พระเวสสันดร นักให้บันลือโลก : หน้า 5/100

พระเวสสันดร นักให้บันลือโลก ไม่ใช่ว่าลูกทั้งสองเป็นที่เกลียดชังของเรา ไม่ใช่ว่านางมัทรีไม่เป็นที่รักของเรา แต่เรารักสัพพัญญุตญาณมากกว่า เราจึงได้ให้บุตร ธิดา ภรรยา อันเป็นที่รักไป นี่คือสุดยอดวีรกรรมในการบริจาคทานของ พระเวสสันดรโพธิสัตว์ ที่ทรงยอมสละทุกสิ่งเพื่อ ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์ อวัยวะ บุตร ภรรยา และชีวิต ท่านก็ทรงตัดใจสละได้สำเร็จ แก่เหล่าแม่นมเหล่านั้นของพระองค์อีก ครั้นทรงเจริญวัยจนพระชนมายุได้ ๘ ชันษา ความสุขของผู้อื่น สิ่งใดที่มนุษย์ทั่วไปรักใคร่หวงแหน มีอยู่วันหนึ่ง ขณะบรรทมเพียงลำพังได้ทรงดำริขึ้นว่า ทรงเกิดมาเพื่อเป็นผู้ให้ ม da พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเมื่อครั้งเสวยพระชาติ สุดท้ายเป็นพระเวสสันดร ทรงบำเพ็ญมหาทานบารมี อย่างอุกฤษฏ์ ทรงให้ได้ทุกสิ่งทุกอย่างแม้กระทั่งชีวิต พระองค์เอง ทรงรู้จักการให้ตั้งแต่เกิด เมื่อคลอดออก จากพระครรภ์ของพระมารดา ก็ทรงเหยียดพระหัตถ์ ออกพูดกับพระมารดาว่า “แม่จ๋า มีอะไรบ้างที่ลูกจะ นำมาให้ทานได้” เมื่อพระ เมื่อพระมารดาทรงมอบถุงทรัพย์ ให้ ก็ทรงประทานแก่แม่นม 50 คน นับเป็นทาน ครั้งแรกตั้งแต่แรกเกิด ครั้นทรงมีพระชนมายุได้ ๔-๕ ชันษา ได้ ประทานเครื่องประดับ ะดับทีมีค่าถึง 900,0000 กหาปณะ "เราได้แต่ให้วัตถุสิ่งของซึ่งถือว่าเป็นเพียงทาน ภายนอกร่างกาย เรามีความรู้สึกว่ายังไม่อิ่มใจใน การให้ทาน เราอยากจะเอาร่างกายของเรานี้แหละ บริจาคเป็นทานบ้าง ถ้าเผื่อว่าจะมีใคร ๆ มาขอ หัวใจหรือลูกนัยน์ตา เรายินดีจะควักออกให้ทันทีเลย หรือแม้กระทั่งใคร ๆ จะขอให้เป็นทาสรับใช้ เราก็จะ ประกาศตนเป็นทาสตามรับใช้เขาไปทุกหนทุกแห่ง” ทันใดนั้นมหาปฐพีซึ่งเสมือนรับรู้ความเป็นยอด นักบริจาค ถึงกับบังเกิดเสียงสะเทือนเลื่อนลั่นลึกลง ไปสุดก้นมหาสมุทร แม้ภูเขาพระสุเมรุก็ได้โน้มลง มาหันยอดไปยังพระนครเชตุดร ซึ่งเป็นที่ประทับ ของพระราชกุมาร นอกจากนี้ มหาปฐพียังได้มี การหวั่นไหวสดุดีอีกหลายครั้ง ตั้งแต่การประทาน ช้างมงคลให้แก่ชาวกาลิงคะ ครั้งที่สร้างมหาทาน ๗ ชนิด ๆ ละ ๗๐๐ ก่อนเสด็จเข้าสู่ป่า และในครั้ง