ข้อความต้นฉบับในหน้า
ความมีดีสากล : ๒๒
ที่อยู่อาศัย ต้องมีเฟอร์นิเจอร์ ตู้เตียง เครื่องอ่านความสะดวก เครื่องใช้และอุปกรณ์ไฟฟ้าที่จำเป็น เป็นต้น
ยารักษาโรค ต้องมี ยา ทายา ยาดม อุปกรณ์ในการรักษา พยาบาลเบื้องต้น ยิ่งอายุมากอาจต้องมีรถเข็นนั่งหมุนเป็นต้น ชีวิตอยู่ได้ด้วยปัจจัย ๔ ก็จริง แต่ปัจจัย ๔ มีความน่าใคร่น่าปรารถนา น่าอยากได้ แฝงอยู่ในตัวของมัน เมื่อใดที่ขาดสติ ความอยากได้เกิน ความจำเป็นจะเกิดขึ้นทันที เมื่อนั้นชีวิตจะแว่งวยกับการแสวงหา ทำให้เสียสุขภาพ เสียทรัพย์ เสียนิสัย เสียเวลา สังคมเสียประโยชน์ ทรัพยากรรธรรมชาติถูกทำลาย เพราะตื่นหา ความอยากของมนุษย์ที่รู้จักว่ากว่า "พอ" แล้วนั่นว่าหนี้เอง เงินไม่พอใช้ บ้านขั้วจะเล็กไป มีการสะสมสมบัติมากเกินความจำเป็น เช่น รถยนต์มีอุปใช้สอยไม่อัตคัด พอเห็นราษฏร์รุ่นใหม่ออกมาราคาไม่แพง จะขายกันดิบไม่คุ้ม เลยซื้อมากขึ้นอีกจนโรงรถไม่พออัด บางคนหนักกว่านั้น ซื้อมาก่อนจากราคาสูงหลายสิบล้าน นั่งได้เพียง ๒ คน ความเร็วเท่าไรก็เชี่ยวแต่ถนนเมืองไทยโดยเฉพาะกรุงเทพฯ รถติดหนึบ วิ่งจริง ๆ ได้ไม่ถึงครึ่งของความเร็วที่บริษัทสร้างขึ้นมา ต้องเอามาวิ่งกันบนทางด่วนตอนดีๆ แทน จดไว้ก็กลัวหาย ค่าบำรุงรักษาก็แพง ค่าภาษีพวกนั้น
เสื้อผ้าที่มือก็มีมากมายพออยู่แล้ว บางตัวไม่ได้หยิบมาใช้เลยเป็นปี แต่ปีนี้แพร่เชื้อออกมาใหม่ก็ซื้อหาเพิ่มอีก แต่ละคนมีเสื้อผ้ากันใหญ่โตหลายตู้ บางคนถึงขนาดไปซื้อลองอัดสูญญากาศมา บรรจุเสื้อผ้าสารพันเก็บซ่อนไว้ กล่องนี้หน้าหนาวเอาไปเมืองนอก กล่องนี้หน้าฝน กล่องนี้เอาไปเที่ยวขายทะเล อันที่จริงแล้วต่างคนต่างใส่เสื้อผ้าที่ชอบอยู่เพียงไม่กี่ตัวนั้นแหละ