การรักษาความไว้วางใจและการไม่หลงตัวเอง : หน้า 88/182

มอบความไว้เนื้อเชื่อใจ และมอบหมายการงานสำคัญ ๆ ให้ไปทำแล้ว กลับลืมตัว ถึงแม้งานที่ทำ จะไม่เสีย แต่วางตัวสูงกว่าที่ควรจะเป็น มีทั้งไปเกทับสับแหลกกับเพื่อนร่วมงาน มีทั้งไปดูถูก ชาวบ้านเขา มีทั้งไปยกตนข่มท่านในรูปแบบต่าง ๆ ทำนองเดียวกับกิ้งก่าได้ทองของท้าววิเทหราช แม้กับหลวงพ่อเองบางทีก็ชักจะพอง ๆ เข้าใส่ จึงต้องเลิกใช้งาน คนเราเมื่อไปทํางานที่ใดก็ตาม จนกระทั่งมีผู้ใหญ่เขาเกิดความไว้วางใจแล้ว ก็ย่อมจะต้องมี แต่ความเจริญต่อไปข้างหน้าอย่างแน่นอน แต่หากไปกระทำการใดที่ทำให้ผู้ใหญ่เขาไม่อยากให้ งานเรา ผลงานก็ย่อมไม่มี แล้วมันจะเฉาตาย หาความเจริญก้าวหน้าไม่ได้ คนที่มีฝีมือดี เมื่อได้รับความไว้เนื้อเชื่อใจแล้ว กลับมายโสโอหังเสีย หรือบางคนพอได้เลื่อนยศ ตำแหน่งเข้า เลยมัวเมาจมอยู่ในอบายมุข ไม่ติดตามงานเท่าที่ควรจะเป็น พวกนี้ขุดหลุมฝัง ตัวเองทั้งนั้น ฉะนั้น ใครที่ยังเป็นผู้น้อยอยู่ เมื่อได้รับการเลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่ง แทนที่จะเอาเรื่องเหล่านี้ มาเป็นข้อยกตนข่มท่าน น่าจะคิดกลับเสียใหม่ว่า ที่เราได้ดีขึ้นมาขนาดนี้ เพราะเราได้ทุ่มเท ชีวิตให้กับการงานจริง ๆ ดังนั้นถ้าจะให้ดียิ่งไปกว่านี้ ก็ต้องทุ่มเทให้มากขึ้น แม้แต่การที่เราได้ ความร่วมมือจากเพื่อนร่วมงานหรือจากหน่วยงานอื่นก็เช่นกัน เราได้มาเพราะเรามีความอ่อนน้อม ถ่อมตนเข้าไปหา ดังนั้นเราควรจะอ่อนน้อมถ่อมตนให้มากขึ้นไปอีก เพื่อจะได้เกิดพลังสะสมให้ ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ๆ การกระทำดังกล่าวนี้ เป็นสิ่งถูกต้องที่ควรกระทำอย่างยิ่ง มิฉะนั้นจะเอาตัวไม่รอด แต่คนเรา โดยทั่วไปแล้วยังไม่หมดกิเลส เมื่อได้เลื่อนขั้น เลื่อนตำแหน่ง ก็อดไม่ได้ที่จะไปคุยอวด โดยเฉพาะ คนใกล้ชิด เช่น ลูก เมีย พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อนสนิท แต่อย่าถึงกับไปเกทับคนอื่นเขา เพราะถ้าเขา เกิดหมั่นไส้ขึ้นมาจะไม่ได้รับความร่วมมือ ๑๐๐ สรุปความในข้อที่ ๒๗ นี้ได้ว่า คนเราแม้ได้ตั้งใจทำความดีมามากเพียงไร เช่น สมมุติว่า ทำความดีไว้ ๙๙ ครั้ง แต่มาทำเสียในครั้งที่ คนเขาจะลืมหมดว่าเราเคยทำความดี มา ๙๔ ครั้ง แต่จะจดจำครั้งที่ ๑๐๐ เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ที่เราได้ทำเสียไป เมื่อเป็นเช่นนี้ก็จะกู้ ชื่อเสียงในการทําความดีให้กลับคืนมาได้ยาก เพราะฉะนั้นครั้งใดที่มีการเลื่อนยศตำแหน่ง ครั้งนั้นยิ่งต้องมีความระมัดระวังตั้งใจสร้างความดีให้ยิ่งขึ้นเป็นเงาตามตัว มิฉะนั้นถ้าพลาดขึ้นมา ความดีที่ได้ตั้งใจสร้างไว้เท่าใดก็จะพังทลายลงเสีย (อ่านต่อฉบับหน้า) ๔๖ อยู่ในบุญ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘