อ.ว.าร : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3595 / 3633

เป็นเอง เห็นได้ชัดเหมือนกับเราสลามตาเห็นวัตถุภายนอก อย่างนั้น จะค่อย ๆ ชดชื่น ๆ ฝึกปฏิบัติให้สมำเสมอ ทำซ้ำ ๆ ทำทุกอธิษฐาน ทั้งนั่ง นอนยืนเดินในทุก ๆ กิจกกรม เราก็ทำไป เพราะสิ่งที่เราได้ รับตอบแทนนั้นส

การฝึกฝนทุกท่าทางอย่างต่อเนื่องช่วยให้เราเข้าใจและเห็นความจริงของชีวิต ส่งผลให้เกิดความสุขและความสบายใจ เราสามารถทำการอธิษฐานได้ทุกที่ทุกเวลา เช่น นั่ง นอน ยืน หรือแม้แต่เดิน ผ่านการปฏิบัติที่สม่ำเสมอ

๖ ตำแหน่ง ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ สำหรับท่านที่ไม่รู้จักว่า ฐานที่ ๗ อยู่ที่ตรงไหนให้สมมติว่า หายเส้นด้ายขึ้นมา ๒ เส้น นำมาจึงให้ถึง เส้นหนึ่งชิงจากสะดือทะลุไปด้านหลัง อีกเส้นหนึ่งชิงจากด้านขวาทะล

ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นจุดสำคัญสำหรับการทำสมาธิ โดยอยู่สูงขึ้นจากสะดือ ๒ นิ้วมือ และเห็นได้ชัดเมื่อจิตหยุดนิ่ง ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์ การกำหนดตำแหน่งนี้ช่วยให้ผู้ฝึกมีความรู้สึกมั่นใจและสบายใจเมื่อทำสมาธิ.

๗ ความสำคัญของฐานที่ ๗ ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นที่เกิด ที่ดับ ที่หลับ ที่ตื่นของเรา มาเกิดกระทั่งไปเกิดหรือตาย ทั้งหลับ ทั้งตื่นเริ่มต้นที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ และที่สำคัญคื อ เป็นทางไปสู่ยถนนิพ

ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เป็นจุดเริ่มต้นของการเกิด-ตาย และการเดินทางไปสู่ยถนนิพพาน มรรคผลนิพพานเริ่มต้นที่ตรงนี้ ทุกพระองค์หยุดใจที่นี่เพื่อบรรลุผลนิพพาน การทำภารกิจทั้งทางโลกและธรรมต้องมาหยุดใจที่นี่เพื่

3 ด ที่ไว้วางใจ แม้ภายนอกจะผิวสีอะไรก็ตาม ผิวสีขาว สีเหลืองสีแทน หรือสีที่แตกต่าง ก็เป็นแต่ว่ารูปลักษณ์ภายนอก แต่ข้างในจะผิวใสเหมือนกัน เพราะฉะนั้นที่แต่งผิวใสแก้ผิวเสียมีวิธีเดียว คือ เอาใจหยุดนั่งภ

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของการวางใจ ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 3 เพื่อให้เกิดความสบายใจและมีผิวที่ใสสะอาด โดยไม่ต้องสนใจรูปลักษณ์ภายนอกที่อาจแตกต่างกันไป เช่น สีผิวที่หลากหลาย ขอให้เราให้ความสำคัญกับการห

๓๑ ทำใหู้กหลีกวิชาชา ตั้งใจปฏิบัติธรรมกันให้ดี ทำให้ถูกหลักวิชาชา อย่าให้ ตึงเกินไป อย่าให้ห่อนไป อย่าาาาให้เกินไปจนกระทั่ง ทำให้เกิดความตึงเครียดที่ระบบประสาทและกล้ามเนื้อ พลอยทำให้ท้อใจ เพราะว่านั่ง

การปฏิบัติธรรมต้องตั้งใจทำให้ถูกหลักวิชาชา โดยไม่ควรตึงเกินไปหรือห่อนไป เพราะอาจจะทำให้เกิดความเครียดและไม่เกิดผลดีในการปฏิบัติ สิ่งที่ฟุ้งไปในใจไม่ได้มีสาระประโยชน์ ควรปล่อยวางและกลับมาอยู่กับองค์พระ

๓๓ ถึงก็ช่าง ไม่ถึงก็ช่าง เราเป็นมนุษย์ธรรมดาต้องทำแบบคนธรรมดา เราไม่ใช่เทวดาที่จะเนรมิตอะไรก็ได้ เวลานั่งธรรมะก็อย่าไป อึดอัดว่า ทำไมเราอยู่ทางโลกจะทำอะไรคือสำเร็จทุกอย่าง ทำไมทำอย่างนี้ไม่ได้ ก็เลย

การปฏิบัติธรรมต้องมีความเยือกเย็น ค่อยๆ ทำ ไม่ต้องรีบเร่งเหมือนเมื่อแสวงหาทรัพย์ทางโลก ที่ต้องต่อสู้กับปัญหา การเข้าใจว่าถึงหรือไม่ถึงไม่สำคัญ ทำใจให้สบายเหมือนเป็นการนั่งรถไฟที่ค่อยๆ ไป จุดมุ่งหมายคื

เสื้อผ้าที่ไม่คับ มันสบายเนื้อสบายนิ้วใจหลวม ๆ ก็สบายออก สบายใจ เราเป็นผู้มีญาณที่สังสมกันมายาวนาน จึงได้มีฤทธิ ศรัทธาอยากปฏิบัติธรรม และเราก็ได้มาปฏิบัติธรรมแล้ว กำลังบุญเรังกแล้ว เราถึงมาได้ เหลือแ

มีการพูดถึงความสะดวกสบายในการสวมใส่เสื้อผ้าและความรู้สึกสบายใจเมื่อปฏิบัติธรรม ผู้เขียนมีความศรัทธาที่จะปฏิบัติธรรมอย่างต่อเนื่อง แม้จะมีความสงสัยเกี่ยวกับวิธีการ แต่ก็พยายามปรับปรุงและเรียนรู้ไปเรื่อ

๙๙ ทำใจหลวม ๆ ทำใจหลวม ๆ เหมือนสวมเสื้อผ้าที่ไม่คับเกินไปทำให้รู้สึกสบายกาย ใจหลวม ๆ ก็จะทำให้รู้สึกสบายใจ ความสบาย เป็นทางของการเข้าถึงธรรม ต้องมั่นฝึกฝนอบรมไป หม้นั่งสังเกต แล้วก็ปรับปรุงแก้ไขตั

การทำใจหลวม ๆ เปรียบเหมือนกับการสวมเสื้อผ้าที่ไม่คับเกินไป ทำให้เรารู้สึกสบายกายและใจ ความสบายเป็นทางที่จะเข้าถึงธรรม เราต้องฝึกสังเกตและปรับปรุงตัวเองอย่างสม่ำเสมอ อย่าคิดว่าเราต้องทำดีให้มากกว่าวันก

๖ เจ็บในทุกประสบการณ์ ถ้ามืด ก็ช่างมัน เราก็เลย ๆ สว่างก็อย่าดีใจเกินไป หรือดื่นต้นตกใจ ก็ช่างมัน เราก็ยังเลย ๆ ถอดดื่นต้นไม่ได้ ก็ช่างมันอีกเหมือนกัน เมื่อจำเป็นต้องตื่นเต้นก็ช่างมัน ตามใ

บทความนี้สำรวจเรื่องราวของประสบการณ์ชีวิต ที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความเจ็บปวด ความดีใจ และความสงสัย โดยย้ำให้เราอยู่กับปัจจุบันและปล่อยวางสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่ว่าความรู้สึกจะเป็นอย่างไร ก

ถ้าเราตื่นเต้นไม่ได้ ก็ช่างมัน ตามใจไปก่อน พอเห็นบ่อย ๆ เข้า จะค่อย ๆ คุ้นไปเอง พอคุ้นหน่อยเข้า วันหลังเรา ก็จะเง ย หายตื่นเต้น เป็นปกติ เหมือนได้รับรางวัลมา ใหม่ ๆ ก็ตื่นเต้น พอนานๆ ไปก็เฉยๆ แล้วก็วก

บทความนี้พูดถึงวิธีการที่เราสามารถจัดการกับความรู้สึกตื่นเต้นได้ โดยการค่อยๆ คุ้นเคยกับสิ่งต่างๆ และเริ่มต้นใหม่อย่างง่าย ๆ การเรียนรู้ที่จะไม่กดดันตนเอง และค่อยๆ ปรับตัวกับสถานการณ์ เพื่อทำให้ความรู้

947 หยุดนิ่งจึงเห็นภาพ ไม่มีวิธีอื่นเลย ที่จะทำให้เห็นภาพภายในที่มืออยู่ในตัวของเรา นอกจากเอาใจมาหยุดนิ่งอย่างเดียวเท่านั้น จะเอากล้องเอกซเรย์เข้าสาไปดู ก็ไม่เห็น ต้องนำใจที่ส่งสายวิ่งไปในอารมณ์ต่าง ๆ

การหยุดใจเป็นวิธีเดียวที่ทำให้เห็นภาพภายในของเราอย่างแท้จริง โดยการหยุดใจจะนำไปสู่ความสุขและความสว่าง ซึ่งจะทำให้เราได้เห็นภาพภายในเป็นดวงธรรมที่ใสสะอาด ผ่านการหยุดความคิดและการติดต่อกับอารมณ์ต่าง ๆ โ

5 5 เห็น ไม่เห็น ก็ไม่เห็นจะเป็นไร วันนี้เรายังไม่เห็นอะไร ก็ไม่เป็นไร เพราะอย่างไร เราก็ต้องเห็นอยู่แล้ว เพราะสิ่งที่เห็นมันมีอยู่ แต่เป็นสิ่งที่ ละเอียด หน้าที่ของเราคือ ทำใจให้ละเอียดยิ่งกับสิ่งที่

บทความนี้เน้นการทำใจให้ละเอียดเพื่อรับรู้ความงามของสิ่งที่มีอยู่ เริ่มจากการนั่งสมาธิและทำใจให้สงบ เมื่อเราปรับใจให้ละเอียด เราจะสามารถเห็นความงามที่ซ่อนอยู่รอบตัวได้ การเห็นไม่ใช่เพียงแค่การมอง แต่คื

เด่น ดวงก็เหมือนพระจันทร์วันเพ็ญที่ลอยเด่นอยู่บนกลางท้องฟ้า แต่ว่าจะชัดเจนเหมือนกับเราลืมตาเห็น หรือถ้าเป็นองค์พระธรรมกายประจำตัวก็จะเห็นชัด ชัดเหมือนเราลืมตามเห็น เรายังคงดูอย่างเดิมอย่างเดียวด้วยอาร

๑ สิ่งที่เกี่ยวหนุนการปฏิบัตธรรม สิ่งที่เกี่ยวหนุนการปฏิบัติธรรม ที่จะทำให้ใจเราหยุดนิ่งได้เร็ว ประการที่ ๑ ต้องหัดเป็นคนมองโลกไปตามความเป็นจริง ไม่ได้หมายความว่า ให้มองโลกในแง่ดีหรือแง่ร้ายแต่ให้มอ

การปฏิบัติธรรมเพื่อให้ใจหยุดนิ่งนั้นมีหลายประการที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ การมองโลกตามความเป็นจริงตามหลักโลกธรรม ๘ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการมีลาภและเสื่อมลาภ, มียศและเสื่อมยศ, การได้รับการสรรเสริญและได้รับการนิ

22 ฝึกเป็นผู้ให้ ให้มีความมั่นใจว่า สักวันหนึ่งเราต้องเข้าถึงธรรมอย่างแน่นอน ขอแค่มีความเพียรและทำให้ถูกวิธี เพราะสิ่งนี้มีอยู่แล้วในตัวของเรา ทำอย่างสบาย ๆ ไปเกิด รักษารามณดี อารมณ์สบาย อารมณ์แจ่มใส

การฝึกเป็นผู้ให้คือการรับรู้และทำให้รู้สึกว่าเราเป็นผู้ให้อย่างแท้จริงตลอด 24 ชั่วโมง สิ่งนี้มีอยู่ในตัวของเรา เพียงแค่ต้องมีความเพียรและทำอย่างถูกวิธี เช่น การให้ความรัก ความปรารถนาดี การให้รอยยิ้ม ร

ให้ความช่วยเหลือ ให้กำลังใจ ให้กำลังใจให้อาหาร ให้ข้าว ให้ น้ำ ให้ดูดุท่านต่าง ๆ จนกระทั่งว่าไปถึงให้ความปลอดภัยในชีวิตทุกชีวิต ไม่เบียดเบียน ไม่ทำร้าย ไม่ฆ่า ก็อีสลข้อที่ ๑ นั้นเอง ให้ความปลอดภัยในทร

บทความนี้นำเสนอแนวทางในการให้ความช่วยเหลือและให้กำลังใจในชีวิตประจำวัน เพื่อสร้างความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน โดยยกตัวอย่างศีล 5 ที่เป็นแนวทางในการปฏิบัติที่ช่วยให้เราเป็นผู้ให้และมีจิตใจที่สงบ การป

๙๓ ต้องมีอิทธิบาท ๔ ต้องให้ความสำคัญกับการทำใจหยุดใจนิ่งให้ได้ ฝึกฝนอบรมใจกันไปทุกวัน อย่าท้อแท้ ท้อถอย ทำให้ถูกวิธี แล้วมีความเพียร ที่ประกอบไปด้วยอิทธิบาท ๔ มีความพึงพอใจรักใคร่ที่จะเข้าถึงวิชชาธร

เนื้อหาเน้นการทำใจให้หยุดนิ่งและความสำคัญของอิทธิบาท ๔ เพื่อเข้าถึงวิชชาธรรมกาย การศึกษาและทำความเพียรแบบต่อเนื่องไม่ท้อถอย ด้วยการสังเกตและรักษาความพอดีในจิตใจเพื่อหลีกเลี่ยงความเครียดและความฟุ้งซ่าน

٥٥ นี่กัลยพระทุกครั้ง ใจสูงขึ้นทุกครั้ง การนึกถึงภาพองค์พระกลางดวงแก้วครั้งหนึ่ง จิตสำนึก ของเราก็จะเปลี่ยนแปลงขึ้น สูงขึ้น บริสุทธิ์ขึ้นทุกครั้ง ที่นึกถึงพระ ยังไม่มีภาพมาให้เราเห็นชัดเจนหรื

บทความนี้พูดถึงการนึกถึงองค์พระกลางดวงแก้วและผลกระทบที่เกิดขึ้นต่อจิตใจของเรา โดยเน้นการพัฒนาความบริสุทธิ์ของจิตใจ เมื่อเรานึกถึงองค์พระบ่อยๆ ใจของเราจะเปลี่ยนแปลงและสูงขึ้น ความเต็มเปี่ยมของจิตใจเกิด

26 อย่าให้หาย ภาพที่เราเห็นตอนหลับตานั่งสมาธิ พอเราได้แล้ว อย่าให้เลือนหายไป แม้ต้องทำกิจวัตรกิจกรรมอย่างอื่น ในชีวิตประจำวัน เราก็แปะภาพนี้ติดไว้ ต้องหมั่นประคับ ประคองในทุกอิริยาบถ ฝึกให้ชำนาญในทุก

เนื้อหานี้พูดถึงการรักษาภาพที่เราเห็นขณะนั่งสมาธิไม่ให้เลือนหาย แม้จะต้องทำกิจกรรมในชีวิตประจำวัน โดยแนะนำให้ติดภาพไว้และฝึกให้ชำนาญในการรับรู้ ไม่ว่าจะหลับตาหรือเปิดตา ต้องให้เห็นภาพชัดเจนทั้งสองแบบ

สถานที่ต่าง ๆ ที่เราไป หรือสถานการณ์ของสังคมบ้านเมือง โลก ดิ้นอากาศฟ้า อะไรต่าง ๆ จะชวนให้ใจเราหลุดออกไป และก็หยาบ ถ้าเราประมาณ "ไม่รักเอาไว้" ไม่แปรภารดติดไว้ก็จะหลุดไป มันจะหลุดไปทีละน้อยอย่างที่เรา

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการฝึกจิตเพื่อรักษาใจให้ไม่หลุดจากคุณค่าและความสงบในชีวิต. หากเราไม่เคารพหรือรักษาไว้ใจของเรา, มันอาจจะหลุดออกไปโดยไม่รู้ตัว ทำให้เราสูญเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตไป ความส