วัตถุศิลป์และมรดกทางวัฒนธรรม : หน้า 74/182

กากะเยียและชั้นกะเยีย...วัตถุศิลป์ รูปแบบของวัฒนธรรมท้องถิ่นอีสานตาม สมัยนิยม มีแนวคิดโดดเด่นเฉพาะตนในการ ดูแล เก็บรักษา และวิธีการนำคัมภีร์มา เล่าเรียนอ่านเขียน เป็นมรดกทางวัฒนธรรม ที่ย้อนไปไกลถึงสมัยล้านช้าง สืบทอดต่อมา ให้ลูกหลานแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ได้เห็นถึง ความเคารพศรัทธาที่เปี่ยมล้นในพระพุทธ ศาสนา และไม่ว่าพระพุทธศาสนาจะไปปักหลัก อยู่ ณ ถิ่นใด การทุ่มเทสติปัญญาสร้างรูปแบบ ในการ ารงไว้ซึ่งค่าสอนของพระพุทธองค์ ให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมพื้นถิ่นแต่ละแห่ง เป็นกระจกสะท้อนให้น่าคำสอนที่จารจารึก ในคัมภีร์ใบลานมาประยุกต์ใช้ในการ ดาเนินชีวิต และมองศิลปวัตถุเป็นมรดกศิลป์ แบบอย่างแห่งศรัทธาที่มอบไว้ให้ด้วย ความเมตตาของบรรพบุรุษ 67 ณ ห่อผ้าคัมภีร์ใบลานบนขั้นกะเยียขนาดใหญ่ ภายในห้องโถง ณ หอไตรกลางน้ำ วัดมหาธาตุ จังหวัดยโสธร ทรงเครื่องแบบสายสกุลช่างพื้นเมือง แบบช่างลาวหลวง สถาปัตยกรรม รวมทั้ง การทำผนังลูกกรงโปร่งภายในห้องโถงช่วยระบาย อากาศจากสระน้ำโดยรอบ ช่วยยืดอายุใบลาน ให้อยู่ในสภาพอากาศที่เหมาะสม ติ๊ก แสนบุญ, พุทธหัตถศิลป์อีสาน เนื่องในวัฒนธรรมทางภาษาของ “คัมภีร์ใบลาน", ๒๕๕๒. ๗๒ อยู่ในบุญ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘