การเกิดบุญ : หน้า 74/100

...พูดง่ายๆ ว่าบุญน่ะ เวลาเราทำ ไม่ใช่เกิดปุ๊บ หรือแว็บเดียว เหมือนฟ้าแลบ มันไม่ใช่ เวลาเรา ทําบุญ บุญจะไหลต่อเนื่องกันไป เหมือนอย่างกับสายน้ำ ๑. ของที่เขาเอามาทำบุญ หรือเงินนั้นเป็น เงินที่ได้มาโดยน้ำพักน้ำแรง หรือเป็นเงินบริสุทธิ์ ๒. เจตนาเขาก็จะต้องการทำบุญจริงๆ ไม่มี อย่างอื่นแอบแฝง บริสุทธิ์ ๓. ตัวเขาก็เป็นคนมีศีล ก็ถือว่าเป็นบุคคล ๔. พระที่รับปัจจัยไทยธรรมที่เขาทำมา ก็ ตั้งใจอยู่ในศีลในธรรมวินัยอย่างดี ก็เป็นพระที่บริสุทธิ์ ตกลง ๔ องค์ประกอบพร้อมแล้ว ก็ถือว่า ได้บุญ ตรงนี้ชัดเจนลงไปก่อน แต่ว่าบุญที่เกิดขึ้น มันเป็นระยะๆ ตั้งแต่ ๑. เกิดตอนไหน เกิดเมื่อตอนคิดจะทำ แค่ คิดก็เกิดแล้ว แต่เกิดไม่มาก ๒. เมื่อลงมือทำ หรือกำลังทำ ๓. เมื่อตอนตามระลึกถึง พูดง่ายๆ ว่าบุญน่ะ เวลาเราทำไม่ใช่เกิดปุ๊บ หรือแว็บเดียวเหมือนฟ้าแลบ มันไม่ใช่เวลาเราทำบุญ บุญจะไหลต่อเนื่องกันไปเหมือนอย่างกับสายน้ำ มัน จะไหลต่อเนื่อง แต่ว่ามันมีข้อแม้ เมื่อตอนคิดจะทำ เราดีใจแล้วว่า เมื่อก่อนนี้อยากจะทำบุญ ปัจจัย หรือเงินไม่มี ก็ไม่ได้ทำ หรือมีเงินมีทอง แต่หาพระ ที่เหมาะสมที่จะมารับทานตรงนี้ ก็ไม่เจอ วันนี้ เราเองทรัพย์มี ปัจจัยมี เงินทองมี พระที่ตั้งใจ ประพฤติปฏิบัติธรรมอย่างดี ก็มาเป็นเนื้อนาบุญให้ องค์ประกอบมีครบแล้ว วันนี้ก็เลยฝากปัจจัย คุณมาทำบุญ ก็ได้บุญแล้ว แต่ว่าเนื่องจากไม่ได้มาทำบุญด้วยตัวเอง ไม่ น ได้เห็นพระ ฝากเขามา ความปลื้มใจขณะทำเลย หย่อนไป เพราะฉะนั้นบุญเลยเกิดแป๊บหนึ่ง เมื่อ ตอนส่งปัจจัยให้คุณมาทำแทน เกิดแบบนั้นเหมือน ฟ้าแลบ แล้วจากนั้นไม่ได้มีภาพแห่งการทำบุญ ประทับอยู่ในใจ นึกภาพของพระก็ไม่ออก นึกภาพ ว่าปัจจัยนั้นเอาไปทำอะไรก็ไม่ออก แต่ว่า ถ้าเขามาด้วยตัวเอง ตั้งแต่ออกจาก บ้านมา ใจก็นึกว่ามาทำบุญ ใจก็เป็นบุญเป็นกุศล ตลอดระยะทางที่มา จากบ้านมาถึงวัด สมมุติว่า - ชั่วโมง ใจเป็นบุญเป็นกุศลต่อเนื่องกันมาทั้งชั่วโมง ถ้าอยู่ที่บ้านตัวเอง แป๊บหนึ่งที่เกิดขึ้นตอนฝากปัจจัย ให้มาทำบุญ พอหลังจากวินาทีนั้นแล้วมีเรื่องอื่น