พระสัมมา-สัมพุทธเจ้า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 125 / 174

ธรรมะเพื่อประชาชน ผู้รักในการทำความดี ๒๑๓ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ขุททกนิกาย คาถา ธรรมบท ว่า “อนุปุพเพน เมธาวี โถก๋ โถก ขเณ ขณ กมฺมาโร รชตสุเสว นิทฺธเม มลมตฺตโน ผู้มีปัญญา ทำกุศลอยู่คราวละน้อยๆ ท

ในบทนี้ กล่าวถึงการทำกุศลในแต่ละขณะตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า ผู้มีปัญญาควรทำความดีและขจัดมลทินในจิตใจเหมือนช่างทองที่ขจัดมลทินจากทอง เพื่อให้สามารถทำความดีได้อย่างเต็มที่ ผู้ที่ทำกุศลมีประสิทธิ

ธรรมะเพื่อประชาช ผู้รักในการทำความดี ๒๑๗ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประธาน ทั้งได้กราบทูลเรื่องราว ทั้งหมดที่ตนเองได้บำเพ็ญมา พระพุทธองค์ตรัสว่า “ดูก่อน พราหมณ์ ธรรมดาบัณฑิตทั้งหลายทำกุศลคราวละน้อยๆ ย่อม

ในเนื้อหานี้มีการกล่าวถึงการทำความดีและการสร้างบุญจากการปฏิบัติตนตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยมีตัวอย่างของพราหมณ์ผู้มีปัญญาที่สร้างบุญจากการทำความดีในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ และสามารถบรรลุเป็นพระโสด

ขอจงเป็นอยู่เถิด วัฒนธรรมประเพณีของชาติต่างๆ ไม่เหมือนกัน เพราะ ความแตกต่างในด้านสถานที่ ภูมิอากาศ หรือแม้ความรู้ความ เข้าใจของชุมชนที่แตกต่างกัน เมื่อมีความแตกต่างทางด้าน เชื้อชาติศาสนาและเผ่าพันธุ์

วัฒนธรรมประเพณีของแต่ละชาติแตกต่างกันเพราะสถานที่และภูมิอากาศที่ไม่เหมือนกัน การศึกษาและเข้าใจธรรมเนียมของชาติต่างๆ จะทำให้เราสามารถอยู่ในชุมชนได้อย่างเหมาะสม โดยไม่เก้อเขิน และปฏิบัติตนอย่างถูกต้องตา

ตอบแทน ด้วยความรัก ๒๓๐ การแสดงออกทางกาย วาจา ที่อ่อนโยนนุ่มนวล ที่ให้ความ แช่มชื่นให้ความเย็นใจแก่ผู้พบเห็น ล้วนออกมาจากใจที่เต็มเปี่ยม ด้วยความสุข เปี่ยมด้วยความบริสุทธิ์ และรอยยิ้มพิมพ์ใจ อันประดุจพ

การแสดงออกที่อ่อนโยนและให้ความสุขแก่ผู้อื่นเกิดจากจิตใจบริสุทธิ์และสงบ คนที่มีใจโกรธย่อมไม่เป็นที่น่าเข้าใกล้ การพัฒนาสติและเมตตาเป็นวิธีหนึ่งที่จะทำให้ใจสงบและละเอียดอ่อน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า ค

ธรรมะเพื่อประชาชน อานุภาพแห่งความจริง ๒๔๑ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราเป็นผู้ตรัสรู้แล้วเองโดยชอบ พระองค์เป็นบรมครู ที่สั่งสมอบรมบ่มบารมีมานับภพนับชาติ ไม่ถ้วน บารมีที่พระองค์สั่งสมมาคือ บารมี ๑๐ ทัศ ได้

เนื้อหาเกี่ยวกับอานุภาพแห่งความจริงที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสนอให้ประชาชน โดยเฉพาะบารมี 10 ทัศ และการบำเพ็ญบารมีจนถึงปรมัตถบารมี รวมถึงบทเรียนจากเหตุการณ์ในชีวิตของพระองค์เพื่อนำมาสอนผู้ปฏิบัติธรรม ให้เ

ธรรมะเพื่อประชาชน อานุภาพแห่งความจริง ๒๔๓ ประทับยืนอยู่ในระยะประมาณ ๑๖ กรีส ไฟป่าก็ดับสนิทในทันที เหมือนคบไฟที่จุ่มลงในน้ำฉะนั้น เหล่าภิกษุเห็นเช่นนั้น ต่างพากันกล่าวสรรเสริญคุณ ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เนื้อหาเล่าถึงอานุภาพของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในการดับไฟป่า ซึ่งไม่มีจิตยังไม่สามารถไหม้สถานที่ที่พระองค์ประทับอยู่ได้ ภิกษุเห็นความอัศจรรย์นี้และต่างพากันสรรเสริญพระ الكريمพระองค์ เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ

สิ่งที่ทำได้ยาก เมื่อให้ไปแล้ว ๒๕๒ คงจะจำกันได้ที่มีทั้งอุปบารมี และปรมัตถบารมี ในชีวิตของปุถุชนคนธรรมดา หากสามารถที่จะให้โดย ไม่เกิดความรู้สึกเสียดายในภายหลัง นี้เป็นสิ่งที่บัณฑิตนัก ปราชญ์ทั้งหลายพา

สิ่งที่ทำได้ยากและมีคุณค่าคือการให้โดยไม่มีความรู้สึกเสียดาย ซึ่งเป็นที่ยกย่องในวงการพุทธศาสตร์ เรื่องราวเกี่ยวกับพระภิกษุที่สละชีวิตทางโลกเพื่อบรรลุธรรมและต้องเผชิญกับการยั่วยวนจากภรรยาของเขาแสดงให้เ

รวยแต่ไม่มีบุญได้ใช้ทรัพย์ ๒๗๔ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสรุปว่า “มหาบพิตร ที่อาคันตุกะ เศรษฐีมีทรัพย์สินมากมาย ด้วยผลบุญที่ถวายบิณฑบาตกับ พระปัจเจกพุทธเจ้า แต่ที่ไม่สามารถใช้สอยทรัพย์ได้ ก็เพราะ เกิดความ

เนื้อหาเกี่ยวกับเศรษฐีที่มีทรัพย์สินมากมาย แต่ไม่สามารถใช้สอยได้ เนื่องจากความตระหนี่ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาต่อมา ส่งผลให้ใจไม่ยินดีในการใช้จ่าย และการไม่มีบุตรของเศรษฐีก็มีเหตุผลเกี่ยวกับผลกรรมในชาติที

ธรร ขออย่าง พระอริยเจ้า ๒๗๘ การที่จะนําตนให้พ้นจากอาสวกิเลสให้บริสุทธิ์บริบูรณ์เข้า ถึงอายตนนิพพานได้นั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่สำหรับนักสร้าง บารมีผู้มีหัวใจเต็มเปี่ยมด้วยการสร้างบารมีนั้น ย่อมตระหนักว

การที่จะนำตนให้พ้นจากอาสวกิเลสและเข้าถึงนิพพานไม่ใช่เรื่องง่าย แต่นักสร้างบารมีมีใจที่มุ่งมั่นจะสร้างบุญกุศล เพื่อช่วยสำรองใหม่ในการท่องสังสารวัฏ การสร้างบารมีให้ผลดีต่อชีวิตและเสริมสร้างโอกาสในการสร้

ผู้เสียหายทั้งสอ า ง ส อ ง ท า ง ความตระหนี่เกิดจากความโลภนั่นเอง เพราะความโลภไม่รู้จักพอ ไม่รู้จักแบ่งปันจึงกลายเป็นความตระหนี่ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงแนะนำเราให้หมั่นทำทาน เพราะการให้ เป็นการกำจัดคว

การตระหนี่เกิดจากความโลภ ซึ่งสามารถกำจัดได้ด้วยการให้ การทำทานทำให้เกิดความสุขในชีวิต ความสุขนี้เริ่มต้นจากการมีความคิดที่จะให้ และยิ่งให้มากเท่าไหร่ ความสุขนั้นก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น การให้อาจทำให้เรามีค

เมตตาบารมี ๓๓๔ ความสุขและความบริสุทธิ์ เป็นสิ่งที่จําเป็นอย่างยิ่ง สําหรับการดำาเนินชีวิตของมนุษย์ทุกๆ คน เพราะถ้ากาย และ ใจของเราไม่มีความสุขแล้ว จะประกอบภารกิจการงานอันใด ก็ยากที่จะประสบความสำเร็จได

ความสุขและความบริสุทธิ์เป็นสิ่งที่จำเป็นมากสำหรับการดำเนินชีวิตของมนุษย์ ทุกคนต้องแสวงหาความสุขที่แท้จริงให้กับตนเอง โดยการชำระล้างร่างกายและจิตใจให้สะอาดบริสุทธิ์ ด้วยการเจริญสมาธิภาวนา ทำให้สามารถปฏ

ธรรมะเพื่อประชาชน เมตตาบารมี ကောဇ ที่เกิดแล้วหรือที่แสวงหาภพเกิดใหม่ ขอสัตว์ทั้งปวงเหล่านั้น จงเป็นผู้มีตนถึงความสุขเถิด มารดาถนอมบุตรคนเดียวผู้เกิดในตนด้วยชีวิตฉันใด บุคคลพึงเจริญเมตตาอันไม่มีประมาณใ

เนื้อหาเกี่ยวกับการเจริญเมตตาและความกรุณาในมนุษย์และสรรพสัตว์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสอนให้ทุกคนมีจิตประกอบด้วยเมตตา เพื่อไม่ให้เบียดเบียนกันและกัน และนำไปสู่ความสุขอย่างแท้จริง ทุกคนควรเสริมสร้างเมตตาบาร

Bsumaประช โอวาทที่เหมาะสม ๓๖๖ ตระหนักถึงความเป็นผู้รู้จักกาล หากเราพูดออกไปไม่ถูกกาล ไม่ถูกบุคคล ก็จะก่อให้เกิด ผลเสียมากกว่าผลดี ถึงแม้ว่าตัวของเราเองจะไม่คิดอะไร แต่ คนที่ฟังเขาคิด เพราะธรรมชาติของค

การพูดที่ไม่เหมาะสมอาจส่งผลเสียมากกว่าผลดี คำพูดที่ดีมีพลังในการเปลี่ยนแปลง เปลี่ยนชั่วให้เป็นดี เรื่องราวของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในพระเชตวันมหาวิหารเป็นตัวอย่างที่สำคัญในการตระหนักถึงอิทธิพลของคำพูด ที

ธรรมะเพื่อประชา โอวาทที่เหมาะสม ๓๖๗ พุทธเจ้า เป็นต้น ก็ไม่ได้สนใจ เพราะอุปนิสัยเป็นผู้ที่หุนหันพลันแล่น ไม่สุขุมรอบคอบ วันหนึ่ง ภิกษุชาวชนบทรูปหนึ่ง ได้เดินทางมาจาก อารามที่จําพรรษาอยู่ ด้วยความตั้งใจ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระภิกษุชาวชนบทที่มีความตั้งใจในการเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า แต่มีอุปสรรคในการข้ามฝั่งเนื่องจากนายแจวเรือไม่ยอมส่งทันเวลา ทำให้ไม่สามารถไปอุปัฏฐากได้ในวันนั้น เมื่อมาเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าในวัน

อานุภาพในรูบรรพต ๓๗๔ เวลาในโลกมนุษย์เพียงวันละ ๒๔ ชั่วโมงนั้น เป็นเวลาที่ น้อยมาก ยิ่งวันเวลาผ่านพ้นไป สังขารร่างกายของเราก็ยิ่ง เสื่อมไปตามลำดับ เหมือนพระอาทิตย์ที่เดินทางมาจนเริ่มบ่าย คล้อยทุกขณะ แล

เวลาในชีวิตมนุษย์มีจำกัด การใช้ชีวิตให้เต็มที่เพื่อสร้างบารมีมีความสำคัญมาก โดยเฉพาะการทำใจให้หยุดนิ่งตามหลักการสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า การอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมมีผลต่อการดำเนินชีวิตและอุปนิสัย

อานุภาพในรูบรรพต ๓๗๖ ประการ คือ อาวาสหรือที่อยู่อาศัยนั้น ต้องเป็นที่สบาย สะดวก ทุกๆ เรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องน้ำ เครื่องอำนวยความสะดวกทุกอย่าง อันจะก่อให้เกิดความสบายใจแก่ผู้อยู่อาศัย และแม้มีที่อยู่อ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของที่อยู่อาศัยและความสะดวกสบายในการดำรงชีวิตเพื่อให้เกิดความสุขและการศึกษาธรรมะอย่างมีประสิทธิภาพ พระพุทธองค์เน้นให้มีศีลธรรมและความเข้าใจที่ดีระหว่างการอยู่ร่วมกัน เพื่อให้

suall ความหวังที่ควรตั้งใจ ๓๕๔ การมีชีวิตอยู่อย่างผู้มีความหวังนั้น ทำให้เราเกิด แรงบันดาลใจที่จะทําการงานต่างๆ ให้ประสบผลสําเร็จด้วยดี ความหวังทั้งปวงนั้น เราควรตั้งไว้เป็นเป้าหมายในใจ โดย เฉพาะความห

การมีชีวิตอยู่อย่างผู้มีความหวังเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้เราพยายามทำงานให้ประสบความสำเร็จ ความหวังที่ควรตั้งใจไว้ คือการสั่งสมบุญบารมีและมุ่งสู่การเข้าถึงพระธรรมกาย รวมถึงการนําเพ็ญบารมีเพื่อเข้าถึงพระน

ธรรมะเพื่อประชาช ความหวังที่ควรตั้งใจ ៣៩៩ คำหวานเรา ไม่เห็นเกิดประโยชน์อันใดเลย ตอนนี้กำลังพลเรา ก็ร่อยหรอ เราสงสัยว่าแม้แต่ตัวเราเองก็คงเอาชีวิตไม่รอด เราจะกลับแน่นอน” เมื่อพระราชาตรัสเช่นนี้ นางจึงก

ในเรื่องนี้กล่าวถึงการเดินทางของพระราชาที่ต้องเผชิญความยากลำบากและการสูญเสีย ทั้งนี้ในสถานการณ์ที่ท้าทาย พระราชาได้พบกับนางกุมารีที่มีชื่อเสียงในเรื่องชื่อซึ่งเรียกชื่อจากพระราชาเอง โดยนางได้รับการอนุ

ธรรมะเพื่อประชาช โกรธกันไปทำไม ๔๔๑ ความสามัคคี คือพลังของหมู่คณะที่จะนำพาไปสู่ความ สำเร็จ คนเราแม้ว่าต่างคนจะต่างที่มา ต่างวิถีชีวิต ต่างความคิด จิตใจ แต่เมื่อมีความสามัคคีรวมเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ย่

บทความนี้เน้นความสำคัญของความสามัคคีในหมู่คณะ โดยเฉพาะเมื่อเผชิญกับอุปสรรคต่างๆ ความสามัคคีทำให้เกิดพลังอันยิ่งใหญ่และสามารถสร้างความดี ส่งผลให้เกิดสันติสุขในโลก การมีจิตใจที่เป็นหนึ่งเดียวและการมุ่งส

ธรรมะเพื่อประชาช ทำบุญอย่างไรได้ผลมาก ៤៨៥ ทุกคนที่เกิดมาไม่สามารถนำสิ่งใดติดตัวมาได้ มีเพียงบุญ และบาปเท่านั้นที่ติดตัวมา และปรุงแต่งให้เกิดรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และคุณสมบัติที่แตกต่างกัน เพราะเป็นผล

ในชีวิตนี้ เราไม่สามารถนำสิ่งใดติดตัวไปได้ นอกจากบุญและบาปที่เราทำ โดยผลงานดีจะนำมาซึ่งความสุขความสำเร็จในโลกนี้และชีวิตถัดไป การทำบุญยังช่วยให้จิตใจผ่องใสและสร้างความมั่นคงในชีวิต ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธ