การนั่งสมาธิและความสุขภายใน : หน้า 15/84

ๆ โล่ง เหมือนไม่มีตัวตน ใจก็ดิ่งลงไปตรงกลางเรื่อยๆ มีแต่อารมณ์สบาย อยู่ ๆ ก็มีความสว่างเหมือน ดวงอาทิตย์ที่อยู่ไกล ๆ เข้ามาในท้อง ดวงใหญ่ ประมาณ ๑ ฝ่ามือ มีความสว่างที่มากกว่าอยู่ในนั้น ก็ภาวนา “สัมมา อะระหัง” ไปเรื่อย ๆ ไม่คิดอะไร จนหมดเวลา ตอนนั้นรู้สึกว่าใจมันอิ่ม ๆ พอลืมตา แล้ว ตัวก็โล่งไปหมด ในท้องก็โปร่ง ๆ แล้วก็ยิ้ม ได้คนเดียว เดินไปเข้าห้องน้ำ เดินไปรับบุญ ก็ยิ้ม ไม่หุบเลย ใจมันนิ่ง ๆ สงบ สบาย บอกได้แต่ซ้ำ ว่า มีความสุขจริง ๆ ทำให้บางครั้งย้อนมาคิดว่า โครงการนี้ให้อะไรดี ๆ กว่าที่คิดไว้ เหมือนเรา ลงทุนศูนย์บาท แต่ได้กลับคืนมาอย่างมากมายจน ประเมินค่าไม่ได้ จึงอยากให้ทุกคนตั้งใจนั่งสมาธิ จะได้พบกับความสุขภายในที่จะหาจากที่ไหนไม่ได้ จริง ๆ” บ ๆ อุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน วิมล เดชรอด ศูนย์อบรม วัดจินตวิหาร กรุงเทพมหานคร “วันแรกที่เข้าโครงการได้นั่งสมาธินานมาก เกิดมาไม่เคยนั่งนานอย่างนี้มาก่อน วันต่อมาก็นั่ง เห็น สมาธิได้ดีขึ้น ในขณะที่นำจิตมาตั้งไว้ที่กลางท้อง รู้สึกว่าใจมันเริ่มสงบ ไม่คิดอะไรเลย และรู้สึกเหมือน จะเคลิ้ม ๆ คล้าย ๆ อยู่ในความฝัน ในท้องก็กลาย เป็นโพรงโล่ง ๆ ลึก ๆ เวิ้งว้าง แต่ก็ยังนิ่ง ดวงไฟสีฟ้าอ่อน ๆ เป็นดวงกลม ๆ ..ขอบแตก ลอยเข้ามาในท้อง จากที่สว่างนิด ๆ ก็ค่อย ๆ สว่างจ้า ตอนนั้นใจนิ่งสุด ๆ ตัวเบาสบาย แล้ว ๆ ดวงไฟก็กลายเป็นองค์พระขนาดเล็กกว่าฝ่ามือ มี ** ไม่น่าเชื่อว่าแค่หลับตาจะรู้สึกสัมผัสว่าได้บุญเยอะ จึงนึกส่งบุญไปให้แม่ อุทิศบุญไปให้พ่อ ตา ยาย.. อุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน วิมล เดชรอด 15 ๑๕