การรักษาศีลและเบญจธรรม : หน้า 7/182

ที่เฉียบคมยิ่ง ๆ ขึ้นไปได้ ฐานแห่งปัญญานั้น มาจากการสั่งสมความรู้ที่เป็นเยี่ยมนั่นเอง การรักษาศีล ๕ หรือเบญจศีลให้ครบ บริบูรณ์นับว่าเป็นเรื่องทําได้ยากแล้ว แต่การ รักษาศีลให้ครบบริบูรณ์ได้นาน ๆ ยากยิ่งกว่า เพราะต้องใช้กำลังใจสูงส่ง วิธีหนึ่งที่จะทำให้ รักษาเบญจศีลได้นาน ๆ คือ ต้องมีเบญจธรรม หรือกัลยาณธรรม ๕ ประการ เกื้อกูลควบคู่ ไปด้วยกันกับเบญจศีล อันได้แก่ เมตตากรุณา สัมมาอาชีวะ กามสังวร สัจจะ สติสัมปชัญญะ ศีลข้อที่ ๑ เว้นจากการฆ่า คู่กับธรรม ข้อที่ ๑ เมตตากรุณา d ศีลข้อที่ ๒ เว้นจากการลัก คู่กับธรรม ข้อที่ ๒ สัมมาอาชีวะ ศีลข้อที่ ๓ เว้นจากการประพฤติผิดใน กาม คู่กับธรรมข้อที่ ๓ กามสังวร ศีลข้อที่ ๔ เว้นจากการพูดไม่จริง คู่กับธรรมข้อที่ ๔ สัจจะ ๔ ศีลข้อที่ ๕ เว้นจากการดื่มน้ำเมา คู่กับธรรมข้อที่ ๕ สติสัมปชัญญะ หลักเบญจธรรม ๑. เมตตากรุณา ความรักปรารถนาดี ให้ผู้อื่นได้รับความสุข และสงสารลงมือช่วยเหลือ ให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ ๒. สัมมาอาชีวะ เลี้ยงชีพในทางที่ชอบ ถูกทั้งกฎหมายและศีลธรรม เว้นจากอาชีพที่ แม้อาจถูกกฎหมายแต่ผิดศีลธรรม เช่น เว้นจาก มิจฉาวณิชชา ๕ ได้แก่ ค้าสัตว์นำไปให้เขาฆ่า ค้ามนุษย์ ค้าอาวุธ ค้ายาพิษ ค้าสุรา หรือ เว้นจากการฉ้อโกงทุจริตคอร์รัปชัน เพื่อดึง ผลประโยชน์เข้ามาสู่ตนเอง เป็นต้น ๓. กามสังวร สำรวมในกาม ระมัดระวัง ควบคุมใจไม่ให้หลงใหลหมกมุ่นในกามคุณ ไม่ ว่าจะเป็นรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสมากเกินไป จนผิดธรรมหรือเกินความพอดี กลายเป็นความ มักมากในกามไม่รู้จักพอในที่สุด ๔. สัจจะ มีอัธยาศัยซื่อสัตย์ จริงใจ ไม่มีอคติล่าเอียง พูดจริงทำจริง ไม่ทอดทิ้ง ท้อถอยหากยังไม่บรรลุเป้าหมาย ตั้งใจจริง ในการทำความดีและการละบาปอกุศล กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๐๕