ข้อความต้นฉบับในหน้า
วิชชานี้แล้ว ทำให้ลูกนึกถึงเรื่องที่ปู่ผงเล่าให้ฟัง ศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างแรงกล้า และหลัง
ในช่วงที่หลวงปู่ทำวิชชาเมื่อคราวสงครามโลกครั้งที่ ๒ จากที่พ่อท่านได้บวชแล้ว ท่านก็ยอมสึกจากแม่ชี เพื่อ
ว่า อยู่ๆ ก็มีลูกระเบิดตกลงกลางวงฉัน ซึ่งทุกคน มาทางานหาเงินมาเลี้ยงแม่อยู่ระยะหนึ่ง และสร้าง
ต่างตระหนกตกใจกันมาก แต่หลวงปู่ท่านนิ่งๆ แล้ว ความเข้าใจในพุทธศาสนาให้กับแม่ไปด้วย และ
บอกว่า ไหนลองเอาระเบิดลูกนี้ไปพิสูจน์ดูสิว่ามัน หลังจากที่ทุกอย่างลงตัว ท่านก็ได้กลับเข้าไปบวชชี
ด้านหรือเปล่า...? ปรากฏว่าไม่ด้าน...!! ซึ่งสร้าง อีกครั้งที่วัดปากน้ำ ซึ่งท่านได้รับมอบหมายหน้าที่
ความฮือฮาและแปลกใจกันอย่างสุดฤทธิ์สุดเดชว่า สำคัญจากหลวงปู่ คือ ให้ดูแลเรื่องอาหารการกิน
แล้วทำไมไม่ระเบิด ซึ่งผงก็พูดว่า.. ก็บุญและ ของวัดปากน้ำทั้งหมด และเป็นหัวหน้าโรงครัว
อานุภาพวิชชาธรรมกายล่ะสิ...จะเป็นอย่างอื่นไม่ได้ จัดการทำอาหารเลี้ยงพระประมาณ ๕๐๐ รูป แม่ชี
หลังจากนั้นวิชชาธรรมกายก็ได้เผยแผ่ไป มีผู้มา อุบาสก อุบาสิกาอีก ๓๐๐ ท่าน รวมแล้วประมาณ
ปฏิบัติและเข้าถึงกันมาก และมีพยานทางศาสนา
เกิดขึ้นอย่างมากมาย และกลายเป็นที่ยอมรับมา
อย่างยาวนาน...
ซึ่งก็เป็นที่สังเกตว่า หากวิชชาธรรมกายของ
หลวงปู่เป็นของเทียม มิใช่ของแท้ ไม่ประกอบด้วย
เหตุและผล ไม่เกิดประโยชน์แก่ผู้ปฏิบัติแล้ว ถึงแม้
จะโด่งดัง ก็เป็นเพียงชั่วระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น ก็จะ
ดับไป แต่ตรงกันข้ามวิชชานี้กลับสืบทอดกันมาเป็น
มรดก รุ่งเรืองขึ้นตามลำดับ มีผู้สนใจและปฏิบัติ
กันยาวนานกว่า ปี แล้ว
Go o
๔๐๐ ชีวิต ด้วยกัน และหลวงปู่ยังมอบหมายให้
ท่านเป็นผู้ดูแลแม่ชีอีกด้วย ซึ่งในช่วงสงครามโลก
ครั้งที่ ๒ อาหารขาดแคลนมาก ท่านก็ได้แก้ปัญหา
โดยปลูกต้นมะละกอ และทำอาหารที่เป็นผลิตผล
จากมะละกอทุกอย่างอยู่นานหลายปี ซึ่งท่านก็รับ
บุญอาหารนี้ด้วยความตั้งใจ ท่านต้องตื่นแต่เช้าเพื่อ
ไปซื้อกับข้าวมาปรุง ซึ่งทั้งหนักและเหนื่อยมาก แต่
ท่านก็ไม่เคยย่อท้อ หรือหมดกำลังใจเลย ท่านทำ
หน้าที่นี้ด้วยความปีติในบุญทั้งชีวิต จนกระทั่งอายุ
ได้ ๗๐ ปี จึงได้พัก เพราะชรามากแล้ว แต่ท่านก็
ลูกจะขอกล่าวถึงแม่ครัวของวัดปากน้ำอีก ยังอยู่คอยดูแลงานที่วัดปากน้ำ จนกระทั่งเสียชีวิต
คนหนึ่งค่ะ
คุณแม่ท้วม หุตานุกรม
ท่านเกิดที่ประเทศจีน
และได้เดินทางมาประเทศไทย มาประกอบอาชีพ
ด้วยวัย ๙๗ ปี
ค้าขายอยู่ที่อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ท่าน ...เมื่อคราวสงครามโลกครั้งที่ ๒ อยู่ๆ
เป็นผู้ใฝ่ธรรมะมากมาตั้งแต่เล็ก ๆ พออายุได้ ๒๐ ปี ก็มีลูกระเบิดตกลงกลางวงฉัน ซึ่งทุกคน
ก็หนีบิดามารดามาบวชชี และออกจาริกธรรมไป
ปฏิบัติตามวัดต่างๆ ซึ่งท่านมีความตั้งใจเข้มข้นถึง ต่างตระหนกตกใจกันมาก แต่หลวงปู่
ขนาดบางพรรษาถือธุดงควัตรแบบเนสัชชิกังดัง คือ ท่านนิ่งๆ แล้วบอกว่า ไหนลองเอาระเบิด
ถือไม่นอนเลยตลอด ๓ เดือน เพื่อหวังจะบรรลุ
ธรรมให้ได้ ท่านมีความสันโดษมักน้อย และมีความ
ลูกนี้ไปพิสูจน์ดูสิว่ามันด้านหรือเปล่า...?
กตัญญูกับพ่อแม่สูงมาก ท่านไปทำหน้าที่ ปรากฏว่าไม่ด้าน..!!
กัลยาณมิตรให้กับพ่อจนพ่อท่านได้มาบวชและ