ข้อความต้นฉบับในหน้า
รองเท้ากระเป๋าถือ เครื่องประดับ ซึ่งเป็นความชื่นชอบของบรรดาสุภาพสตรี ที่มีความของเหล่านี้จำนวนมากเท่าไร ก็ไม่เคยมีคำว่า "พอ" เสื้อนอก เสื้อเบลเซอร์ เสื้อยึด สำหรับสุภาพบุรุษถ้าเป็นกลุ่มข้าราชการ รัฐวิสาหกิจ กลุ่มนักธุรกิจ กลุ่มพนักงานห้างร้าน ทั้งช็อปเองและเขาให้มามีจำนวนมากมายหลายสิบตัว รับรองเสื้อทั้งชีวิตก็ใส่ไม่หมดหรอก ถ้ gettersกด่าน้านันั้นไปรวมเอาไปแจกคนนานเสียงบ้าง จะได้บุญมากกว่าแขวนเก็บไว้เต็มตูเสื้ออีก บ้านก็ไม่ราก บุญก็ได้แนอน ลองสำรวจของใช้ในห้องนอนก่อน จะพบว่า มีหลายอย่างตั้งแต่ช่อมไม่ได้แกะออกมาใช้เลยเป็นปี ๆ ที่ช่อมเพราะอยากได้ของแถม บางที ช่อมเพราะมันลดราคาเกินครึ่ง ช่อมามีสมุนไวน์ไม่มีที่จะนอนห้องที่เคยใหญ่อีกโลงสงบสุขก็คงแคบลง เพราะต้องแบ่งพื้นที่ไปเก็บสะสมของที่จะซื้อมาแต่ไม่เคยใช้ มากองกองไว้ให้รกห้อง รถตู รถขึ้นวางของที่สำคัญรกรังสายตาและไม่เกิดประโยชน์ใช้สอยอีกต่างหาก
ประการที่ ๒ มนุษย์อายุน้อย
มนุษย์ปัจจุบันนี้มีอาย Seniors มาก เวลา ของชีวิตมีจำกัด รู้ไหมว่าคนเราเริ่มแก่เมื่ออายุเท่าไร พอคลอดออกมาเริ่มเกิดทัน นักดูหลังได้เพราะ อายุถูกจำกัดเอาไว้เท่านี้ แต่วันที่ผ่านไปคือแต่ละก้าวที่คล้ำลง ฝันศพ ใกล้เมรุเผาศพเข้าไปทุกวัน เมื่อมองเห็นชีวิตชัดเจนอย่างนี้รับไปบวชประเสริฐสุดยังเสียเวลาา เสียเวลาเก็บ เสียดายเวลาใช้อากจ๋า 4 มากเท่าไร ยิ่งเสียโอกาสในการฝึกสติฝึกสมาธิเพราะถ้าดึกเลส อันเป็นเหตุให้ทำกรรมชั่วและเพราะนิสัยเสีย
ประการที่ 3 มนุษย์มักหลงผิด
มนุษย์ต้องการทรัพย์สมบัติมาเพื่อหล่อเลี้ยงชีวิต แต่อย่าเผลอหลงผิดไป บางคน มี ๑๐๐ ล้านไม่พอ ๑๐๐ ล้านไม่พอ ๑,๐๐๐ ล้านไม่พอ