การขอโทษ และการขอบคุณในชีวิตประจำวัน : หน้า 94/140

ความดีสากล : ๙๔ สวดมนต์ ใครที่นั่งสมาธิก่อนนอนเป็นประจำ พอใจนั่งจะเห็นว่า วันนี้ไปทำผิดทำพลาดอะไรไว้ มันพูดขึ้นมาให้เห็นเหมือนดังเห็นหอไข่ โง่ หอเกษ เม็ดกรวด เม็ดทรายขัด ๆ มันจะโผล่ขึ้นมาว่า เมื่ออตนกลางวัน ที่คิดว่าถููกมันผิดนั่น แล้วจะทำอย่างไรดี ถ้โทรได้โทรเลย โทรไปขอโทษเจ้าหน้าที่ พรรคพวกเพื่อนฝูง ลูกน้อง ลูกค้า สามิภรรยา ลูก ที่เราไปพูดจาเกินเขา ถ้าเราผิดแล้วรีบขอโทษเรื่องก็จบ เพราะเรื่องไม่ทันข้ามคืน ย่อมให้อภัยกันได้ แต่ถ้าปล่อยมันค้างไว้ข้ามคืน จะกินใจกันลงไป หายโกรธา แค่คำขอโทษ ที่พูดอย่างจริงใจว่าเข้าใจผิดแค่นี้บัญชีบาปปิด พรุ่งนี้เช้าเจอกันหน้ากัน ยังคุยกัน คบกันได้ต่อ แต่ถ้าไม่ทำอย่างนี้ บัญชีบาปนั้นจะกลายเป็นบัญชีบาปแน่น ประเภทว่า “ที่เผืองขาไม่ว่า ที่ข้าเผื่องอย่างไว” ขณะเดียวกัน ถ้าหาท้อใจ มาตลอดวัน ประสบความสำเร็จได้รับการยกย่องชมเชยมา สวดมนต์หลาย ๆ บทก็จะยิ่งดี เพราะจะเห็นชัดขึ้นว่า ความสำเร็จที่เกิดขึ้นทั้งหมดนั้น มีใช่มือเราเท่านั้น ลำพังยังผู้บังคับบัญชามาช่วย เพื่อนร่วมงาน ลูกน้อง ลูกค้า สามีภรรยา ญาติสนิทนิ มิตรสหายต่างเข้ามาช่วยเหลือ ทั้งทางตรงทางอ้อม ถึงได้สำเร็จ ขนาดนี้ ควรโทรศัพท์ไปขอบคุณเขาสักคำ ถ้าทโทรไปมิติด โทรไปแล้วไม่อยู่ ก็ฝากข้อความบอกขอบคุณเขาผ่านไปยังเพื่อนฝูง สามี ภรรยาเขาให้รับคำขอบคุณจากเราที่มีส่วนช่วยให้งานเราประสบความสำเร็จ หรือไม่สามารถติดต่อผ่านบุคคลได้ ทางสังคมออนไลน์มามายหลายช่องทางที่จะฝากคำขอบคุณแทนใจได้อย่างดี พร้อมมีภาพประกอบให้เขาแทบไม่ลงว่าประทับใจ ชื่นใจ รู้คุณค่าที่เขาช่วยเหลือเรา ถ้าทำได้อย่างนี้