การบำเพ็ญภาวนาในพระภิกษุสงฆ์ : หน้า 56/84

๖๘ G'S GY'S ..อยู่ ๑. มีพระภิกษุผู้เจริญอานาปานสติอยู่ในหมู่สงฆ์ “ภิกษุทั้งหลาย ในภิกษุสงฆ์นี้ มีภิกษุผู้บำเพ็ญความเพียรในการเจริญอานาปานสติ Go พระภิกษุที่มีความรู้ชัดในโลกุตรธรรมที่แบ่งออกได้ ๑๔ ประเภทนี้ คือ ความงาม สง่าของวัดอย่างแท้จริง เพราะท้ายที่สุดแห่งหนทางสายนี้แล้ว เมื่อปฏิบัติอริยมรรคมีองค์ ด้วยการบำเพ็ญภาวนาอย่างอุทิศชีวิตเป็นเดิมพันแล้ว ย่อมบรรลุถึงความเป็น “พระอรหันต ขีณาสพ” ผู้เป็น “สักข์สาวก” คือ พระอรหันต์ผู้ได้ทันเห็นพระบรมศาสดาในขณะยังทรง พระชนม์ชีพอยู่ ดุจเดียวกันหมด จากพระพุทธดำรัสดังกล่าวนี้ ย่อมเป็นคำตอบจาก พระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ทรงส่งต่อมาถึงพระภิกษุในยุคปัจจุบันให้ได้ทราบความจริงว่า “ตราบที่วัดใดก็ตามยังเต็มไปด้วยพระภิกษุผู้ปรารภความเพียรอย่างอุทิศชีวิตเป็น เดิมพันอยู่ วัดนั้นย่อมไม่กลายเป็นวัดร้างอย่างแน่นอน หรือแม้ว่า วัดแห่งนั้นจะร้างไปแล้ว ก็สามารถกลับเป็นวัดรุ่งขึ้นได้ ด้วยอานาจแห่งการบำเพ็ญภาวนาอย่างอุทิศชีวิตเป็นเดิมพัน เช่นกัน” เพราะวัดที่เต็มไปด้วยพระภิกษุผู้บำเพ็ญภาวนาอย่างอุทิศชีวิตเป็นเดิมพันนั้น ย่อม เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เป็นแหล่งรวมเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก ที่ดึงดูดชาวโลก ให้พากันมาแสวงหาโลกุตรธรรม เพื่อสั่งสมบุญกุศลให้ยิ่ง ๆ ขึ้น ดังที่พระบรมศาสดาตรัสว่า "ภิกษุสงฆ์บริษัทนี้เป็นเช่นเดียวกันกับบริษัทที่ควรแก่ของที่เขาน่ามาถวายควรแก่ของต้อนรับ ควรแก่ทักษิณาทาน ควรแก่การทำอัญชลี เป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก ภิกษุสงฆ์นี้ เป็นเช่นเดียวกันกับบริษัทที่เขาถวายของน้อยแต่มีผลมาก และถวายของ มากก็ยิ่งมีผลมากขึ้น ภิกษุสงฆ์นี้ เป็นเช่นเดียวกันกับบริษัทที่ชาวโลกยากจะได้พบเห็น (เพราะเป็นทัสสนานุตริยะ คือการเห็นอันประเสริฐ) 7 อานาปานัสสติสูตร, ม.อุ ๑๔/๑๔๖/๑๘๕ (มจร.) อ่านต่อฉบับหน้า