่จัดขึ้นโดยประชาชนตามคำสั่งของพระองค์ ท่ามกลางการรวบรวมพระสงฆ์และประชาชนในพิ

ธรรมะเพื่อประชาชll เมณฑกเศรษฐีผู้ใจบุญ (๒) ๔๐๑ แต่ทาสคนรับใช้ใกล้ชิดเพียงคนเดียว ที่รักเจ้านายยิ่งกว่า ความตาย ทาสคนนี้ชื่อ ปุณณะ และที่เหลืออยู่ร่วมเป็นร่วม ตายกับท่านเศรษฐีอีก ๓ ท่าน คือ ภรรยาของเศร

ในช่วงที่เกิดภาวะการแห้งแล้งหนัก เศรษฐีจะต้องเผชิญกับการขาดแคลนอาหาร ทั้งเหลือข้าวเปลือกที่ฝังไว้ซึ่งสามารถนำมาใช้ประทานได้ ภรรยาของเขาช่วยรวบรวมเมล็ดข้าวที่ทำตกหล่นและแบ่งข้าวให้ทุกคนในบ้านได้ร่วมรับ

ธรรมะ ประชll วิสาขามหาอุบาสิกา (ผู้ถึงฝั่ง นิพพาน) ๕๔๑ มหาปนาทะในอดีตชาตินั้นอยู่ตรงไหน” พระภัททชิกราบทูลว่า “จมอยู่ในน้ำข้างล่างนี้พระเจ้าข้า” จากนั้นท่านก็ดำลงไปในน้ำด้วยฤทธานุภาพ แล้วเกี่ยวเอายอด ป

บทนี้เล่าถึงประสบการณ์ของพระเถระภัททชิกรา ที่สามารถถอนปราสาททองขึ้นมาจากน้ำได้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของบุญที่ท่านสั่งสมมาตลอดชีวิต การสร้างบุญและกุศลเป็นสิ่งสำคัญที่นำท่านไปสู่การเป็นพระอริยเจ้า โดยเฉพาะใ

ธรรมะเพื่อประช สัมมาทิฏฐิ (๓) ๒๑๗ สามารถทําลายบ่าย คือ ทิฏฐิมานะได้” พระผู้มีพระภาคเจ้าสดับดังนั้น จึงตรัสว่า “ดูก่อน อุบาสกอุบาสิกาทั้งหลาย การที่เราได้บรรลุสัพพัญญุตญาณ ทรมานอุรุเวลกัสสปะและบริวารจน

ในเนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของสัมมาทิฏฐิในการดับทุกข์และเจริญธรรม โดยเน้นถึงการเข้าหาครูอาจารย์ที่มีสัมมาทิฏฐิเพื่อให้ได้เรียนรู้วิธีการที่ถูกต้อง ซึ่งจะช่วยให้ชีวิตดำรงอยู่ได้อย่างปลอดภัยและเป็นทางเด

ธรรมะเพื่อประช สัมมาทิฏฐิ (๔) ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ เหมือนกับสัมมาทิฏฐินี้เลย ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลายผู้ประกอบด้วยสัมมาทิฏฐิ เมื่อ แตกกายตายไป ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์” สุคติโลกสวรรค์

สัมมาทิฏฐิเป็นพื้นฐานที่สำคัญในการเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ มนุษย์ที่มีใจดีและเคารพต่อผู้อื่น ย่อมมีโอกาสไปสู่สุคติ ถึงแม้จะไม่เข้าใจหรือปฏิบัติตามหลักสัมมาทิฏฐิทั้งหมด เช่นเดียวกับท่านอุรุเวลกัสสปะที่มีก

Bะเพื่อประช สัมมาทิฏฐิ (๗) ๒๕๐ พระเจ้าอังคติราชสดับแล้ว ทรงนิ่งไปครู่หนึ่ง ส่วน พระองค์จะเปลี่ยนพระทัยหันมาประพฤติธรรม เพราะพระราชธิดา หรือจะมีใครมาช่วยแก้ทิฏฐิของพระองค์ให้คืนมาได้ เราจะมา ติดตามกันใ

บทความนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับสัมมาทิฏฐิ โดยเริ่มจากการที่พระเจ้าอังคติราชมีการเปลี่ยนพระทัยเพื่อประพฤติธรรม และเน้นถึงความซับซ้อนของกรรมที่แตกต่างกันในแต่ละบุคคล ถึงแม้จะระลึกชาติได้ก็ยังไม่เพียงพอใน

ธรรมะ ประชาช สมบัติเคียงคู่ผู้มีบุญ ៤១៨ ผู้มีบุญที่สั่งสมไว้ดีแล้วในกาลก่อน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า เป็นมงคลอย่างยิ่ง ผลไม้ที่พันธุ์ไม่ดี ถึงเราจะใส่ปุ๋ยรดน้ำพรวนดิน บำรุง รักษาดีเพียงใดก็ตาม อย่าง

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสถึงความสำคัญของการสั่งสมบุญในอดีตและผลที่เกิดขึ้นต่อการทำงานในอนาคต บุญเป็นสิ่งที่สร้างความเจริญในชีวิต แม้ว่าจะมีอุปสรรคหรือความขยันขันแข็ง แต่ผู้ที่มีบุญจะเห็นผลที่ดีกว่าทั

ธีระ ประช ในดีไม่มีเสีย ในเสียมีดี ๔๕๔ ต้องมองให้ออก สำหรับเรื่องในทำนองนี้ พระบรมศาสดาได้เคย ตรัสให้กับพระภิกษุทั้งหลายฟังว่า ในอดีตกาล ครั้งเมื่อ พระเจ้าพรหมทัต เฉลิมสิริราชสมบัติ อยู่ในกรุงพาราณสี

เรื่องเล่าว่าด้วยการมองหาคุณค่าในสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นความเสีย ภายในป่าที่มีราชสีห์และเสือโคร่ง อาศัยอยู่ สัตว์ทั้งสองทำให้ป่ามีความสงบ แต่ก็เสี่ยงต่อความไม่สะดวกแก่รุกขเทวดาใหม่ พระโพธิสัตว์ให้ข้อคิด

ธรระพี ประช จ น ข้ า ม า พ ร ว ย ข้ า ม ช า ติ (๑) ១៨៧ บุญ บุญเป็นเครื่องสนับสนุนในการเดินทางไกล ข้ามวัฏสงสาร ไปสู่จุดหมายปลายทาง คืออมตมหานิพพาน บุญเท่านั้น เป็น เครื่องหล่อเลี้ยงให้เราได้สร้างบารมีอ

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของบุญในการเดินทางผ่านวัฏสงสารไปสู่นิพพาน บุญเป็นที่พึ่งและสนับสนุนให้เกิดความสำเร็จในชีวิต ควรสั่งสมบุญและสร้างบารมีในขณะที่มีโอกาส เพราะบุญจะทำให้ผู้อื่นได้รับประโยชน์ในโลกนี้แ

Bะเพื่อประช รู้เท่าไม่ถึงการณ์ (๑) ๒๓๔ วันหนึ่ง พ่อค้าเห็นถนนหนทางเป็นหลุมเป็นบ่อ มี เปือกตมมาก ผู้คนสัญจรไปมาด้วยความยากลำบาก บางคน ต้องคอยกระโดดข้าม บางคนต้องเปรอะเปื้อนโคลนตม เขาจึง ได้นำกะโหลกศีรษ

เรื่องราวเล่าถึงพ่อค้าที่เห็นผู้คนมีความลำบากในการเดินทาง จึงได้ทำการวางกะโหลกศีรษะโคเพื่อให้ผู้คนสัญจรไปมาได้สะดวกขึ้น แต่เมื่อเขานำเสื้อผ้าของเพื่อนมาแกล้ง กลับทำให้เพื่อนต้องเดินเปลือยกายกลับบ้าน จ

ธรรมะเพื่อประช รู้เท่าไม่ถึงการณ์ (๑) ๒๓๗ ตั้งแต่เช้าตรู่ทันที ขณะเดียวกัน พระราชาทรงรับสั่งให้ทหารรีบปิดประตู เมืองเร็วกว่าปกติ ตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ทันตกดิน ส่วนบุรุษ นั้นจะได้ดินสีแดงและดอกบัวแดง

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของการทำบุญและการหลีกเลี่ยงบาปกรรม ซึ่งการกระทำเล็กน้อยสามารถส่งผลใหญ่ในอนาคต ทั้งยังเน้นให้ทำความเข้าใจเรื่องบุญบาปขณะยังมีชีวิต เพื่อไม่ให้มองย้อนกลับในช่วงท้ายชีวิต ปฏิบั

ธรรมะเพื่อประช พระปัญญาบริสุทธิ์ ๓๐๖ พญาครุฑ เมื่อสมาทานอุโบสถแล้วก็ละการทำบาปทั้งปวงมา เจริญธรรมเช่นกัน ในเวลาเย็น ทั้งสี่ท่านได้ออกจากที่บ่าเพ็ญเพียรของตน และมาพบกันโดยบุญบันดาลที่สระโบกขรณี ทันทีที

ในแวดวงของเทวดาที่สระโบกขรณี พระอินทร์และพญาครุฑร่วมตรวจสอบศีลของแต่ละตน โดยตระหนักถึงบุญเก่าที่ร่วมกัน พญานาคกล่าวถึงการไม่เกลียดชังแม้ต่อศัตรู ขณะที่พระอินทร์ยกย่องสิ่งที่ละบำรุงในเทวโลก ส่วนพระราชา

ธรรมะเพื่อประช ปัญญาพาพ้นภัย (๒) ကောဇ พระมารดา ผู้ประพฤตินอกใจพระบิดา แต่ด้วยความรักในฐานะ เป็นพระชนนีจึงยกโทษให้ จากนั้นก็ชวนกันกลับไปกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์ทรงประทานตำแหน่งอุปราชให้พระอนุชา ทรง ช่ว

พระมารดาได้รับการอภัยจากพระบิดา จึงร่วมกันนำบ้านเมืองสู่ความเจริญ โดยพระโพธิสัตว์ช่วยบริหาร นอกจากนี้ยังมีการสร้างบุญกุศลเพื่อไปเกิดในสวรรค์ เรื่องราวอดีตชาติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าชี้ให้เห็นถึงการทำคว

Bะเพื่อประช พญาช้างโพธิสัตว์ ๕๐๖ นายพรานใจบาปถืองาคู่นั้น เดินออกจากป่าไปขายให้ พวกพ่อค้า และตนก็นำเงินไปใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย ดื่มเหล้า เมายา เมื่อเงินหมดก็เดินทางกลับเข้าไปในป่าใหม่ เพื่อขอตัดงา

เรื่องราวนี้เล่าถึงนายพรานใจบาปที่หลอกพญาช้างโพธิสัตว์ให้ตัดงา เพื่อนำไปขาย เมื่อเงินหมดนายพรานกลับมาอีกครั้งเพื่อขอตัดงาอีก โดยไม่มีความปรานีต่อพญาช้างเลย การกระทำของนายพรานนำไปสู่กรรมที่เลวร้าย ทำให

ธรระพี ประช เครื่องหมายของคนดี ๖๗ ปรารถนาดีต่อพ่อและแม่ แต่อย่าได้ทำอย่างนี้อีกเลย เพราะ ผลไม้ที่เจ้านำมานั้น มีขนาดไม่เท่ากัน สุกๆ ดิบๆ เมื่อบริโภค นานเข้า จะทำให้ท่านมีอายุสั้น” แต่น้องชายก็ไม่ได้ทํ

เรื่องราวเกี่ยวกับน้องชายที่ถูกโสณดาบสขับไล่หลังจากไม่เชื่อฟังคำเตือนเกี่ยวกับผลไม้ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการขาดปัญญาในการแสดงความปรารถนาดี ต่อมาเขาไปบำเพ็ญสมณธรรมในป่าลึกจนสำเร็จอภิญญา จะน