การรักษาศีลและอานิสงส์ : หน้า 6/182

มารดาพาเข้าวัดตั้งแต่ยังเด็ก วันหนึ่ง เป็นวัน ใกล้เข้าพรรษา บิดามารดาก็พาเขาไปวัด เช่นเดิม เด็กน้อยอายุ ๕ ขวบ เห็นบิดามารดา สมาทานศีล ทำให้ระลึกนึกถึงศีลที่ตนเคย รักษามาในอดีตชาตินั้นได้ เด็กน้อยรำลึกนึกถึง ศีลที่บริสุทธิ์ของตัวเอง และฟังธรรมะที่สุขุม ลุ่มลึกจากพระอาจารย์ ใจก็น้อมจิตเจริญ วิปัสสนา จนสามารถบรรลุธรรมเป็น พระอรหันต์บนอาสนะที่ตัวเองนั่งนั่นเอง เมื่อพระบรมศาสดาทรงทราบเรื่องราว นั้นแล้ว ก็ทรงประทานการอุปสมบทเป็นกรณี พิเศษแก่เด็กน้อยให้เป็นพระภิกษุเลยทีเดียว โดยไม่ต้องรอให้อายุครบ ๒๐ ปี ต่อมาท่าน ได้รับขนานนามว่า “พระเบญจศีลสมาทิยเถระ” ตามคุณธรรม คือ เบญจศีลที่ท่านเคยรักษามา ดีแล้วในอดีตชาติ เมื่อหมดกิเลสแล้ว พระเถระก็ระลึกชาติ ไปดูบุพกรรมในอดีตที่ทําให้บรรลุธรรมตั้งแต่ เยาว์วัย เห็นคุณของศีลที่รักษามา ข้ามชาติว่า “เรารักษาศีล ๕ บริบูรณ์แล้ว ทำให้ไม่ต้อง ๐๔ อยู่ในบุญ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘ ตกอบายภูมิอีกเลยตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา การที่เราตั้งใจรักษาเบญจศีลย่อมได้ อานิสงส์ ๓ ประการ คือ ๑. เป็นผู้มีอายุยืนนาน ๒. มีโภคสมบัติมาก ๓. มีปัญญาคมกล้า อีกทั้งยังได้บรรลุคุณวิเศษอย่างอื่นด้วย ได้แก่ ปฏิสัมภิทาญาณ ๔ วิโมกข์ ๔ อภิญญา 5 เหตุและผลของการรักษาศีล Go บางท่านอาจจะสงสัยว่า ศีลทำให้มี ปัญญาคมกล้าได้อย่างไร ประการแรกต้อง เข้าใจในวิบากกรรมของการพูดเท็จและการ ดื่มนํ้าเมาเสียก่อน การพูดเท็จจะทําให้เป็นคน หลงลืมอะไรได้ง่าย ๆ เพราะความจำไม่ดี เนื่องจากหลอกผู้อื่นบ่อย ส่วนการดื่มน้ำเมา จะทำให้ขาดสติ ความจำเลอะเลือน และอาจ ถึงขั้นความจ่าเสื่อมได้ เมื่อเรารักษาศีล ๒ ข้อนี้ได้อย่างดี แล้ว ก็ไม่ต้องถูกตัดรอนด้วยวิบากกรรมดังกล่าว ทำให้เรามีโอกาสเรียนรู้อะไรได้โดยง่าย และ เป็นผู้มีความจำดี มีสติมั่นคง ทั้งยังสามารถ นำความรู้ที่จดจำมาดีไปลับให้เป็นปัญญา