การสร้างบารมีและผลบุญ : หน้า 8/176

และไม่ดื่มน้ำเมา อีกทั้งดิฉันยังมีใจเลื่อมใส เมื่อบริจาคข้าวและน่า ได้ถวายด้วยความ เคารพ เพราะบุญนั้น ผลบุญนี้จึงสำเร็จแก่ดิฉัน และโภคะทุกอย่างที่น่าปรารถนาจึงเกิดแก่ ดิฉัน ในครั้งที่เป็นมนุษย์อยู่ ดิฉันได้ทำบุญ อันใดไว้ เพราะบุญนั้นดิฉันจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง อย่างนี้ เมื่อพระมหาโมคคัลลานะได้รับฟัง แล้ว ท่านก็ชื่นชมอนุโมทนา แล้วกลับลงมาสู่ โลกมนุษย์ตามเดิม และนำเรื่องนี้มาเล่าเป็น แบบอย่างในการสร้างความดีของชาวโลกต่อไป ยอดนักสร้างบารมีทั้งหลาย... กว่าชีวิต ก็จะประคับประคองให้เราเวียนว่ายตายเกิด อยู่แต่ในสุคติภูมิ ยามใดที่เราจะทําบุญให้ทาน ก็ควร นึกถึงหลักวิชาของการให้ทาน เมื่อบุญบารมี ของเราเต็มเปี่ยม จะได้ถึงพร้อมด้วยที่สุด แห่งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และคุณสมบัติ จะได้เป็นที่พึ่งให้แก่สรรพสัตว์ ทำหน้าที่ ชักชวนมหาชนเข้าสู่กระแสแห่งธรรม เป็น ยอดกัลยาณมิตรให้แก่ชาวโลก ให้ชาวโลก ทั้งหลายหันมานับถือพระรัตนตรัย และเข้าถึง พระรัตนตรัยภายใน ชีวิตในสังสารวัฏของเขา จะได้ปลอดภัย และมีมรรค ผล นิพพาน ของใครคนหนึ่งจะได้ไปเสวยสุขในสวรรค์นั้น เป็นที่ไปกันทุกคน ต้องอาศัยกำลังบุญเป็นหลัก บุญเท่านั้นที่จะ ทำให้เราพรั่งพร้อมไปด้วยมนุษย์สมบัติ สวรรค์ สมบัติ แม้ยังไปนิพพานไม่ได้ อย่างน้อยบุญ ๐๖ อยู่ในบุญ สิงหาคม ๒๕๕๘ LD