วารสารอยู่ในบุญ : หน้า 106/107

อยู่ใน um ที่ปรึกษา พระมหาสมบุญ สมมาปุญฺโญ พระมหา ดร.สมชาย ฐานวุฑโฒ พระวิษณุ ปญฺญาทีโป พระอารักษ์ ญาณารกฺโข พระสมุห์อำนวยศักดิ์ มุนิสกฺโก บรรณาธิการบริหาร พระสมบัติ รกฺขิตจิตโต กองบรรณาธิการ พระดร.สมศักดิ์ จนฺทสีโล, พระวิชิต ผาสุกวาโส, พระตรีเทพ ชินจุกุโร, พระสนิทวงศ์ วุฑฒิวํโส, พระกล้าณรงค์ ญาณวีโร, พระธีระ นาถธมฺโม, พระมหาจตุรงค์ จตฺตมโล, พระมหาเอก จนฺทูปโม พระธนรินทร์ สิริธโร, พระวีรพงษ์ สงขวํโส, พระทรงวุฒิ ชยวุฑโฒ, พระสิปปภาส พรหมสโร, ผศ.สุภาศิริ พะหูชนม์, วรวรรณ ถนอมพงษ์, วันชัย ภัทรโกมล, วินิช พันธุ์วิริยรัตน์, สุธิดา จินดากิจนุกูล, รัดเกล้า ลิ่วเฉลิมวงศ์, น้ำผึ้ง พุ่มมาลี, ระพีพรรณ ใจภักดี, บริบูรณ์ สัญลักษณ์พิบูลย์, อรพรรณ วีระกูล, พัทธ์ธีรา ศรีประสิทธิ์, ธันยาภรณ์ เชื้อนิจ บุษบา ธาราสมบัติ, กนกพร เทศนา มาลีวรรณ ว่องเกษฎา, รัตนา อรัมสัจจากูล บรรณาธิการสารสนเทศ วรรณภา พลกลาง, รักชนก ชนะพล ฝ่ายภาพ ศูนย์ภาพนิ่ง ฝ่ายศิลปกรรม ลือพงศ์ ลีลพนัง, กองพุทธศิลป์ วัลลภ นิลถนอม, ชัยชนะ กิตติโสภาพันธุ์ ภัทรา ศรีวสุธา, ศุภวิชฐ์ เหล่าเลิศพงษ์, สุพัตรา ปัญญาแสง, พีระ แสงงาม, สิริพันธุ์ สมาหารพันธุ์ ฝ่ายโฆษณา ปราณี ชัยผดุง ๐๘-๖๗๗๑-๒๒๖๘ ฝ่ายสมาชิก อรุณี พลกลาง ๐๘-๑๓๐๖-๕๓๙๓ ผ่องศรี ทานาแซง ๐๘-๖๙๘๐-๐๙๗๒ โรงพิมพ์ บริษัท รุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๗๗) จำกัด วารสาร “อยู่ในบุญ” เป็นวารสารเพื่อการเผยแผ่ธรรมะ ในพระพุทธศาสนาเป็นรายเดือน มีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้ ๑.เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจใน ธรรมะขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเกิดกำลังใจในการปฏิบัติธรรม เพื่อเข้า ถึงธรรมะภายใน ๒.เพื่อปลูกฝังคุณธรรมแก่ประชาชนทุก เพศ ทุกวัย ทุกอาชีพและทุกระดับการศึกษา ๓.เพื่อถ่ายทอดความรู้ในพระพุทธ ศาสนา ให้ง่ายแก่การนำาไปใช้ให้เป็น ประโยชน์ในชีวิตประจำวัน ๔.เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนให้คนใน สังคมเป็นคนดีที่โลกต้องการ ๕.เพื่อเป็นสื่อกลางในการสืบทอดอายุ พระพุทธศาสนาให้เป็นที่พึ่งแก่ชาวโลกสืบไป มอบของขวัญอันยิ่งใหญ่ให้แก่จิตใจ อากาศร้อน รถติด เศรษฐกิจตกต่ำ บ้านเมืองระส่ำระสาย ทำให้จิตใจขุ่นมัวอยู่ทุกวี่วัน ถ้าเป็นเช่นนี้แล้ว เมื่อไรใจจะสงบสักที คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง เคยกล่าวไว้ ว่า “โลกจะเป็นอย่างไรก็ช่างเถิด อย่าไปกังวลกับมันนักเลย รักษา ใจเราไว้ดีกว่า ...เสียอะไรเสียไป แต่อย่าให้ใจเสีย ใจที่ขุ่นมัว เร่าร้อน ฟุ้งซ่าน จะเป็นอุปสรรคทำให้เข้าถึงธรรม ช้ากว่าที่ควรจะเป็น ผู้ที่จะมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดี ต้องไม่มีห่วง กังวล ไม่หงุดหงิด เศร้าหมอง และไม่เอาเรื่องเอาราวกับใคร หรือ สิ่งใดทั้งนั้น ดังนั้น ผู้ที่ปรารถนาจะฝึกสมาธิให้ดี จึงจำเป็นต้องรักษา อารมณ์สบายให้ใจแช่มชื่นเบิกบานทุกวัน ตั้งแต่ตื่นนอน ๆ จนกระทั่งเข้านอน โดยประคองใจอย่างแผ่วเบาที่ศูนย์กลางกาย และพูดคุยกันแต่เรื่องดี ๆ ทำแต่สิ่งดี ๆ นึกแต่เรื่องที่สบาย ๆ เช่น ชื่นชมกับธรรมชาติรอบตัว ชื่นชมกับความดีงามของเพื่อนมนุษย์ ระลึกถึงบุญกุศลที่เคยทำมา ไม่คิดถึงสิ่งที่ทำให้ใจเศร้าหมอง ขุ่นมัว เป็นต้น เช่นนี้แล้วอารมณ์สบายจะเกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ ใจจะสงบ และความสงบอย่างสบาย ๆ นี้ จะน้อมนำใจเข้าไป อยู่ในศูนย์กลางกายเองโดยอัตโนมัติ พระเดชพระคุณหลวงพ่อเคยกล่าวถึงความสำคัญของความ สบายไว้ว่า “ความสบายเป็นหัวใจของการปฏิบัติธรรม” แม้เราจะ ยังไม่เข้าถึงธรรมในวันนี้ แต่อารมณ์สบาย คือของขวัญอันยิ่งใหญ่ แก่จิตใจ ซึ่งจะทำให้เราเข้าถึงธรรมได้อย่างง่าย ๆ ในวันข้างหน้า เพราะความสบายจะทำให้เรารู้สึกเพลินอยากทำสมาธิต่อไปเรื่อย ๆ โดยไม่รู้สึกเบื่อ ไม่รู้สึกฝืน คล้าย กับเวลาที่เรากินอาหารอร่อย เราก็จะมีอารมณ์เคี้ยว มีอารมณ์กลืน มีอารมณ์กิน ๆ เลิกอุ่นใจกับสิ่งต่าง ๆ ดีกว่า เพื่อมอบเป็นของขวัญอันยิ่งใหญ่ แก่จิตใจของเรา - 120