พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 156
…้มครองสติขันธ์อันหาทรามมิได้เป็นต้น จำดินแถกลวงแล้ว
บทว่า สตจกอภารโต ได้แก้ มีปกติทำเนือง ๆ คือทำไม
หยุด, อธิบายว่า อาสะมาณัง ๕ ของภิกษุเหล่านั้น ผู้ซื้อว่าวิตติ
เพราะไม่อยู่ปราศจากสติ ผู้ซื้อว่าสัมปชัญญะ…
เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการเจริญงอกงามของอาสะทังที่เกี่ยวพันกับกิเลสและความสำคัญของการมีสติในการกระทำของภิกษุ ซึ่งมุ่งเน้นไปที่การไม่ทำสิ่งที่ไม่ควรจะทำและการอยู่ในความยึดมั่นถือมั่น การเรียนรู้และทำสิ่