อานุภาพแห่งความจริงในธรรมะ : หน้า 242/591

ธรรมะเพื่อประชาชน อานุภาพแห่งความจริง ๒๔๑ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราเป็นผู้ตรัสรู้แล้วเองโดยชอบ พระองค์เป็นบรมครู ที่สั่งสมอบรมบ่มบารมีมานับภพนับชาติ ไม่ถ้วน บารมีที่พระองค์สั่งสมมาคือ บารมี ๑๐ ทัศ ได้แก่ ทานบารมี ศีลบารมี เนกขัมมบารมี ปัญญาบารมี วิริยบารมี ขันติบารมี สัจจบารมี อธิษฐานบารมี เมตตาบารมี และอุเบกขาบารมี พระองค์ทรงบำเพ็ญบารมีมามากจากบารมีธรรมดาก็กลายเป็น อุปบารมี และจากอุปบารมีก็กลายเป็นปรมัตถบารมี ซึ่งเป็น บารมีขั้นสุดท้ายในการบำเพ็ญเพียรจนมาเป็นพระสัมมาสัม พุทธเจ้าบรมครูของพวกเราทั้งหลาย โอกาสนี้หลวงพ่อจะขอแสดงเรื่องสัจจบารมี สัจจะคือ ความจริงที่เป็นสิ่งไม่ตาย เป็นเครื่องคุ้มครองป้องกันเราให้พ้น จากภยันตรายต่างๆ ได้ และเป็นคุณธรรมที่ดีเลิศในการฝึกฝน อบรมตนเป็นคนจริง ดังเรื่องในสมัยพุทธกาล *ครั้งที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จบิณฑบาตใน หมู่บ้านชาวมคธแห่งหนึ่ง หลังจากที่พระองค์บิณฑบาต และ เสวยภัตตาหารแล้ว มีภิกษุสงฆ์แวดล้อม ได้เสด็จดำเนินไปสู่ หนทาง ในระหว่างทางเกิดไฟป่าไหม้ลุกลามขึ้น เมื่อภิกษุ *มก. เล่ม ๕๕ หน้า ๓๔๒