การตั้งเป้าหมายในชีวิต : หน้า 96/107

ดู ฟัง สังเกต คิดพิจารณาจะรู้ว่า เราอย่าได้ดูเบากับเหตุการณ์ที่ผ่านมา ผมคิดว่าหลวงพ่อท่านกำลังเตือนสติ ให้เรารู้จักคิดตั้งเป้าหมาย อย่าเพียงดำเนินชีวิตแค่ให้ ผ่าน ๆ ไป เช่นชีวิตไก่ ได้ตั้งไว้ แล้วท่านก็ให้เราหาเวลาปลีกวิเวก มุ่งสู่ความสงบภายใน เพื่อไปให้ถึงเป้าหมายของชีวิตที่ โดยให้มองข้าม ไม่ไปสนใจกับเสียงจักจั่นที่ดังหนวกหู แต่ให้สนใจอยู่ที่ความวิเวก ถ้าสิ่งที่สนใจอยู่ทำให้ทุกข์ เราก็แค่เปลี่ยนใหม่ หันความสนใจไปยังสิ่งที่ทำให้รู้สึกสุข ในเมื่อเราปรับสิ่งแวดล้อมให้ได้ดังใจเราไม่ได้ เราก็เปลี่ยนมาปรับความคิด และปรับที่ใจเรา แทน...แคนเอง แค่วางใจให้พอดี เพื่อมุ่งสู่ที่พึ่งภายในจุดหมายของชีวิต ไม่วางใจเบาหรือหนักไป วางจังหวะให้พอดี ๆ เช่นเดียวกับระยะที่แม่นกกระยางป้อน อาหารลูกน้อย ผมคิดตามประสาของผมเช่นนี้ ที่ต้องคิดเพราะไม่อยากดูเบาในสิ่งที่เราได้ยินอีก คำที่ฟังดูง่าย ๆ แค่คำว่า “หยุด” หรือคำว่า หลับตาเบา ๆ ง่าย ๆ, นิ่ง ๆ, สบาย ๆ, ใจเย็น ๆ ฯลฯ แต่กว่าจะเข้าใจ เข้าถึงได้ กลับไม่ง่ายเลย ตอนนี้ถ้ามีคำถามถามว่า หากให้เลือกจะเลือกเป็นลูกคิด, ลูกสอน, ลูกศร, หรือลูกอะไร? บางทีเราอาจเป็นทั้งลูกคิดและลูกสอนไปพร้อม ๆ กัน ที่คิดเป็น คิดสอนตัวเองได้ หรืออาจเป็นลูกศร ที่มีปัญญาฉลาดหลักแหลมดั่งลูกธนู มีความสามารถน่าพาภารกิจพุ่ง ๆ ไปยังจุดหมายที่หลวงพ่อปรารถนาได้สำเร็จอย่างรวดเร็วและแม่นยำ หรืออาจเป็นทั้งหมด ทั้งลูกสอน ลูกศร ลูกคิด หรือลูกอะไรก็ตาม ที่รวมเข้าเป็นหนึ่งเดียว แล้วกลายเป็น “ลูกศิษย์” ที่คิดได้ คิดดี คิดเป็น คิดข้ามกำแพงอุปสรรค และคิดติดตามสร้างบารมี กับหลวงพ่อตลอดไป - 104