ข้อความต้นฉบับในหน้า
ความมหัศจรรย์ : ๒๘
ความจริงจากข้อจำกัดของชีวิตทั้ง ๔ ประการนี้ ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เป็นเรื่องที่เราไม่ค่อยได้นำมาพินิจพิจารณากันให้ตรงระหว่างกัน
นี่เลย
ทำไมชีวิตอยู่ได้ด้วยปัจจัย ๔
สิ่งที่บีบคั้นเราตั้งแต่มารครรภ์มารดา คือความหวี ความกระหาย การถ่ายทอดของเสียออกจากร่างกาย พอเรา หิว เรากระหาย
เราก็ตะลีดินรรับแม้ว่าเราไม่รู้ว่าเรา หิว ยิ่งครรภ์แม่มากเท่าไร ตัวเราใหญ่ขึ้นเกือบสามกิโลกรัม ทั้งยืม ทั้งอง จนท้องแม่ปูดโปนออกมาเป็นรูปข้อศอก รูปเข่า รูปเท้ารัสนั้นแหละ ประเด็นสำคัญว่าคุณแม่เราตะเกียบตะกาย หายอะไรด้ม์หรือกลิ่นอะไรร้องให้เราหายหิวจึงจะหยุดอาเจียนยิ่งเด็กผู้ชายยิ่งแรงดีมากกว่าเด็กผู้หญิงหลายเท่านัก
ที่สำคัญอย่างน่าประหลาดใจ คืออาจจะวาดตรงเวลาเหมือนมีนาฬิกาขแขวนไว้ในผนังท้อง ถ้าอาหารเครื่องดื่มลำเลียงเข้าไปผิดเวลาบไป สัก ๕ นาทีเท่านั้นแหละ เป็นเรื่องที่เดียว เพราะความทุกข์ที่เกิดจากความหิวกระหายตั้งแต่ยังไม่ยดสา สายสะดือที่ต่อต่อเชื่อมกันไว้ พอคุณแม่กินคุณลูกพลอยอิ่มไปด้วย พออิ่มไปได้สักพักสบายออกสบายใจ ถึงง่วงนอนหลับพาคุณแม่ง่วงหลับพับตามไปอีก
ลองสังเกตดูก็ยังตั้งครรภ์หลังรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ จะง่วงนอนหริไม่ไหวต้องเผลอขึ้นนอน คุ้มอคุณแม่ทั้งหลายจงแนะนำให้พักผ่อนหลังรับประทานอาหารกลางวันสัก ๓๐ นาที เพื่อซ่อมแซมร่างกายเป็นการชาร์จแบตเตอรีให้ติดขึ้นนี้ พอเราตื่นขึ้นมาอาทรายอิ่มเสร็จจัดแจงปล่อยของเสียฝากให้คุณแม่ช่วยกำจดออกมาให้ อึ้งครรภ์แกเท่าไรยังบ่อยเท่านั้น ร่างกายจะอึดอุ้ยอ้าย อุ้มท้องน้ำหนักตัวคุณแม่ที่เริ่มขยายตัวส่วนต่างๆ ทั่งน้ำหนักการในครรภ์ เริ่มเกิดอาการปวดหลัง