การตรัสรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า : หน้า 13/107

บรรลุปฐมฌาน แล้วพระมหาบุรุษก็ได้สติว่า สมาธิ นั่นเองเป็นหนทางเพื่อการตรัสรู้ จากนั้นจึงได้เลิก บำเพ็ญทุกรกิริยา ค่อย ๆ กลับมาเสวยภัตตาหาร ดังเดิม ครั่นมหามงคลสมัยวิสาขปุรณมี ดิถีคืนเพ็ญ ณ รัตนบัลลังก์ภายใต้ไม้อัสสัตถพฤกษ์มหาโพธิ์ ริมฝั่งนํ้าเนรัญชรา พระมหาบุรุษก็ได้ด่าเนินจิตเข้า สู่มัชฌิมาปฏิปทา และบรรลุอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ การบังเกิดขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็น การยากยิ่ง หากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่บังเกิดขึ้น สรรพสัตว์ทั้งหลายก็หมดโอกาสที่จะรู้จักหนทาง แห่งการพ้นทุกข์ เมื่อพระองค์ได้ตรัสรู้แล้วยังได้มี พระมหากรุณาธิคุณสั่งสอนเวไนยสัตว์ทั้งหลายให้ บรรลุธรรมาภิสมัย ในหนทางสายกลางที่มีอยู่ในตัว ของมนุษย์ทุกผู้คน ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในที่สุด ครั้งนั้น หมื่นโลกธาตุก็หวั่นไหวสะเทือนสะท้าน แสงสว่าง อันไม่มีประมาณได้บังเกิดมีในโลก เหมือนเมื่อครั้งที่ ภาคสายวันนี้เราจึงได้นั่งสมาธิเพื่อรำลึกนึกถึง พระองค์ได้ประสูติด้วยรูปกายอันบริบูรณ์ และเมื่อถึง อภิสัมโพธิสมัย ตรัสรู้อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ เป็น การเกิดด้วยธรรมกาย สรรพอัศจรรย์ทั้งปวงก็บังเกิด พระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่ง เป็นที่สถิตของพระธรรมกายภายในตัว เมื่อจิตของ เราใสสว่างดีแล้วจากนั้นก็ได้กล่าวคำถวายภัตตาหาร เป็นสังฆทาน ดุจเดียวกัน