สมองและใจในการฝึกตัวเอง : หน้า 90/100

๙๖ ยิ่งดูหมิ่นมากยิ่งตอกย้ำ แล้วสิ่งนั้นจะเกิดขึ้นมา เป็นผังในใจของเรา ไม่ว่าจะเป็นความโง่ หรือว่า เรื่องการพูด เห็นใครพูดติดอ่าง ก็อย่าไปดูถูก ดูหมิ่นเขา เห็นใครเขาทำอะไรดีไม่เท่าเรา อย่า ดูถูกดูหมิ่นเขาเด็ดขาด วางใจเรานิ่งๆ เฉยๆ เพราะ ว่าเราเองก็มีข้อบกพร่องเยอะแยะที่ต้องฝึกตัวเ ให้มากขึ้นต่อไป ให้มองดูแต่เพียงว่า ใครเขามีอะไรดี แล้วชื่นชมอนุโมทนาเขา น้อมนำมาเป็นต้นแบบ ปั๊มไว้ในใจของเรา เราจะได้ฝึกตัวเองรอบด้าน ให้ดีขึ้น ๆ ๆ อย่างนี้ละก็ เราจะเป็นที่รวมของความดี ความสามารถ ประหนึ่งมหาสมุทรเป็นที่รวมของน้ำ แต่ถ้าไปดูถูกดูหมิ่นคนนั้นคนนี้ว่าเขาสู้เราไม่ได้ อย่างนั้นอย่างนี้ ไปหัวเราะเยาะเขา อะไรไม่ดีๆ จะ มารวมที่ตัวเราห มที่ตัวเราหมดเลย ฉะนั้น อย่าดูหมิ่นใคร เด็ดขาด ในช่วงสุดท้ายนี้ มีอีกเรื่องหนึ่งคือ สมองกับ ใจทำงานกันอย่างไร จริงๆ สมองเป็นเหมือน เครื่องมือของใจ ใจเป็นตัวควบคุมแล้วใช้งานสมอง ดังคำว่า ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว สมองเป็นส่วน หนึ่งของกาย ก็เป็นบ่าวไปด้วย ถ้าเปรียบสมอง เหมือนกับคอมพิวเตอร์ ใจ ก็คือ ยูสเซอร์ (User) สมองเป็นเครื่องมือ ใจเป็นผู้สั่งงาน ผู้กำกับดูแลทุกอย่าง แต่ สมองเป็นเครื่องมือที่ปรับ ตัวเองได้ ใช้ทำอะไรบ่อยๆ ก็จะพยายามปรับตัวเองให้มี ประสิทธิภาพในการทำงาน นั้นให้ดีขึ้น ฉะนั้น พอเราตั้งใจ ฝึกตัวเองจริงๆ จังๆ สมองก็ จะปรับตัวเอง มีไขมันมาหุ้ม มี ชวานเซลล์ (schwann cell) มาหุ้ม ทำให้ทำงาน ได้คล่องแคล่วรวดเร็วขึ้น หลังจากทำต่อเนื่องไป สัปดาห์ ๒๑-๒๒ วัน เหล่านี้เป็นต้น ๓ แต่หลักจริงๆ จะอยู่ที่ใจ เมื่อเราตั้งใจฝึก จริงๆ จังๆ แล้ว ผลจากสมองที่เนื่องถึงใจโยงใย กันแล้ว มันจะติดอยู่ในใจเราไปข้ามภพข้ามชาติได้ เป็นความทรงจำที่อยู่ในใจข้ามภพข้ามชาติ เป็น ล้านชาติ อสงไขยชาติ ก็ยังเก็บกันอยู่ได้ เป็นเรื่อง ที่ซับซ้อนและละเอียดอ่อนมาก พอรู้อย่างนี้แล้ว เราอย่ากังวลว่า เอ๊ะ... แล้ว ประสิทธิภาพของสมองหรือของใจเราในปัจจุบัน ที่ ที่ เกิดมาแล้วอย่างนี้ จะเป็นตัวกำจัดการฝึกตัวของ เราเองไหม มันก็มีส่วน แต่ว่าแค่ศักยภาพของ สมองและใจเราที่มีอยู่นี้ ถ้าตั้งใจฝึกให้ใช้มันได้ เต็มประสิทธิภาพ แค่นี้ก็เหลือเฟือแล้วที่จะทำให้ เราประสบความสำเร็จในชีวิต แล้วก็เป็นอั นอจฉรยะ ในด้านต่างๆ ตามที่เรามุ่งหวัง เพราะฉะนั้นก่อนจะไปกังวลว่า สงสัยคงแก้ ไม่ได้ เอาไว้แก้ชาติหน้าก็แล้วกัน อย่าไปคิดอย่างนั้น ใช้สิ่งที่ติดตัวมาตอนนี้ให้ ติดตัวมาตอนนี้ให้เต็มศักยภาพก่อน ตอนนี้ เรายังใช้แค่ไม่ถึง ๑๐ เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ถ้าเรามี ความมุ่งมั่นปรารถนาจริงๆ ตั้งใจฝึกตัวเอง ทุ่มจริงๆ ใจจดจ่ออย่างต่อเนื่อง ไม่ใช่แค่ ๒๑ วัน ๒๒ วัน แต่ ว่ากันเป็นปี ว่ากันเป็นห้าปี สิบปี เอาจริงเอาจัง ไม่ เก่งให้มันรู้ไป แล้วไม่ดูเบาไม่ดูหมิ่นใครเลย มองแต่ คนที่เขาดีมีจุดเด่นที่ควรศึกษา แล้วเอาเป็นต้นแบบ ในใจ อย่างนี้ละก็เราจะเป็นอัจฉริยะไม่ใช่แค่ ด้านเดียว แต่จะเป็นอัจฉริยะรอบด้านทีเดียว