หน้าที่ของลูกที่มีต่อพ่อแม่ : หน้า 93/176

๑. ส่วนหน้าที่ของลูกที่มีต่อพ่อแม่มีดังนี้ ต้องเลี้ยงดูท่านตอบแทน เมื่อท่านอายุมากขึ้น เราโตขึ้นมีงานทำก็ต้องเลี้ยงดูท่าน จะอ้างว่า มีรายได้น้อย มีครอบครัวแล้ว ไม่มีเวลาและไม่มีเงินทองส่งให้ แบบนี้ถ้าตอนเราเล็ก ๆ พ่อแม่ อ้างว่ารายได้น้อย ให้ลูกไปคลานหาอาหารกินเอง เราจะเป็นอย่างไร ตอนที่เรายังเล็กพ่อแม่ให้ ความสำคัญกับเราเป็นลำดับแรก เราต้องถือแบบเดียวกัน ตอบแทนพระคุณท่าน เลี้ยงดูท่าน ให้ ความสำคัญยิ่งกว่าปากท้องตัวเราเอง ถ้าคิดอย่างนี้ ถึงเราจนแค่ไหนก็จะสามารถดูแลท่านได้ ๒. ช่วยเหลือกิจการงานของท่าน เมื่อเราเริ่มโตขึ้นให้ช่วยแบ่งเบาภารกิจการงานของท่าน อะไร ทำได้ต้องทำให้สุดฝีมือ ให้ท่านไว้วางใจ ให้ท่านรู้สึกว่าลูกโตแล้วมาช่วยแบ่งเบาภาระ ทำให้กิจการ มีความเจริญก้าวหน้ายิ่งขึ้น ๓. ดำรงวงศ์สกุลของท่าน คือ ไม่ทำอะไรให้เสียชื่อเสียงเกียรติยศวงศ์ตระกูล แต่นำชื่อเสียง เกียรติยศเกียรติคุณทั้งหลายมาสู่วงศ์ตระกูล ทำให้เจริญยิ่ง ๆ ขึ้นไป ๔. ประพฤติตัวดี ให้สมกับเป็นทายาท สมกับเป็นผู้ที่รับมรดก ไม่ใช่ว่าท่านยกมรดกให้เราแล้ว จากนี้ไปไม่ต้องสนใจท่านแล้ว แต่เราต้องทำตัวให้ดี ให้พ่อแม่อุ่นใจว่ายกมรดกให้ ยกกิจการให้ เราก็ดูแลทุกอย่างให้ดีขึ้น และปรนนิบัติดูแลท่านอย่างเต็มที่ ๕. เมื่อท่านละโลกไปแล้วก็ต้องอุทิศส่วนบุญให้ท่านอย่างสม่ำเสมอ ตอนท่านยังอยู่เราดูแล อาหารการกิน ความเป็นอยู่ ปัจจัย ๔ ต่าง ๆ เมื่อท่านละโลกไปแล้ว สิ่งที่ท่านจะได้รับอย่างเดียว ก็คือบุญที่ลูกส่งไปให้ เราต้องทำบุญแล้วอุทิศไปให้ท่านอย่างสม่ำเสมอ ให้มีท่านอยู่ในใจเราตลอด ใครที่มีพ่อแม่อยู่ในใจ คนนั้นจะมีแต่ความเจริญก้าวหน้า ในโอกาสวันแม่ เราควรจะทำอะไรให้แม่บ้าง? ๆ ๆ แสดงออกให้ท่านรู้ว่าเราระลึกถึงพระคุณท่าน และตอบแทนพระคุณท่านให้เต็มที่เท่าที่เรา ทำได้ เช่น ชวนพี่ ๆ น้อง ๆ เอาพวงมาลัยและธูปเทียนแพไปกราบเท้าท่าน และขอขมาลาโทษ ในสิ่งที่เราเคยล่วงเกินท่านตั้งแต่เล็ก ๆ โดยที่เราไม่รู้ เช่น เคยไปดึงผมท่าน หยิก ข่วน หรือทำให้ ท่านเสียน้ำตาเพราะเรา จากนั้นก็ขอศีลขอพรจากท่าน แล้วก็ให้แต่ละคนบอกว่าซาบซึ้งพระคุณท่าน อย่างไร เราพูดเพียงไม่กี่คำแต่มีคุณค่าทางใจสำหรับท่านอย่างใหญ่หลวง แล้วให้เตรียมปัจจัยไป ร่วมทำบุญกับท่าน แล้วแต่ท่านจะนำไปทำบุญอะไร ถือว่าเรามีโอกาสสนับสนุนการสร้างบุญ ของท่าน และในวันแม่นี้ให้เราสำรวจว่าที่ผ่านมาเราได้ตอบแทนพระคุณท่านสมบูรณ์ดีแล้วหรือยัง อะไรบกพร่องอยู่จะได้ทำให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น เราจัดสรรเวลาดูแลท่านดีพอแล้วหรือยัง ปัจจัย ๔ อาหาร การกินของผู้ใหญ่ซึ่งไม่เหมือนของเด็ก ที่หลับที่นอนของท่านดีพอหรือไม่ การดูแลรักษาพยาบาล เมื่อท่านไม่สบายดีพอหรือเปล่า เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มเพียงพอหรือเปล่า และหาเวลาหมุนเวียนกันพา ลูกหลานไปเยี่ยมท่าน ถ้าเด็กเห็นพ่อแม่ทำกับปู่ย่าตายายอย่างนี้ โตขึ้นเขาก็จะทำกับพ่อแม่อย่างนั้น ฉะนั้นวันแม่ปีนี้ให้เป็นวันพิเศษที่จากนี้ไปใครเห็นเราแล้วจะต้องบอกว่า นี่แหละลูกตัวอย่างที่มีครบ ทั้งความกตัญญูและกตเวที คือ สำนึกในพระคุณท่านและตอบแทนพระคุณท่าน สิงหาคม ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๘๗