ข้อความต้นฉบับในหน้า
แล้วพวกเราลองนึกถึงตอนพระธรรมทายาท
รุ่นเข้าพรรษา ๑ แสนรูป ปฏิบัติธรรมแล้วแผ่เมตตา
ให้แก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย และแผ่เมตตามาถึงผู้นำบุญ
เจ้าภาพผู้สนับสนุนโครงการบวช ฯลฯ แล้วตัวเราก็
ปฏิบัติธรรมเปิดคลื่นรับ (๐๓๒) บุญจะเกิดขึ้นกับเรา
ขนาดไหน.... ปลื้มไหมครับ! เราจะเห็นได้ว่าทุกภารกิจ
บุญที่เราได้รับจากคุณครูไม่ใหญ่ จากหมู่คณะ เป็น
ไปเพื่อตัวของเราทั้งสิ้น แม้เราจะคิดว่า เราทำเพื่อ
ตอบแทนพระคุณคุณครูไม่ใหญ่ ตอบแทนวัด ตอบ
แทนพระพุทธศาสนา แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ส่งผลที่เรา
ทุกบุญ ทุกภารกิจ ที่เราทำลงไปจะเป็นหลักประกัน
ชีวิตของเราในการเดินทางไกลในปรโลก
คุณครูไม่ใหญ่พร่าบอกและตอกย้ำาพวกเราใน
รร. อนุบาลอยู่เสมอว่า ทุกคนมีระเบิดเวลาของชีวิต
พร้อมที่จะระเบิดอยู่ตลอดเวลา เป็นระเบิดปลิดชีวิต
ที่ไม่มีหน้าปัดบอกเวลาว่าจะระเบิดตอนไหน ที่ไหน
อย่างไร
ดังนั้น คุณครูไม่ใหญ่จึงบอกผมว่า “อย่า
ประมาทในการดำเนินชีวิต” ให้หมั่นทำทาน รักษา
ศีล เจริญภาวนา ทำหน้าที่ผู้นำบุญยอดกัลยาณมิตร
อย่าให้ขาด เมื่อเวลานั้นมาถึงเราจะปลอดภัย ดัง
case study ระเบิดเวลาของชีวิต
Case Study
ระเบิดเวลาของชีวิต (กัลฯ สุวัฒน์ ภัทรวรกุลวงศ์) วันที่ ๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
กราบนมัสการคุณครูไม่ใหญ่ที่เคารพอย่างสูง
คนไหนเป็นน้อง เพราะคนอื่น ๆ รู้สึกว่าพวกผมมี
เรียนโรงเรียนเดียวกันตั้งแต่อนุบาลจนถึงมัธยมปลาย
ครับ แต่ในระดับมหาวิทยาลัย พี่ชายของผมเรียนที่
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์เกษตร
ส่วนตัวผมเรียนอยู่ที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ บางมด
กระผมเพชรน้อยครับ เป็นนักธุรกิจแอมเวย์ ลักษณะเหมือนกัน พวกผมสองคนเติบโตมาด้วยกัน
ระดับเพชรคู่ ผู้นำกลุ่ม Network 21 ผมได้มาบวช
และก็ได้ชวนเพื่อนร่วมธุรกิจมาบวชพร้อมกัน เมื่อ
เดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ ในรุ่น ๑๒๔ รูป เมื่อ
เดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ รุ่น ๕๙๐ รูป และรุ่น
๗,๐๐๐ รูป ๓,๐๐๐ ตำบลครับ เมื่อผมนึกถึงบุญนี้
ผมจะรู้สึกปลื้มทุกครั้งเลย กราบขอบพระคุณคุณครู
ไม่ใหญ่ที่นำพาและให้กำลังใจผมได้ทำบุญใหญ่ ๆ มา
โดยตลอดเลยครับ
ผมเกิดมาพร้อมกับพี่ชายฝาแฝด ซึ่งหน้าตา
ของเราทั้ง ๒ คน เหมือนกันมากครับ ในสมัยเด็ก ๆ
คุณแม่มักจะให้พวกผมแต่งตัวใส่เสื้อผ้าเหมือนกัน
ขณะที่ผมเรียนปี ๑ อยู่นั้น พี่ชายก็ชวนให้ผม
ทำธุรกิจเครือข่ายแอมเวย์ พวกผม ๒ คน ประสบ
ความสำเร็จในระดับมรกตตั้งแต่
งแตยงเ
ซึ่งเป็นนักศึกษา มี
รายได้หลายหมื่นบาทต่อเดือน ไม่เคยต้องไปสมัคร
งานเป็นลูกจ้างใครเลย ซึ่งพวกผม ๒ คน ก็ตั้งใจทำ
ธุรกิจแอมเวย์ให้สำเร็จมากยิ่ง ๆ ขึ้น
ภรรยาของผมชวนผมเข้าวัดเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๔๐
ทุกวัน และตั้งชื่อให้พวกผมทั้ง ๒ คน คล้าย ๆ กัน ได้มาทันสร้างองค์พระประจำตัวภายนอกและพระบน
คือ พี่ชายของผมชื่อสุวัฒน์ ชื่อเล่นว่า “โก” ส่วนผม
ชื่อสุพัฒน์ ชื่อเล่นว่า "น้อย" นามสกุลเดียวกัน คือ
ภัทรวรกุลวงศ์ คำถามที่ผมต้องตอบเป็นประจำ คือ
คนไหนชื่อสุวัฒน์ คนไหนชื่อสุพัฒน์ คนไหนเป็นพี่
โดม สำหรับบุญที่ผมรู้สึกปลื้มมาก ๆ ก็คือบุญสร้าง
พระแกนกลางบูชาธรรมมหาปูชนียจารย์ครับ หลังจาก
นั้น ผมและภรรยาก็ประสบความสำเร็จสูงขึ้นตาม
ลำดับ คือได้ประสบความสำเร็จเป็นระดับเพชร ระดับ
77