ห้า-ส่วน-ธรรม-กาย : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 65 / 172

ประโยค - ปฐมสมันดาปาสิคานแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 231 โดยชาติ. มีคำอธิบายว่า " ผู้คํานานนแล้ว." บทว่า องครก ต ได้แก่ ผู้นานกาลนานแล้ว. อธิบายว่า " ผู้ล่วงเลยมา ๒-๓ ชั่วรัศกาลแล้ว." บทว่า วิโอญุปจุตได้แก่

เนื้อหาอธิบายเกี่ยวกับศัพท์บาลีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเป็นผู้ที่เจริญในคุณธรรม โดยมีการระบุถึง บทว่า องครก ต, วิโอญุปจุต, และ วุฑเฑต ที่เป็นตัวแทนของความเจริญและหลักธรรมในพุทธศาสนา ปัญหาทางคุณธรรมใน

ประโยค(ง) - ปฐมสมันตปภาพสาธก คำภา ๑ หน้า 338 ต้องการ พึงถือเอาวิธีนั้น จากวรรณนาแห่งเภตราสูตในอรรถกถา แห่งมัชฌิมนิกาย ชื่อว่า ปัญจสุทูนี จากวรรณนาสถาน ในอรรถกถา ทุกนิกาย ชื่อปรมิตโธติกา หรือในอรรถกถาท

บทความนี้สำรวจความหมายและการอธิบายคำภาในอรรถกถาต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับคำว่าอุปาสก ที่ได้อ้างอิงจากวรรณนาในอรรถกถาและความสำคัญของความเข้าใจในบทบาทของอุปาสก โดยมีการกล่าวถึงอรรถกถาต่าง ๆ ที่เก

ประโยค - ป prizably 141 เจิญได้กล่าวเนื้อความนี้" ขึ้นชื่อว่าการกล่าวผิดพลาด ย่อมไม่มี, เป็น อันหยั่งลงสู่เดชที่เดียว, สกาย ก็ย่อมเป็นอันบอกลาแล้ว ภูเขานั้นย่อม เป็นผู้คลื่นจากสถานที่เดียว เหมือนสัตว์

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวคิดการบอกลาในภาษาและวรรณกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของการสื่อสารและการแสดงออกทางสัญลักษณ์ เช่น การใช้มือเป็นเครื่องหมายในการบอกลา การอธิบายถึงความต้องการและความประสงค์ของผู้พูดต

ประโยค ๓ - ปฐมมัตาปลาสกากนําแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 206 อีกฐูหนึ่ง วงจิวไรบนมือ แล้วจึงเอามือขบ คำที่วงจิวไม่ควร ในเวลาอ้อมเสร็จแล้ว ควรตัดจึงเสีย ส่วนด้านมุมจิวที่พระผู้พระภาค- เจ้าทรงอนุญาตไว้เมื่อวันน

บทความนี้นำเสนอความเหมาะสมในการจัดการจิวไรบนมือ โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการตัดและดูแลลวดลายที่ไม่ควรนำมาใช้งาน ทำให้สามารถกำหนดวิธีการใช้งานและดูแลถูกต้องตามหลักการของพระผู้ประพฤติ เพื่อให้ได้รับผ

ประโยค ๑ ปฐมมัตถก ปาฏิเทสกวินายวัดติ ในบทว่า "ถอยยลุงชาต" นี้ มีวิจฉัยดังนี้:- โจษ์ กล่าวว่า ขโมย ความเป็นแห่งมโขชื่อว่า ถอยฯๆ 邦ว่า "ถอยฯ" นี้ เป็นชื่อแห่งจิตคิดจะลัก.. สงบว่า "สงบฯ" นี้ โดย เนื่องควา

บทนี้วิเคราะห์คำว่า 'ถอยยลุงชาต' ในบริบทของพระธรรม ว่าด้วยความเป็นโม่ยและจิตใจที่มีการคิดเคลื่อนไหว ซึ่งส่งผลต่อการทำความเข้าใจในธรรมคำสอนเพื่อการพัฒนาจิตใจให้สงบและมีสติ. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้สอนถึงจ

ประโยค - ปฐมป์ฉบับปลาสำหรับแปล ภาค 2 - หน้าที่ 257 อรรถาถและหาเป็นต้น ท่านกล่าวว่า "เมื่อภิกขุออกอยู่ ซึ่งกันทะเขาทำมือเต็มเสมอแล้ว ตั้งไว้บนมือเต็มและวัดดี หรือซึ่งกันทะที่เขาทำเว้น (ปลาย) อันหนึ่ง

ในข้อความนี้พูดถึงการกำหนดมือต่างๆ ของภิกขุ ในการถือบาตร และความสำคัญของมือที่ตั้งไว้อย่างถูกต้องเพื่อความเป็นกุศล ภิกขุจะต้องตั้งมือให้เต็มหรือพร่องตามโอกาส พร้อมอ้างอิงถึงคำในมหารอถถก การที่จะให้พัน

ประโยคฯ - ปฐมสัมมนาปลาสำเกาะแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 272 จีวรนั้นนั้นเอง ครั้งเมื่อจีวรนั้น สักว่าล่วงเลยฐานแห่งชายข้างขวาทาง ชายข้างซ้ายไป หรือสักว่าล่วงเลยฐานแห่งชายทางข้างขวาไป เป็นปราชิก ด้วยการรูดไปเ

เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์การใช้จีวรในศาสนาพุทธ การอธิบายถึงความสำคัญและการปฏิบัติที่เกี่ยวเนื่องกับจีวร ตลอดจนข้อกำหนดและเงื่อนไขต่างๆ ในการรักษาและใช้งานจีวรให้ถูกต้องตามหลักศาสนา โดยยกตัวอย่างการ

ประโยค (ต่อ) ปฐมสมันปลาสีภาค ๒ - หน้าที่ 273 .................................................... ภาคาที่วาวงแถวในนอง จะเป็นหม้อหรือกุ้งกุ้งตาม, ถ้าตั้งอยู่ไม่ถูกฝา หรือพ่น, เมื่อกุ้งเชือกสำหรับกล้องป

เนื้อหานี้สำรวจเทคนิคต่างๆ ในการปลดกุ้งจากปลาหยด โดยกล่าวถึงความสำคัญของเชือกสำหรับกล้องและการจัดการกับภาคหย การเข้าใจวิธีการปลดที่ถูกต้องนั้นจำเป็นต้องใช้ปัญญาและความรู้ในการจัดการสถานการณ์ที่ละเอียด

ประโยค(ที่) - ปฐมสมันต์ปลาสำหรับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 302 กว่าด้วยทรัพยาที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ ที่ผ่านมาในทรัพย์ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ต่อไป:-พระผู้มี- พระภาคเจ้า เมื่อจะทรงแสดงพื้นที่ก่อน จึงรั้วว่า "วาดู

ข้อความนี้พูดถึงการวิเคราะห์ทรัพย์ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ รวมถึงการจัดการพื้นที่สำหรับวิหารและอาราม โดยชี้ให้เห็นถึงการปลูกพืชและต้นไม้ที่เหมาะสม ตลอดจนการดูแลรักษาพื้นที่เพื่อประโยชน์ในการใช้สอย ทั้งนี้

ประโยค – ปฐมมัณฑปสาธารณะแปล ภาค ๒ – หน้าที่ 312 สงฆ์แล้ว แต่ยึดเก็บไว้ในโรงไม้อัดฟีน ด้วยคิดในใจว่ามี “ภิกษุ สงฆ์งอใช้ลดตามสบายเฉิด” ดังนี้ ตั้งแต่กาลนับไป ไม่เป็นวาระ แต่คือวารธรรมเนียม คือว่า ภิกษุร

บทความนี้พูดถึงแนวทางและกฎเกณฑ์ในการใช้ไม้อัดฟีนในหมู่สงฆ์ โดยเน้นถึงการจำกัดการใช้ไม้ตามจำนวนที่กำหนดและการป้องกันการเกิดวิวาทระหว่างภิกษุ บทความอธิบายถึงวิธีที่ภิกษุแต่ละรูปควรปฏิบัติตนเมื่ออยู่ในโร

ประโยค - ปฐมสัมผัสภาค ๒ - หน้า 350 กว่าด้วยภิญญูผู้เป็นสาย ภิญญูชื่อว่าเป็นสาย เพราะอธิบว่า เที่ยวสุดเวลาดา. ท่านกล่าว อธิบายว่า "อยเข้าไปโดยลำดับในภายใน ในสถานที่นั้น ๆ." บทว่า โอริคตวา ความว่า คอยก

ในบทนี้อธิบายเกี่ยวกับภิญญูผู้เป็นสาย ว่ามีความหมายอย่างไรในท่ามกลางการทำกรรมและการจัดการทรัพย์ที่เก็บไว้ บทความเน้นถึงการกระทำของภิญญูในการตัดสินใจเกี่ยวกับทรัพย์ที่ไม่มีเจ้าของ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงก

ประโยค๓- ปฐมสมันต์ปลาสติกาแปล ภาค๒- หน้าที่ 353 รูปที่หนึ่งกล่าวว่า "ได้ท่าทางลักษณะ ๓ มาสก์ นะครับ! คุณลักษณะ ๑ มาสก์ คุณลักษณะ ๒ มาสก์ ผมลักษณะ ๑ มาสก์" แม้อันเตวาสิก ไป รูปจากกนี้ ก็ได้กล่าวอย่างน

ในบทนี้มีการกล่าวถึงลักษณะของมาสก์ที่มีทั้งหมด ๓ รูป สืบเนื่องจากกฎแห่งอันเตวาสิกซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับภิกษุที่ได้ชวนกันลักษณะในกัณฑ์ ๓ รูปเป็นปาราชิก รูปนี้ไม่เป็นปาราชิก นอกจากนี้ยังสำรวจความสัมพัน

ประโยค - ปฐมมัญปปลาสากามแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 404 ย่อมเคลื่อนจากคุณคือความเป็นสมณะ ในเพราะ อาพดูแม้ที่ควรด้วยอำนาจแห่งจิต อันเป็นไปรวดเร็ว เพราะเหตุนี้ วิญญูผู้มีปัญญาเห็นประจักษ์ เสงหัน อยู่ซึ่งบริบูรณ

ในเชิงปรัชญาเรื่องความเป็นสมณะนั้น เชื่อมโยงกับอำนาจแห่งจิตที่เราต้องมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงศัพท์ที่สำคัญในพระไตรปิฎกเกี่ยวกับ 'คุณวา' และ 'ภิญฺฑิวา' ซึ่งต้องมีการสอบสวนเพิ่มเ

ประโยค - ปฐมสัมผัสบทกษัตริย์ ก - หน้าที่ 1 ติยปราชิก วรรณนา ติยปราชิกใด ซึ่งพระพุทธเจ้ามทุกดวงทางไตร- ทวารทรงประกาศแล้ว บัดนี้ ถึงลำดับสงสรรค์ แห่งติยปราชิกนี้แล้ว เพราะเหตุนี้ คำใดที่ จะพิสูจน์ได้ง่า

เนื้อหาเกี่ยวกับติยปราชิกและการประกาศของพระพุทธเจ้า โดยมีการอธิบายลักษณะของเมืองไพระลส รวมถึงความสำคัญของคำบรรยายในบทนี้ ซึ่งอาจมีผลต่อการศึกษาพุทธศาสนาโดยทั่วไป ข้อมูลที่นำเสนอมีความเชื่อมโยงกับประวั

ประโยค - ปฐมสมุนไพรสภากาแล็ก ๓ - หน้า 12 บทว่า สมณฤกษ์ตะโก ได้แก่ ผู้ทรงเพศสมณะ ได้ยิ่งว่า มิคัลฤกษ์นั้น โกนศีรษะไว้เพียงจุก นุ่งผ้าสาวะผืนหนึ่ง อีกผืน หนึ่ง พาใสวมไหว้ เข้ าอัฏฐิหารนั้นและ เป็นอยูโด

เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายสมณฤกษ์ตะโกและมิคัลฤกษ์ รวมถึงคำศัพท์ที่เกี่ยวข้องในบริบทศาสนา กล่าวถึงการประพฤติปฏิบัติต่างๆ โดยเฉพาะในแง่ของการกรวดน้ำและการหลุดพ้นจากบาปต่างๆ มีการกล่าวถึงบุญของชาวโลกและคว

ประโยค - ปฏิบัติสมุจจ์ปากกาสำหรับกุมล ภาค ๓ - หน้า 61 แรกเรียกว่า บริกรรมและอุปจาระ ที่ ๒ เรียกว่า อนโลม ที่ ๓ เรียกว่า โคตรกุ ที่ ๔ เรียกว่า อัปปานิจจ. จริงอยู่ ชนะครองที่ ๔ เพียงเท่านั้น บางที่ ที่

เนื้อหานี้เน้นการอธิบายการปฏิบัติสมุจจ์ปากกา สำหรับผู้สนใจในหลักพุทธธรรม โดยอธิบายถึงขั้นตอนต่างๆ ที่เกี่ยวข้องซึ่งช่วยในการพัฒนาจิตใจให้มีความสงบและการบรรลุธรรมที่แท้จริง มีการพูดถึงการแยกระดับของจิต

ประโยค (ค) - ปฐมสนั่นปลุกนักกินเปล ภาค ๓ - หน้า 82 แม้โดยประมาณแล้ว กิฆบูจะพึ่งเป็นปราชญ์ด้วยเหตุสู้กว่า ศาสตร์อันตนแลวงหมากแล้วเท่านั้น อันที่จริง ข้อนี้ผิดถูก แต่ใน พระบาลี ท่านพระอุปโสดเถระ ไม่อื้

ในบทความนี้ได้กล่าวถึงความสำคัญของความตายและแง่มุมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับชีวิตจากมุมมองของพระบาลี โดยเฉพาะความคิดเห็นของท่านพระอุปโสดเถระ ว่าความตายสร้างคุณค่าให้กับชีวิตและแบ่งแยกความสำคัญออกเป็น ๒ ส่

ประโยค- ปฐมมัญชาปสาวาคนาแปล ภาค 1 หน้าที่ 183 เท็จ '' แต่เมื่อกล่าวย่อมรู้ว่า '' เรากล่าวเท็จ,'' แต่เมื่อกล่าวแล้วก็รู้ อยู่ว่า '' เรากล่าวเท็จ'' ภูมิ่นั้น พระวินัยธรไม่พึงปราบบัณฑิต. เพราะสำเนียงต้นส

เนื้อหานี้กล่าวถึงการพูดเท็จและความรู้ในระดับต่างๆ โดยเน้นว่าการเรียนรู้และการเข้าใจจิตใจมีความสำคัญในพระวินัยธร การอภิปรายเกี่ยวกับปัจจัยในการเกิดขึ้นของจิตและความรู้ในภิกษุ ส่งผลต่อการพัฒนาจิตใจและค

ประโยค- ทุติยสัมผัสจากกะเปลาภ - หน้าที่ 6 สีนี้ พึงทราบความต่างแห่งสีนี้สีเขียวเป็นต้น โดยความต่างแห่งที่อาลัยของลูกทั้งหลาย และ โดยความเป็นต่าง ๆ แห่งชาติ. การสะ อว่า การปล่อย ก็สว่า ปล่อยนี้ โดยไววา

เนื้อหาพร้อมเสนอข้อมูลเกี่ยวกับความแตกต่างด้านสีและฐานะของลูกกะจากคำสอนของพระอาจารย์ในพระพุทธศาสนา โดยเน้นความสำคัญของการปล่อยและการเคลื่อนที่จากฐานะ พร้อมรายละเอียดเกี่ยวกับกายและน้ำสมภพ การที่พระผู้

ประโยค - ทุติยสนันปาส้ำกาถกาเปล คร - หน้า 54 ที่เหลือเป็นนามาส (ควรจับต้องได้) และก็ภุชชัยไว้ เพื่อใช้จ่าย เป็นมูลค่าแห่งสิ่งของ ควรอยู่ แต่ในมาหาปัจจิกล่าวว่า "ประพพ ที่ขัดเจตตาม มีไปขัดเจตมาม เป็นนา

บทความนี้กล่าวถึงการตีความนามาสในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นถึงการที่เงินและทองแม้เป็นรูปธรรม แต่ยังคงถือเป็นนามาสที่ไม่ควรรับไว้ การสร้างพระเจดีย์ทอง อนุญาติเพียงบางส่วน และเน้นถึงการใช้โลหะในฐานะที่ส