วิสัยนักสร้างบารมี : หน้า 8/100

เพื่อไปรบกับกิเลสซึ่งเป็นศัตรูที่แท้จริง แม้รู้ว่าจะ ได้รับความล่ามากทุกย่างก้าว พระองค์ก็ยอมที่จะ เลือกเป็นนักบวชมากกว่าเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ เพราะทรงตระหนักว่านี่คือหนทางสู่สันติสุขภายใน อย่างแท้จริง และเป็นทางสู่ความสุขอันเป็นอมตะ วิสัยนักสร้างบารมี ผู้เป็นยุวโพธิสัตว์ จะเห็นได้ว่า พระบรมโพธิสัตว์ของเราทรงคำนึง ถึงประโยชน์ใหญ่ของมนุษยชาติเป็นหลัก มิได้เห็น แก่ประโยชน์ส่วนตนเลย หากศึกษาแต่เพียงผิวเผิน ก็เหมือนดูละครไม่จบ อาจจะทำให้เข้าใจผิดว่า พระองค์เห็นแก่ตัวที่ทรงทอดทิ้งบุตรและภรรยา แต่ความเป็นจริงพระองค์กำลังออกไปทำหน้าที่ที่ ยิ่งใหญ่กว่านั้น คือ หน้าที่เป็นพ่อของโลกและจักรวาล คือ การเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า คำสอน ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ที่เราได้ศึกษา กันนั้น ก็เกิดมาจากการเสียสละ “กองเลือดเนื้อและ อวัยวะขนาดมหึมาท่วมท้นจักรวาล” ของพระองค์ ทั้งสิ้น ที่บริจาคไปกลั่นแลกเอาบารมี เพื่อมาเป็น ที่พึ่งให้แก่สรรพสัตว์ แม้เรายังไม่อาจทำได้อย่างพระบรมโพธิสัตว์ แต่เราก็สามารถทำได้ในแบบฉบับอย่างยุวโพธิสัตว์ โดยเมื่อลืมตาตื่นในทุกวัน ให้หมั่นระลึกว่าท่าอย่างไร เราถึงจะสร้างมหาทานบารมีดั่งพระเวสสันดร ต้อง ขยายหัวใจของนักเสียสละว่า ทำอย่างไรจะให้ชีวิต อันน้อยนิดของเรานี้ เป็นไปเพื่อประโยชน์สุขแก่ ชาวโลกมากที่สุด ที่สําคัญเราต้องทํากันไปเป็นทีม ไม่มีใครล้ำหน้า ไม่มีใครน้อยหน้า แต่จะไปพร้อมหน้า สักวันหนึ่งทั่วทั้งภพสามและหมื่นโลกธาตุแสนโกฏิ จักรวาล จะต้องแซ่ซ้องโมทนาหมู่คณะของเราว่า เป็นหมู่คณะนักสร้างบารมีที่เป็นยอดนักให้ผู้ยิ่งใหญ่ อย่างแท้จริง ททมาโน ปิโย โหติ ผู้ให้ย่อมเป็นที่รักของมหาชน