เนื้อ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 212 / 1015

๑๐๓ บุคคลฆ่ามารดาบิดา ฆ่าพระราชาผู้กษัตริย์ ๒ พระองค์ และฆ่าแว่นแคว้นพร้อมด้วยเจ้าพนักงาน ผู้เก็บส่วยแล้ว เป็นพราหมณ์ ไม่มีทุกข์ ไปอยู่ มาตร่ ปิตร์ หนุตวา ราชาโน เทว จ โสตฺถิเย เวยุยคุฆปญฺจวํ หนฺตฺวา

เนื้อหาพูดถึงหลักการเกี่ยวกับกรรมที่มีผลต่อการดำเนินชีวิตของผู้คน โดยเฉพาะการฆ่ามารดาบิดาและพระราชา ซึ่งม…

๑๐๕ พระโคดม ตื่นอยู่ด้วยดีในกาลทุกเมื่อ ใจของชนเหล่าใด ยินดีแล้วในอันไม่เบียดเบียน ทั้งกลางวันและกลางคืน (ชนเหล่านั้น) เป็นสาวก ของพระโคดม ตื่นอยู่ด้วยดีในกาลทุกเมื่อ ใจของชนเหล่าใด ยินดีแล้วในการภาวน

เนื้อหานี้กล่าวถึงพระโคดมและสาวกของพระองค์ที่อยู่ในภาวะดี ไม่มีการเบียดเบียนกันตลอดทั้งวันตลอดทั้งคืน ทั้…

๑๑๐ ทูเร สนฺโต ปกาเสนฺติ หิมวนโตว ปพฺพโต อสเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ รตฺติ จิตตา ยถา สราติ สัตบุรุษทั้งหลาย ย่อมปรากฏในที่ไกล เหมือน ภูเขาหิมพานต์ ส่วนอสัตบุรุษ ย่อมไม่ปรากฏในที่นี้ เหมือนลูกศรอันเขาซัด(ยัง)ไ

เนื้อหาพูดถึงความแตกต่างระหว่างสัตบุรุษและอสัตบุรุษ โดยใช้การเปรียบเทียบที่ชัดเจน เช่น การปรากฏตัวของสัตบ…

เรื่องภิกษุว่ายาก กุโส ยถา ทุคฺคหิโต หตุถเมวานุกฤตติ สามญฺญ์ ทุปปรามฏฐ์ นิรยายปกฑฒติ ยังกิญจิ สถิติ์ กมฺม สงฺกสสร์ พรหมจริย์ สงฺกิลิฏฐญจ ย์ ว น ต โหติ มหปผล ๑๑๓ กยิรา เจ กยิราเถนํ สิถิโล หิ ปริพฺพาโช

เนื้อหานี้กล่าวถึงการปฏิบัติตนในฐานะสมณะที่ถูกต้องตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า โดยเน้นถึงความสำคัญของการทำก…

๑๑๖ มิได้ สัตว์ทั้งหลาย ผู้มีความรู้ว่ามีโทษในธรรมที่หาโทษ มีปกติเห็นว่าหาโทษมิได้ในธรรมที่มีโทษ เป็นผู้ถือด้วยดีซึ่งมิจฉาทิฏฐิ ย่อมไปสู่ทุคติ สัตว์ทั้งหลาย รู้ธรรมที่มีโทษ โดยความเป็นธรรม มีโทษ รู้ธร

เนื้อหาเกี่ยวกับความรู้ในธรรมที่มีโทษและไม่มีโทษ รวมถึงผลของการถือมั่นในมิจฉาทิฏฐิที่นำไปสู่ทุคติ และสัมม…

๑๑๗ ที่ฝึกแล้วไปสู่ที่ประชุม พระราชาย่อมทรงสัตว์ พาหนะที่ฝึกแล้ว บุคคลผู้อดกลั้นคำล่วงเกินได้ ฝึก(ตน)แล้วเป็นผู้ประเสริฐในมนุษย์ทั้งหลาย ม้า ม้าสินธพผู้อาชาไนย ๑ ช้างใหญ่ชนิด อัสดร ๑ กุญชร ๑ ที่ฝึกแล้

เนื้อหาเน้นถึงความสำคัญของการฝึกตน ซึ่งบุคคลที่มีการฝึกตัวเองย่อมมีความประเสริฐกว่าสัตว์ที่ถูกฝึกมา แสดงใ…

๑๑๘ อสนฺตา กิร ม์ ชมฺมา ตาต ตาตาติ ภาสเร รกฺขสา ปุตตรูเปน เต ชหนฺติ วโยคต. อสฺโสว ชิณฺโณ นิพฺโภโค ขาทนา อปนียติ พาลาน ปี ปิตา เถโร ปราคาเรสุ ภิกฺขติ ทณฺโฑ ว กิร เม เสยฺโย ยญฺจ ปุตฺตา อนสุสวา อโถ จณฑปิ

เนื้อหานี้เล่าถึงความรู้สึกของบิดาที่มีต่อบุตรที่เกิดขึ้นในสมัยเป็นคนแก่ โดยบุตรเหล่านั้นมีลักษณะเป็นอสัต…

๑๒๘ อภิธาวถ ภทฺทนฺเต กสฺส อุชฺฌาปยาม เส อาทิตตา นี่หฎ์ ภัณฑ์ ปูน ฑยุหตุมิจฉสีติ ขอท่านทั้งหลายจงช่วยวิ่งเต้น ความเจริญจงมี แก่ท่าน ข้าพเจ้าจะปรับทุกข์แก่ใครเล่า ท่านเป็น ดุจภัณฑะซึ่งถูกนำออกจากเรือนที

เนื้อหานี้นำเสนอเกี่ยวกับการฝึกข่มจิตใจและการจัดการกับความปรารถนา โดยเปรียบเทียบจิตใจที่ต้องการบรรเทาความ…

១៣២ เรื่องปลาชื่อกปิละ มนุชสุส ปมตฺตจาริโน ตณฺหา วฑฺฒติ มาลวา วิย โส ปริปุลวติ หฺราหฺร์ ผลมิจฺฉิว วนสฺมึ วานโร ย์ เอสา สหเต ชมุมี โสกา ตสฺส ปวฑฺฒนฺติ โย เจต สหเต ชมุมี โสกา ตมหา ปปตนฺติ ต๋ โว วทามิ ภท

เนื้อหาเกี่ยวกับความตัณหาที่เป็นธรรมชาติของคน และการเร่ร่อนไปสู่อนาคตที่มีความโศกเศร้า นำเสนอผ่านการเปรีย…

๑๓๕ ต้นไม้ เมื่อรากไม่มีอันตราย ยังมั่นคง ถึงบุคคล ตัดแล้ว ย่อมงอกขึ้นได้อีกทีเดียว แม้ฉันใด ทุกข์นี้ เมื่อตัณหานุสัย อันบุคคลยังขจัดไม่ได้แล้ว ย่อม เกิดขึ้นร่ำไป แม้ฉันนั้น กระแส (แห่งตัณหา) ๓๖ อันไห

เนื้อหาเกี่ยวกับการตัดรากของตัณหาที่ทำให้เกิดทุกข์ในชีวิต โดยยกเปรียบเปรยกับต้นไม้ที่มั่นคงถึงแม้จะถูกตัด…

๑๓๙ สัตว์ผู้กำหนัดแล้วด้วยราคะ ย่อมตกไปสู่ กระแสตัณหา เหมือนแมงมุม ตกไปยังใยที่ตัวทำไว้ เอง ฉะนั้น. ธีรชนทั้งหลาย ตัดกระแสตัณหา แม้นั้นแล้ว เป็นผู้หมดห่วงใย ละเว้นทุกข์ทั้งปวงไป เรื่องบุตรเศรษฐีชื่ออุ

เนื้อหาเกี่ยวกับการตัดกระแสตัณหาเพื่อนำไปสู่ความสงบและการไม่มีทุกข์ ในบทนี้มีการกล่าวถึงบุคคลสำคัญชื่ออุค…

…นที่ร้องไห้. สุนัขจิ้งจอกชาติชัมพุกะ ผู้โง่เขลา ทรามปัญญา เจ้ามีปัญญาน้อย เจ้าเสื่อมจากปลา และชิ้น (เนื้อ) แล้วก็ซบเซาอยู่ ดุจสัตว์กำพร้า โทษของคนเหล่าอื่น เห็นได้ง่าย ส่วนโทษของ ตนเห็นได้ยาก หล่อนนั่นเอง …

บทกวีนี้สะท้อนกระแสความรักและการเสียสละของแม่นางงาม ผู้ที่ต้องเผชิญกับความจริงของความสัมพันธ์ รวมถึงการวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับความรู้สึกและสถานะของตัวเองเมื่อเผชิญกับผู้ชายอื่น สวนสัตว์ที่เผยให้เห็นถึ

๑๔๓ ผู้ใด จึงนำภาชนะดินไปได้ แม้ภาชนะสำริด ผู้นั้น ก็ พึงนำไปได้ หล่อนทำชั่วจน ก็จักทำชั่วอย่างนั้น แมอก. วิตกฺกม ตสฺส ชนฺตฺโน ติพฺพราคสฺส สุภานุปสฺสิโน ภิยโย ตณฺหา ปวฑฺฒติ เอส โข ทฬห์ กโรติ พนธน์ วิต

เนื้อหาเกี่ยวกับการจัดการกับตัณหาและวิตกในธรรม โดยยกตัวอย่างถึงผู้ที่ทำชั่วและการทำให้เกิดขยะในจิตใจซึ่งส…

เรื่องอุปกาชีวก สพฺพาภิภู สพฺพวิทูหมสฺมิ ១៤៩ สพฺเพสุ ธมฺเมสุ อนูปลิตฺโต สพฺพญชโห ตณฺหกฺขเย วิมุตฺโต สย์ อภิญฺญาย กมุทฺทิเสนฺยนฺติ เราเป็นผู้ครอบงำธรรมได้ทั้งหมด รู้ธรรมทุกอย่าง ไม่ติดอยู่ในธรรมทั้งปวง

เนื้อหาเกี่ยวกับการเข้าใจและควบคุมธรรมในพุทธศาสนา เน้นการมีสติและความรู้ที่สามารถนำไปสู่การหลุดพ้นจากตัณห…

๑๔๘ นาทั้งหลายมีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์นี้ ก็มีโทสะเป็น โทษ ฉะนั้นแล ทานที่ให้ในท่าน ผู้ปราศจากโทสะ จึงเป็นของมีผลมาก. นาทั้งหลาย มีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์นี้ก็มีโมหะ เป็นโทษ ฉะนั้นแล ทานที่ให้ในท่านผู้ปร

เนื้อหาว่าด้วยทานที่ให้ในท่านผู้ปราศจากโทสะ โมหะ และความอยากนั้น มีผลมาก โดยเน้นว่าความเพียรอันมั่นคงช่วย…

๑๔๙ ในอุบายเครื่องแนะนำของท่านผู้ฉลาด และเพราะ ความเป็นผู้ขลาดต่อภัย ความสวัสดีจากภัยใหญ่นั้น ได้มีแล้วแก่เรา. จกขนา สํวโร สาธุ สาธุ โสเตน สํวโร ฆาเนน สํวโร สาธุ สาธุ ชิวหาย สํวโร กาเยน สํวโร สาธุ สาธ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสำรวมทางตา หู จมูก ลิ้น กาย วาจา และใจ ซึ่งเป็นคุณยังประโยชน์ให้สำเร็จในชีวิต การมีควา…

๑๕๔ สลาภ์ นาติมญฺเญยฺย นาญเญส์ ปิทย์ จเร อญฺเญสํ ปิทย์ ภิกขุ สมาธิ นาธิคจนติ อปปลาโภปิ เจ ภิกฺขุ สลาภ นาติมญญัติ ติ เว เทวา ปสนฺติ สุทธาชีวมตนทิตนฺติ ภิกษุไม่ควรดูหมิ่นลาภของตน ไม่ควรเที่ยว ปรารถนาลาภ

…รถนาในลาภของผู้อื่นจะทำให้ไม่สามารถเข้าถึงสมาธิได้ และการมีอาชีพที่หมดจดจะได้รับการสรรเสริญจากเทวดา เนื้อหายังกล่าวถึงพระลาบและการไม่ดูหมิ่นอาหารที่ได้รับการเลี้ยงชีพจากผู้อื่น.

១៩៩ ภัตรอันใดจากส่วนที่เลิศก็ตาม จากส่วนปานกลาง ก็ตาม จากส่วนที่เหลือก็ตาม ภิกษุนั้น เป็นผู้ไม่ควรเพื่อชมก้อนภัตรนั้น และ ไม่เป็นผู้ติเตียนแล้วขบฉันก้อนภัตรนั้น ธีรชนทั้ง หลาย ย่อมสรรเสริญแม้ซึ่งภิกษุ

เนื้อหาพูดถึงภิกษุที่ไม่ยึดถือในนามรูป และความสำคัญของธรรมะในชีวิต กล่าวถึงการไม่เศร้าโศกเพราะเข้าใจว่าทุ…

๑๕๘ กิเลสเครื่องข้อง ๕ อย่างได้แล้ว เราเรียกว่า ผู้ข้าม โอฆะได้ ภิกษุ เธอจงเพ่งและอย่าประมาท จิตของเธอ อย่าหมุนไปในกามคุณ เธออย่าเป็นผู้ประมาท กลืนกินก้อนแห่งโลหะ เธออย่าเป็นผู้อันกรรม แผดเผาอยู่ คร่ำ

เนื้อหาเน้นความสำคัญของการข้ามโอฆะโดยการพัฒนาฌานและปัญญา เพื่อให้เข้าถึงพระนิพพาน แนะนำภิกษุให้เพ่งพินิจแ…

ทั้งหลาย. ๑๕๙ ๑ ธรรมนี้ คือความคุ้มครองซึ่งอินทรีย์ ๑ ความ สันโดษ ๑ ความสำรวมในพระปาฏิโมกข์ ๑ เป็น เบื้องต้นในธรรมอันไม่ตายนั้น มีอยู่แก่ภิกษุผู้มี ปัญญาในพระศาสนานี้. เธอจงคบมิตรที่ดีงาม มีอาชีวะอันห

เนื้อหาเกี่ยวกับธรรมที่ช่วยให้ภิกษุมีการคุ้มครองและประพฤติตนอย่างดี มีความสำรวมในพระปาฏิโมกข์และการคบมิตร…