ข้อความต้นฉบับในหน้า
ความทุกข์ทั้งหลายนั้น มาจากความคิดของเรา
เราต้องเรียนรู้ที่จะหยุดคิด และหยุดใจ
การปฏิบัติธรรมท่าให้ผมได้รู้ว่าความสุข
ที่แท้จริง ต้องมาจากภายใน
เธอนั่งเห็นดวงแก้วดวงใส ๆ เห็นแล้วรู้สึกสบาย เธอ
บอกว่า สมาธิทำให้เธอมีความอดทนเพิ่มขึ้นในทุกๆ
เรื่อง เมื่อก่อนเธอเป็นคนใจร้อน เช่น ถ้าใครวาง
อะไรไม่เป็นที่ เธอจะขว้างทิ้งทันทีไม่ว่าจะแพงแค่
ไหนก็ตาม เรียกได้ว่า เธอใช้อำนาจความเก่าใน
บ้านอย่างเต็มพิกัด ผมเองก็ใจร้อนและคิดว่าตัวเอง
ก็เก่าไม่แพ้เธอ เก่าต่อเก่ามาเจอกัน ความวุ่นวาย
แบบเก่า เก่า ก็เกิดขึ้น แต่ตอนนี้เธอใจเย็นขึ้นแล้ว
เก๋าเจอเก่า แต่กินเกาเหลาชามเดียวกันได้อร่อย”
สรุปแล้วเราได้ความว่า ขณะนี้ทั้งลุงเพียร์
และป้ามณีวรรณ ต่างก็มีความสุขมากๆ ด้วยกันทั้งคู่
ปริมาณความสุขที่ทั้งสองท่านมีนั้นมากมายแค่ไหน
คงไม่มีใครรู้มากไปกว่าตัวของท่านเอง แต่ที่แน่ๆ
ตอนนี้ถ้วยชามในบ้านของลุงเพียร์ปลอดภัยไม่ติด
ปีกปลิวว่อนส่งเสียง เพล้ง! พล้าง! บุคคลที่เดินผ่าน
ไปมาบริเวณหน้าต่างบ้านลุงเพียร์ก็ไม่ต้องกังวล
ว่าจะมีวิทยุลอยเฉียดหัวไปหรือไม่ และที่สำคัญ
บ้านใกล้เรือนเคียงละแวกนั้นต่างก็รู้ว่า บ้านหลังนี้
ช่างแสนสุขและอบอุ่น ทั้งลุงทั้งป้าใจบุญสุนทาน
เป็นคนธรรมะธัมโม ทั้งสวดมนต์ นั่งสมาธิและ
ฟังธรรมะจาก DMC เป็นปกติ ลุงเพียร์ได้ให้ข้อคิด
ที่น่าเก็บมาปฏิบัติไว้ว่า
“ความทุกข์ทั้งหลายนั้น มาจากความคิดของ
เรา เราต้องเรียนรู้ที่จะหยุดคิด และหยุดใจ การ
ปฏิบัติธรรมท่าให้ผมได้รู้ว่า ความสุขที่แท้จริงต้อง
มาจากภายใน คนจนทั้งหลายก็สามารถที่จะมี
๑๐ คัน บ้าน
ความสุขได้ คุณไม่จำเป็นต้องมีรถ
หลังใหญ่เพื่อที่จะมีความสุข รถใหม่ถ้าขับไปน้ำมัน
หมดกลางทางก็หมดสุขแล้ว
ชีวิตผมเปลี่ยนไป สุขภาพดีขึ้น จิตใจสบาย
มีความสุข ผมชอบทําบุญในทุกๆ บุญกับหลวงพ่อ
อธิษฐานอะไรก็ได้ ซึ่งก็เป็นเรื่องแปลก เพราะฝรั่งทั่วๆ
ไป คิดถึงบุญไม่ออก อธิษฐานไม่เป็น แต่พอหลวงพ่อ
สอน ผมอยากได้งานที่สบายๆ ไม่ต้องทำงานมาก
แต่ได้เงินเพิ่ม จะได้มีเวลาไปช่วยงานที่วัด พ
นั่งสมาธิใจใสๆ อธิษฐานไม่กี่วันก็ได้ เมื่อไม่นานมานี้
ผมได้ซื้อบ้านให้คู่บุญติดกับวัดพระธรรมกาย
เพราะผมคิดว่าถ้าผมละโลกนี้ไปก่อน คู่บุญผมจะ
ได้อยู่ใกล้วัด อุทิศบุญให้ผมได้ทุกวัน
พอ
จากเรื่องของลุงเพียร์ในประเทศเดนมาร์ก
ย้อนกลับมายังประเทศไทยของเรา หรือขยาย
จำเพาะเจาะจงที่ตัวเราเอง ก็พอจะทำให้จับหลัก
ได้แล้วว่า เราสามารถที่จะเป็นประชากรที่มีความ
สุขที่สุดของประเทศได้คนหนึ่ง โดยการหยุดคิด
ทั้งคิดเล็กคิดน้อย คิดเรื่องหยุม ๆ หยิม ๆ ต่างคน
ต่างคิด คิดไปต่างๆ พอคิดต่างมากก็พาลทำให้
สติแตก สติแตกหมู่คณะก็แตกแยก ประชากรก็
ขัดแย้ง ประเทศชาติก็ขัดสน วันนี้เราทุกคนควร
หันกลับมาเลิกคิดมาก เลิกยาก เลิกจน หยุดคิดมาก
แล้วหันมาหยุดใจให้มากๆ กลั่นใจของตนเองให้ใส
ตลอดเวลา ปริมาณความสุขของคนทั้งประเทศก็
จะหลั่น ลั่น ลา สุดคณานับ 2