วิสัยพระบรมโพธิสัตว์ : หน้า 7/100

ก็จะทรงอธิษฐานตั้งจิตมั่นไปที่พุทธภูมิเพียงอย่างเดียว โดยไม่หลุดจากปณิธานเลย A วิสัยพระบรมโพธิสัตว์ พระโพธิสัตว์ทุกพระองค์ทรงเห็นทุกข์ด้วย ปัญญา ทนสร้างบารมีเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ ด้วยมหากรุณา อยากให้สรรพสัตว์หลุดพ้นจากทุกข์ ทั้งปวง ทรงยอมลำบากกว่าใครๆ เพื่อประโยชน์ใหญ่ ของสรรพสัตว์เพียงอย่างเดียว การบริจาคปัญจมหา บริจาค จึงนับว่าเป็นที่สุดแห่งการเสียสละ ในมุมมองของคนธรรมดาทั่วไปมักเอาตนเข้า ไปตัดสินความคิดของพระโพธิสัตว์ สิ่งที่เราคิดว่า พระองค์ไม่น่าทำนั้นเป็นเรื่องที่เรา เป็นเรื่องที่เราตัดสินไปเองอาศัย ดวงปัญญาอันนิดน้อยเหมือนแสงหิ่งห้อยย่อมตาม ไม่ทันดวงปัญญาของพระโพธิสัตว์ซึ่งสว่างไสวเหมือน แสงตะวัน คนทั่วไปมองไม่เห็นกองเพลิงที่ลุกโชติช่วง บนภูเขาในเวลากลางคืน แต่พระโพธิสัตว์สามารถ เห็นกองเพลิงกองนั้นได้ประดุจอยู่ตรงหน้า ท่านทรง ไปถึงจุดทีบารมีเต็มเปี่ยม ด้วยมองว่าเป็นการติด กังวลเครื่องเหนี่ยวรั้ง จึงจะเอาตัวรอดหลุดพ้นจาก ทุกข์ได้ และยังสามารถที่จะกลับมาช่วยครอบครัว และชาวโลกให้พ้นตาม ดังในชาติสุดท้ายที่เป็น เจ้าชายสิทธัตถะ ก็ยังต้องสละตัดใจจากครอบครัว ออกบวชแสวงหาพระนิพพาน ดุจดังในสมรภูมิ สงคราม ถ้ารบชนะประเทศก็จะชนะไปด้วย พาให้ ครอบครัวตนและผู้คนอื่นๆ ปลอดภัยตาม ทหารทางโลกตัดใจทิ้งครอบครัวเพื่อไปรบกับ อริราชศัตรู ส่วนเจ้าชายสิทธัตถะตัดใจจากครอบครัว