บทความ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 243 / 864

๑๐๑ เรื่องบุรพกรรมของพระองค์ มตตาสุขปริจจาคา ปสฺเส เจ วิปุล์ สุข จเช มตฺตาสุข์ ธีโร สมุปสฺสํ วิปุล์ สุขนฺติ. ถ้าบุคคล จึงเห็นสุขอันไพบูลย์ เพราะสละสุข พอประมาณเสีย ผู้มีปัญญา เมื่อเห็นสุขอันไพบูลย์ ก็

…่วยส่งเสริมการเข้าใจในแนวทางของชีวิตที่ไม่เห็นแก่ตัว และการสละเพื่อให้ได้รับสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม บทความยังกล่าวถึงการเล่าเรื่องเกี่ยวกับกุมาริกาที่กินไข่ไก่ ซึ่งสามารถเชื่อมโยงเนื้อหากับการพัฒนาตนเองได้ด…

๑๑๘ อสนฺตา กิร ม์ ชมฺมา ตาต ตาตาติ ภาสเร รกฺขสา ปุตตรูเปน เต ชหนฺติ วโยคต. อสฺโสว ชิณฺโณ นิพฺโภโค ขาทนา อปนียติ พาลาน ปี ปิตา เถโร ปราคาเรสุ ภิกฺขติ ทณฺโฑ ว กิร เม เสยฺโย ยญฺจ ปุตฺตา อนสุสวา อโถ จณฑปิ

บทความนี้พูดถึงความรู้สึกของพ่อที่มีต่อลูกที่ไม่เห็นค่าพ่อ และมีความรู้สึกเหมือนถูกยุยงจากลูก ซึ่งแสดงให้เ…

๑๑๙ ต้องเที่ยวขอทาน ที่เรือนของชนเหล่าอื่น เหมือนม้า ที่แก่ใช้การงานไม่ได้ ถูกเขาพรากไปจากอาหาร ฉะนั้น. นัยว่า ไม้เท้าของข้าพเจ้าแล ยังประเสริฐกว่า บุตร ทั้งหลายไม่เชื่อฟังจะประเสริฐอะไร (เพราะ) ไม้ เ

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของไม้เท้าสำหรับคนสูงอายุ โดยนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการใช้ไม้เท้าเป็นเครื่องมือในการ…

๑๒๑ เรื่องสานุสามเณร จาตุททสึ ปญฺจทสึ ปาริหาริยปกฺขญฺจ อุโปสถ์ อุปวสนฺติ น เตหิ ยกขา กีฬนุติ สาทานิ อชฺช ปสฺสามิ ยา จ ปกฺขสฺส อฏฐมี อฏสงฺคสฺสมาคต์ พฺรหฺมจริย์ จรนฺติ เย อิติ เม อรหัต์ สุต ยกขา กีฬนุติ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการรักษาอุโบสถที่ประกอบด้วยองค์ ๔ ในช่วงเวลาที่กำหนด และความสัมพันธ์ระหว่างชน…

១២៦ เอโก จเร น จ ปาปาน กยิรา อปุโปสฺสุโก มาตงฺครญฺเญว นาโคติ ถ้าว่า บุคคลพึงได้สหายผู้มีปัญญาเครื่องรักษา ตัว มีธรรมเครื่องอยู่อันดี เป็นนักปราชญ์ไว้เป็นผู้ เที่ยวไปด้วยกันไซร้ เขาจึงครอบงำอันตรายทั้ง

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีเพื่อนที่มีปัญญาและธรรมที่ดีในการเดินทางของชีวิต การมีเพื่อนที่มีความรู้…

๑๒๗ เรื่องมาร ปพพตสฺส สุวณฺณสฺส ชาตรูปสฺส เกวลี ทวิตาปิ นา เม สุส อิติ วิทธา สม จเร โย ทุกฺขมทุกข์ ยโตนิทาน กาเมสุ โส ชนฺตุ กถ์ นเมยุย อุปธี วิทิตวา สงฺโคติ โลเก ต เสว ชนฺตุ วินยาย สิกฺขติ บรรพต จึงเป

บทความนี้กล่าวถึงการเห็นทุกข์ในชีวิตและความสำคัญของการศึกษาอุปธิในโลก การเข้าใจธรรมชาติของทุกข์ช่วยให้บุคค…

១៣៦ พรานดักได้แล้ว ฉะนั้น หมู่สัตว์ผู้ข้องอยู่ในสังโยชน์ และกิเลสเครื่องข้อง ย่อมเข้าถึงทุกข์บ่อยๆ อยู่ ช้านาน. หมู่สัตว์อันตัณหาผู้ทำ ความดิ้นรน ล้อมไว้แล้ว ย่อมกระเสือกกระสน เหมือนกระต่าย ที่นายพราน

บทความนี้กล่าวถึงการที่สัตว์ในสังโยชน์และกิเลสมีความทุกข์เสมอ บุคคลที่ตั้งใจหวังธรรมจะต้องเรียนรู้ในการบรร…

๑๔๐ มุญฺจ ปุเร มุญฺจ ปจฺฉโต มชเฌ มุญฺจ ภวสฺส ปาร สพฺพตฺถ วิมุตฺตมานโส น ปุน ชาติชร์ อุเปหิสีติ ท่านจงเปลื้อง (อาลัย) ในกาลก่อนเสีย จงเปลื้อง (อาลัย) ข้างหลังเสีย จงเปลื้อง (อาลัย) ใน ท่ามกลางเสีย จึงเ

บทความนี้กล่าวถึงการหลุดพ้นจากภพด้วยการตัดสังโยชน์และการไม่เข้าถึงชาติและชราอีก โดยเน้นถึงความสำคัญของการป…

๑๔๘ เรื่องมาร นิฏฐ์ คโต อสนฺตาสี อจฺฉินฺทิ ภวสลุลานิ วีตตณโห อนาทาโน อกขรานํ สนนิปาต วิตตนฺโท อนงคโณ อนฺติโมย์ สมุสฺสโย นิรุตติปทโกวิโท ชญฺญา ปุพฺพาปรานิ จ ส เว อนฺติมสารีโร มหาปุญฺโญ มหาปุริโส ติ วุจ

บทความนี้พูดถึงลักษณะและคุณสมบัติของผู้ที่บรรลุความสำเร็จทางธรรม โดยการตัดตัณหาและมีปัญญาที่เฉียบแหลมในการ…

เรื่องอุปกาชีวก สพฺพาภิภู สพฺพวิทูหมสฺมิ ១៤៩ สพฺเพสุ ธมฺเมสุ อนูปลิตฺโต สพฺพญชโห ตณฺหกฺขเย วิมุตฺโต สย์ อภิญฺญาย กมุทฺทิเสนฺยนฺติ เราเป็นผู้ครอบงำธรรมได้ทั้งหมด รู้ธรรมทุกอย่าง ไม่ติดอยู่ในธรรมทั้งปวง

บทความนี้กล่าวถึงความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับอุปกาชีวกและความสำคัญของธรรม โดยการหลุดพ้นจากตัณหาและการเข้า…

๑๔๖ ธรรมทาน ย่อมชนะทานทั้งปวง รสแห่งธรรม ย่อมชนะรสทั้งปวง ความยินดีในธรรม ย่อมชนะ ความยินดีทั้งปวง ความสิ้นไปแห่งตัณหา ย่อมชนะ ทุกข์ทั้งปวง. เรื่องเศรษฐีผู้ไม่มีบุตร หนุนุติ โภคา ทุมุเมธ โน จ ปาร์คเวล

บทความนี้สำรวจความหมายของธรรมทานที่ย่อมชนะทานทั้งปวง และความสำคัญของความยินดีในธรรมที่มีต่อจิตใจและการขจัด…

เอเตสุ ทินนานิ มหปผลานิ วีชานิ วุตฺตานิ ยถา สุเขตเตติ ๑๔๗ บุคคลควรเลือกให้ทาน ในเขตที่ตนให้แล้ว จะมีผล มาก เพราะการเลือกให้พระสุคตทรงสรรเสริญแล้ว ทานที่ให้ในท่านผู้เป็นทักขิไณยบุคคลในชีวโลกนี้ เป็นของ

บทความนี้กล่าวถึงการเลือกให้ทานในเขตที่เหมาะสม ซึ่งสามารถเพิ่มผลบุญให้สูงยิ่งขึ้น การให้ทานแก่พระสุคตและผู…

๑๕๐ ให้สำเร็จ ภิกษุผู้สำรวมแล้วในทวารทั้งปวง ย่อม พ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้. เรื่องภิกษุผู้ฆ่าหงส์ ตัว สทฺธญฺจ สีลญฺจ วิทิตวาน ชนาธิป วณฺณ์ อนุชนวณเณน กาลิงคลุม วินิมุหเสติ ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นใหญ่แห่งชน

บทความนี้พูดถึงภิกษุผู้สำรวมที่สามารถพ้นจากทุกข์ได้ และเรื่องราวของภิกษุผู้ฆ่าหงส์ ซึ่งเป็นตัวอย่างของการป…

១៥២ เรื่องภิกษุชื่อโกกาลิกะ อวธี วต อตฺตานํ สุคคดีตาม กฎฐสม กจฺฉโป วยาหรํ คิริ วาจาย สถิยา วธ. กจฉป์ วุยสน์ คตนฺติ เอต์ปิ ทิสวา นรวีรเสฎฐ วานํ ปมุญฺเจ กุสลํ นาติเวล ปสฺสติ พหุภาเป็น เต่าเปล่งวาจาได้ฆ่

บทความนี้กล่าวถึงภิกษุชื่อโกกาลิกะ โดยมีเนื้อหาสำคัญเกี่ยวกับการใช้วาจาอย่างมีสติและปัญญา โดยแนะนำให้กล่าว…

๑๕๖ ธรรมแล ย่อมรักษาบุคคลผู้ประพฤติธรรม ธรรมที่บุคคลประพฤติดีแล้ว ย่อมนำความสุขมาให้ นี้เป็นอานิสงส์ในธรรมที่บุคคลประพฤติดีแล้ว ผู้มี ปกติประพฤติธรรม ย่อมไม่ไปสู่ทุคติ เมตตาวิหาร โย ภิกขุ ปสนฺโน พุทธส

บทความนี้พูดถึงอานิสงส์ของการประพฤติธรรม พร้อมกล่าวถึงข้อควรระวังเกี่ยวกับความไม่ประมาท และการหลีกเลี่ยงกิ…

๑๕๗ สุญญาการ์ ปริฏฐิสฺส อมานุสี รติ โหติ ยโต ยโต สมุมสติ ลภติ ปีติปาโมชฺช์ ตตฺรายมาที ภวติ สนฺตจิตฺตสฺส ภิกขุโน สมฺมา ธมฺนํ วิปสฺสโต. ขนฺธานํ อุทยพฺพย์ อมตนต์ วิชานต์. อิธ ปญฺญสฺส ภิกฺขุโน อินฺทฺริยคุ

บทความนี้กล่าวถึงวิธีการที่ภิกษุสามารถบรรลุถึงความสงบและการรู้แจ้งในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการมีเมตตาและการลด…

๑๖๘ สามเณร สเจ อตฺถิ ตว วิกฺกมโปริส อภินนฺทามิ เต วาง หรสุสุ ปานีย์ มมาติ สามเณร ถ้าท่านมีความกล้าหาญอย่างลูกผู้ชาย ไซร้ ข้าพเจ้าชอบใจคำพูดของท่าน เชิญท่านนำ น้ำดื่มของข้าพเจ้าไปเถิด โย หเว ทหโร ภิกฺข

บทความนี้นำเสนอความสำคัญของการมีความกล้าหาญในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าภิกษุที่มีความพากเพียรจะทำให้โลก…

๑๖๕ ทำไม่ได้นะ พราหมณ์ เรื่องภิกษุมากรูป ยทา ทวเยสุ ธมฺเมสุ ปาร์ค โหติ พราหมโณ อสฺส สพฺเพ โยคา อฏฐ์ คจฉนฺติ ชานโตติ ในกาลใด พราหมณ์เป็นผู้ถึงฝั่งในธรรม ๒ ใน กาลนั้น กิเลสเครื่องประกอบทั้งปวงของพราหมณ์

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการเข้าใจธรรมของพราหมณ์ในขณะที่ปล่อยวางจากกิเลส โดยการอธิบายว่าผู้ที่สามารถเข้า…

เรื่องบรรพชิตรูปใดรูปหนึ่ง พาหิตปาโป หิ พฺราหฺมโณ สมจริยาย สมโณติ วุจฺจติ ปพฺพาชยมตฺตโน มล ตสุมา ปพฺพชิโตติ วุจฺจตีติ ១៦៧ บุคคลมีบาปอันลอยแล้วแล เราเรียกว่า พราหมณ์ บุคคลที่เราเรียกว่า สมณะ เพราะ ความ

บทความนี้นำเสนอความหมายและลักษณะของบรรพชิตในพระพุทธศาสนา โดยสำรวจคำว่า 'พราหมณ์' ซึ่งบ่งบอกถึงบุคคลที่มีบา…

๑๖๘ พราหมณ์ ไม่ควรประหารแก่พราหมณ์ ไม่ควร จองเวร)แก่เขา น่าติเตียนพราหมณ์ผู้ประหาร พราหมณ์ น่าติเตียนพราหมณ์ผู้จองเวร) ยิ่งกว่า พราหมณ์ผู้ประหารนั้น. ความเกียดกันใจ จากอารมณ์อันเป็นที่รักทั้ง หลายใด ค

บทความนี้พูดถึงหลักธรรมที่เกี่ยวข้องกับพราหมณ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการไม่ประหารและไม่จองเวรต่อกัน ซึ่งแสดงให้…