ความดีสากล : หน้า 50/140

เราเป็นใคร เป็นนักโทษชนิดไหน ชนิดที่รายประทับ รู้ว่าตายแน่ๆ แต่ไม่รู้ตาย เป็นนั้นก็โทษทั้่งนั้นไม่ใช่แต่คนเดียว ท่องไปเถอะตายแน่ๆ แต่ไม่รู้ว่าตายเมื่อไร ตกลงเราคือนักโทษรอประหาร ส่วนโลกคือคุมทีมมา ถ้าตายเมื่อไรจบไหม เพราะตายแล้วถ้ายังไม่หมดก็เลยจะต้อง กลับมาเกิดอีก กลับมาติดคุกอีก ไม่รู้เวียนว่าตายเกิดกันมีกี่รอบแล้ว เอาเป็นว่าเจอกันวันแรกแต่ละคนรู้สึกกันๆ ก็แสดงว่าติดคุกด้วยกันมา หลายรอบ นี่คือความจริงของโลกและชีวิตที่ต้องระวัง ยุคในอดีต ปู่ย่าตายวดฝึกสมาธิ มากๆ พอฝึกสมาธิมากเข้า สวดมนต์ มากเข้า ซึ่งไม่เกี่ยวกับความรู้ จะอ่านหนังสือออกหรือไม่ออก เขียน หนังสือได้หรือไม่ได้ เมื่อใจนิ่ง ใจขยาย จนกระทั่งคลุมบ้าน คุมวัด คุมไปทั้งหมู่บ้าน คุมไปทั้งตำบล คุมไปทั้งโลก รู้เลยว่าโลกเป็นคุก ตัวเองติดคุก แล้วจะต้องเวียนว่าตายเกิดจนกว่าจะหมดโลก โกรธ หลวง ถ้ายังโลก ยังโกรธ ยังหลง ยังทำอะไรไม่ดีมึนถึงวัตถุประสงค์ ก็ไม่ออก จากคุกไปหรอก ตราบใดยังไม่หมดก็เลย ก็เวียนว่าตายเกิดอยู่ในคุกนี้ ยังออกไม่ได้เมื่อออกไม่ได้แล้วเป็นอย่างไร ก็ต้องมีกุฏิอยู่ในสรรค์นี้ต่อไป ไม่รู็จบ ต้องกระทบกระทั่งกันไปไม่รู็จบ จะมีปัญหาเรื่องการงานอาชีพไป ไม่รู็จบ ถ้าใครดูแลกุฏิ ๔ อย่างนี้มีดีจะเกิดอะไรขึ้น มนุษย์มีความจำเป็น ต้องมีปัจจัย ๔ มาหล่อเลี้ยงร่างกาย ไม่อย่างนั้นร่างกายอยู่ไม่ได ต้องมี เสื้อผ้า ต้องมีอาหาร ต้องมีที่อาศัย ต้องมีรักษาโรค เอามาหล่อเลี้ยง เราจึงจะอยู่ได้ คราวนี้ถ้าเลือกเสื้อผ้าไม่เป็น เลือกหาปัจจัย ๔ ไม่เป็น รักษาดูแล สุขภาพไม่เป็น จะเกิดอะไรขึ้น จะเจ็บ เพราะเรื่องส่วนตัวเริ่มแต่ทำสกปรก ตั้งแต่ที่บ้าน เสื้อ ผ้า หน้า ผม ที่หลับที่นอน ที่ทำงาน ขับรถไปถึงนบนถนน ก็ทำสกปรก ถ้าแลกสรีระไม่ดี ปัจจัย ๔ ที่เอามาใช้จะดุไม่ดี กลายเป็น