ประเภทของสมาธิ : หน้า 57/107

ที่เกิดความเข้าใจผิดกันว่าฝึกสมาธิแล้วทำให้เสียสติ แสดงว่าเขายังไม่เข้าใจอยู่อีกเรื่องหนึ่ง คือ สมาธินั้นมีอยู่ ๒ ประเภท ประเภทหนึ่ง เป็นสมาธิในพุทธศาสนา คือยิ่งฝึกแล้วสติยิ่งสมบูรณ์ แต่มีสมาธิอีกประเภทหนึ่ง ท่านเรียกว่ามิจฉาสมาธิ หรือสมาธิผิด ๆ ๆ มีด้วยหรือสมาธิผิด ๆ มีแน่นอน ใครที่เคยเล่นไพ่จะรู้ดี ตอนจ้องจะเอาตัวสำคัญที่เรารออยู่นั้น ตอนนั้นสมาธิดีเหลือเกิน แต่ว่าเป็นสมาธิที่อยู่บนพื้นฐานของความโลภ อย่างนี้เรียกว่ามิจฉาสมาธิ หรือ สมาธิผิด ๆ หรือมือปืนเวลาเขาจะยิงกัน สมาธิเยี่ยมเลย แต่เป็นสมาธิที่อยู่บนพื้นฐานของความโลภบ้าง ความพยาบาทบ้าง สมาธิประเภทนี้ พระพุทธองค์ตรัสว่าเป็นมิจฉาสมาธิ เป็นสมาธิที่ผิด สมาธิจดจ่อเท่าไร ก็ยิ่งขาดสติไปมากเท่านั้น ๆ คือยิ่งมี เวลาเขาเข้าทรงกัน เวลาผีจ้าวเข้าทรงอะไรพวกนี้ ผู้ที่ถูกผีเข้านั้น เขาต้องขาดสติตลอดเวลา เพราะว่าถ้าไม่ขาดสติ ผีก็ไม่เข้า เวลาผีเข้า ก็แสดงว่าเขาขาดสติ ทีนี้บางทีเข้าทรงกันทีละตั้งเป็นชั่วโมง นั่นก็คือเขาฝึกให้ตัวของเขาเองขาดสติเป็นชั่วโมง ๆ เมื่อประชาชนแยกกันไม่ออกว่าสมาธิแบ่งออกเป็น ๒ สายอย่างนี้ เป็นสมาธิแบบมิจฉาสมาธิ คือ ฝึกแล้วขาดสติ เพราะใจมุ่งอยู่ในความโลภ ความโกรธ ความหลง ความพยาบาท ประชาชนยังแยกตรงนี้ ไม่ออก เลยเข้าใจว่าการฝึกสมาธิในพระพุทธศาสนาจะทำให้เสียสติไปด้วย แต่ที่จริงเป็นความเข้าใจผิด ของคนที่ไม่รู้ อย่าเอามาปนกัน การฝึกสมาธิในพระพุทธศาสนา ยิ่งฝึก สติยิ่งจะต้องสมบูรณ์ขึ้น 57