พระ-มินทกะแระ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 19 / 72

บทที่ 2 ทาน คือ อะไร 2.1 ทานกับการดำเนินชีวิต ชีวิตมนุษย์เกิดมาพร้อมกับการให้ เริ่มตั้งแต่มีบิดามารดาเป็นผู้ให้ชีวิต เป็นผู้เลี้ยงดูให้เติบโตมา ให้ความรู้ ให้การศึกษาเล่าเรียน ให้สิ่งของมากมาย รวมทั้ง

บทนี้อธิบายความหมายของทานว่าคือการให้ ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของชีวิตมนุษย์ การให้ทำให้เกิดการแบ่งปัน และสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในสังคม พระพุทธศาสนาเน้นความสำคัญของการให้ว่าเป็นความดีที่ส่งเสริมคุณธรรมและ

2. สัตบุรุษย่อมให้ทานด้วยความเคารพ คือเคารพในตัวบุคคล มีความอ่อนน้อม เช่น การยก ประเคนด้วยมือทั้งสอง รวมทั้งให้ด้วยกิริยาอาการที่เคารพในทาน เช่น ยกขึ้นจบเหนือหัวแล้วจึงให้ เป็นต้น ผู้ที่ให้ทานด้วยความ

การให้ทานเป็นคุณธรรมที่สำคัญในพระพุทธศาสนา สัตบุรุษต้องให้ด้วยความเคารพ เช่น การยกประเคนอย่างอ่อนน้อม และต้องให้ในเวลาที่เหมาะสม โดยแบ่งประเภทของการให้ทานออกเป็นหลายประเภทตามกาล เช่น อาคันตุกะทานและคม

เขาไม่อาจจะปกปิดทรัพย์ที่มากมายขนาดนั้นได้ จึงคิดว่าควรที่จะกราบทูลพระราชาให้ทรงทราบ ดีกว่า แล้วได้นำเอาทองคำจำนวนหนึ่งใส่ถาดไปเฝ้าพระราชา กราบทูลเรื่องทั้งหมดให้ทรงทราบ พระ ราชาส่งราชบุรุษไปขนทองคำที

เรื่องราวนี้พูดถึงนายปุณณะที่ไม่ปกปิดทรัพย์และกราบทูลพระราชาเกี่ยวกับทองคำ จากนั้นพระราชาได้ทราบเรื่อง และทรัพย์สินกลายเป็นทองคำต่อหน้าต่อตา รวมถึงบทบาทของการทำทานซึ่งส่งผลดีให้กับผู้ทำทาน แสดงให้เห็น

ญาณทัสสนะของธรรมกาย จะมีความรู้ และความเห็นอย่างนี้เป็นปกติ คือ สิ่งใดที่ไม่เที่ยงก็เห็นว่าไม่เที่ยง สิ่งใดเที่ยงก็เห็นว่าเที่ยง สิ่งใดเป็นสุขก็เห็นว่าเป็นสุข สิ่งใดเป็นทุกข์ก็เห็นว่าเป็นทุกข์ เห็นตลอ

บทความนี้กล่าวถึงญาณทัสสนะของธรรมกายที่ทำให้ผู้ปฏิบัติสามารถเห็นธรรมชาติที่แท้จริงของสิ่งต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เที่ยงหรือไม่เที่ยง เช่นเดียวกับการบรรลุถึงนิโรธสมาบัติซึ่งจะทำให้จิตใจหลุดพ้นจากกิเลส

บทที่ 1 การฝึกอบรม ในพระพุทธศาสนา บทที่ 1 การฝึกอบรม ใน พระ พุทธ ศ า ส น า DOU 1

อาจาระที่ไม่ดี คือ พฤติกรรมที่ตรงกันข้ามกับอาจาระที่ดี หมายถึง การล่วงละเมิดทางกาย หรือ ทางวาจา หรือทั้งทางกายและทางวาจา นั่นคือ การล่วงละเมิดในศีลทั้งหลาย รวมถึงกิริยาอันไม่สมควรต่างๆ เช่น นั่งคลุมศี

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับอาจาระที่ไม่ดีซึ่งรวมถึงการล่วงละเมิดทางกายและวาจา รวมถึงการกล่าวถึงโคจรและอโคจร ซึ่งเป็นแนวทางและสถานที่ที่พระภิกษุควรหลีกเลี่ยงเพื่อการปฏิบัติตนที่ดี หากมีกิจนิมนต์ก็สาม

2.4.4 ขั้นตอนที่ 4 “ประกอบเนืองๆ ซึ่งความเป็นผู้ตื่นอยู่” เมื่อร่างกายมีความเบาสบาย พอเหมาะแก่การทำความเพียรอย่างเต็มที่ได้แล้ว ในขั้นตอนต่อไป พระภิกษุต้องทำความเพียรพยายามให้ยิ่งขึ้นไป ด้วยการนำใจที่

ในขั้นตอนที่ 4 การประกอบเนืองๆ ซึ่งความเป็นผู้ตื่นอยู่ มีความสำคัญต่อการทำสมาธิ ซึ่งนักปฏิบัติธรรมต้องกลับใจสู่ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 และสั่งสมชั่วโมงหยุด เพื่อให้ใจหลุดพ้นจากกิเลส การฝึกให้สำเร็จนั้นต้

3. เป็นผู้ปฏิบัติเพื่อญายธรรม (ญายปฏิปันโน) คือท่านตั้งใจปฏิบัติเพื่อให้รู้เห็นธรรม สำหรับจะ นำพาตัวท่านให้หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ และความทุกข์ทั้งปวง 4. เป็นผู้ปฏิบัติชอบ (สามีจิปฏิปันโน) คือท่านเป็นผู้

ในบทนี้มีการพูดถึงการเป็นผู้ปฏิบัติเพื่อญายธรรมและการปฏิบัติชอบตามธรรมวินัย เพื่อให้หลุดพ้นจากทุกข์และบรรลุธรรมขั้นต่างๆ。พระอริยบุคคล 4 คู่ 8 จำพวก เป็นบุคคลที่บรรลุธรรมตามลำดับ การปฏิบัติตามธัมมัญญูส

ศึกษาไป ฝึกปฏิบัติไป ภายใต้การดูแลของครูบาอาจารย์ ด้วยวิธีเช่นนี้ การเป็นธัมมัญญู อัตถัญญูก็จะมี ความสมบูรณ์เข้มข้นมากขึ้นไปตามลำดับ 4.4 ความสำคัญของอัตถัญญู 4.4.1 นัยของพุทธภาษิตสำคัญอย่างไร ภายหลังจ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของอัตถัญญูและการศึกษาในพระพุทธศาสนา โดยเสนอว่า การฝึกปฏิบัติใต้การดูแลของครูบาอาจารย์จะทำให้เกิดความเข้มข้นในอัตถัญญู รวมถึงการเน้นให้เห็นถึงนัยความหมายลึกซึ้งของพระธรรมและก

เรื่องพระอริฏฐะ ผู้มีความเห็นผิด เมื่อครั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระ นครสาวัตถี พระอริฏฐะเกิดมีความเห็นผิดเป็นมิจฉาทิฏฐิว่า ตนเองรู้ทั่วถึงธรรมของพระสัมม

เรื่องของพระอริฏฐะที่มีความเห็นผิดเกี่ยวกับความเป็นอันตรายของกามตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัส ซึ่งนำไปสู่การละทิ้งเพศพระภิกษุและการสร้างบาปอกุศล ความเข้าใจผิดนี้มีผลกระทบทั้งต่อคุณธรรมของตนเองและความเ

1. เช้าใดยังไม่ได้ทำทาน เช้านั้นอย่าเพิ่งรับประทานข้าว 2. วันใดยังไม่ตั้งใจรักษาศีล วันนั้นอย่าเพิ่งออกจากบ้าน 3. คืนใดยังไม่ได้สวดมนต์เจริญสมาธิภาวนา คืนนั้นอย่าเพิ่งนอน ต้องอดทนฝึกตนให้สร้างความดีเร

ข้อความข้างต้นกล่าวถึงความสำคัญของการทำทาน รักษาศีล และการเจริญภาวนาในชีวิตประจำวันของชาวพุทธ โดยเน้นย้ำว่าทั้งสามสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ไม่ควรขาดและต้องปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ แม้ในวิถีชีวิตที่แตกต่างกัน การ

กิจกรรม หลังจากนักศึกษาได้ศึกษา บทที่ 4 ขั้นตอนที่ 2 อัตถัญญู จบโดยสมบูรณ์แล้ว โปรดทำแบบประเมินตนเองหลังเรียนบทที่ 4 และกิจกรรม ในแบบฝึกปฏิบัติบทที่ 4 แล้วจึงศึกษาในบทที่ 5 ต่อไป 86 DOU แ ม่ บ ท ก า ร

ของพระราชา มีการสะสมอาวุธไว้มาก ทั้งที่เป็นอาวุธแหลมยาวและอาวุธ คม สำหรับคุ้มภัยภายในและป้องกันอันตรายภายนอก ฉะนั้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยสาวกผู้มีสุตะเปรียบเหมือนกับอาวุธ ย่อมละอกุศล เจริญกุศล ละกรร

เนื้อหาพูดถึงการสละกิเลสในพระพุทธศาสนา โดยใช้การเปรียบเทียบกับอาวุธและการบริหารจิตใจเพื่อความบริสุทธิ์ รวมถึงความหมายและผลของการจาคะหรือการให้ทาน ที่ช่วยทำให้ใจไม่ถูกกิเลสครอบงำ พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายัง

เพียงไร สําหรับฆราวาส สามารถประเมินด้วยหลักการเดียวกับพระภิกษุเช่นกัน คือ 1. มีความกระตือรือร้นในการเข้าวัดฟังธรรมแค่ไหน ขวนขวายหาหนังสือธรรมะมาอ่านมากน้อย 2. ได้ข้อคิดจากการศึกษาธรรมะที่จะนำไปใช้ประโ

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการประเมินตนเองทั้งในด้านความกระตือรือร้นในการเข้าวัดและศึกษาธรรมะ ความสามารถในการเห็นข้อบกพร่อง และการประเมินด้วยจาคะ เช่น การสละสิ่งของและอารมณ์ รวมถึงการพัฒนาความรู้และปัญญาใน

112 DOU แม่ บ ท ก า ร ฝึก อบรม ใน พระ พุทธ ศาสนา

จีวร (เครื่องนุ่งห่ม) ในคราวหนึ่ง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเห็นพระภิกษุมีผ้ามากเกินไป พระองค์จึงทรงดำริว่า พระ ภิกษุควรมีผ้าจำนวนเท่าไร จึงจะดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยความสะดวกสบายพอสมควร เมื่อดำริอย่างนั้นพระ

ในอดีต พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพิจารณาเกี่ยวกับจำนวนจีวรที่เหมาะสมสำหรับพระภิกษุ เพื่อความสะดวกสบายในการดำรงชีวิต เมื่อทรงทดลองด้วยตัวเอง พบว่าใช้จีวรสามผืนก็เพียงพอ แต่ยังอนุญาตให้มีมากกว่านั้นหากจำเป็

216 DOU แ ม่ บ ท ก า ร ฝึก อบรม ใน พระ พุทธ ศาสนา

232 DOU แม่ บ ท ก า ร ฝึก อบรม ใน พระ พุทธ ศาสนา

2.3 พระเทวทัตผู้มีใจริษยา ในช่วงที่อชาตศัตรูราชกุมารได้เสด็จไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นเอง เป็นเวลาที่พระเทวทัตผู้ เป็นสาวกองค์หนึ่งของพระพุทธองค์กำลังคิดหาทางเป็นใหญ่ ทั้งที่ตนเองมิได้บรรลุมรรคผลอั

ในขณะที่อชาตศัตรูราชกุมารไปเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระเทวทัตได้วางแผนชั่วร้ายเพื่อกลายเป็นผู้นำ พระเทวทัตมีใจริษยาและพยายามใช้เล่ห์เพทุบายเพื่อให้เจ้าชายหลงเชื่อ ท้ายที่สุดเจ้าชายก็กลายเป็นผู้สนับสนุน

วันหนึ่ง ขณะที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับนั่งทรงแสดงธรรม อยู่ท่ามกลางพุทธบริษัท และ พระราชาจากเมืองต่างๆ พระเทวทัตได้เข้าไปกราบทูลขอปกครองสงฆ์แทนพระพุทธองค์ โดยอ้างเหตุผลว่า พระพุทธองค์ทรงชราภาพแล้ว ถึ

เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อพระเทวทัตขอให้พระพุทธเจ้ามอบอำนาจปกครองสงฆ์ แต่ถูกปฏิเสธอย่างรุนแรง ทำให้พระเทวทัตรู้สึกโกรธแค้นและเริ่มยุยงอชาตศัตรูราชกุมาร ให้ปลงพระชนม์พระราชบิดาเพื่อครองราชสมบัติ ในที่สุดอช