การจำพรรษาของพระภิกษุ วารสารอยู่ในบุญ USA ปี 2558 ต้นทาง 533 เดือนสิงหาคม หน้า 95
หน้าที่ 95 / 176

สรุปเนื้อหา

ๆ ๆ ในช่วงเข้าพรรษา เป็นช่วงที่พระภิกษุ-สามเณรอธิษฐานจำพรรษาเพื่ออยู่ประจำอาวาส ตลอด ๓ เดือนเต็ม อันเป็นไปตามพุทธบัญญัติในครั้งพุทธกาล ซึ่งในครั้งนั้นพระพุทธองค์ ทรงบัญญัติให้พระภิกษุอยู่จำพรรษา เพราะเหตุที่ภิกษุทั้งหลายจาริกไปแล้วเหยียบย่ำข้าวกล้า ของชาวบ้าน และทำให้สัตว์ตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อยู่ตามพื้นดินตายลง ทำให้ประชาชนต่าง พากันตำหนิติเตียนพระภิกษุ แม้ในกาลปัจจุบัน การจาริกไปตามทุ่งนาซึ่งทำให้ชาวบ้าน เดือดร้อนอาจจะไม่มีดังครั้งพุทธกาลแล้ว แต่การอธิษฐานอยู่จำพรรษา ก็นับเป็นโอกาสดี ที่ทำให้พระภิกษุผู้เป็นเถระไม่ต้องรอนแรมไปค้างคืนเพื่อทำกิจธุระโดยไม่จําเป็น เป็นเหตุให้ ได้อยู่ประจําอาวาสและมีเวลาในการอบรมสั่งสอนพระภิกษุ-สามเณร และพระภิกษุผู้บวชใหม่ ก็จะได้มีโอกาสศึกษาเล่าเรียนธรรมะและฝึกฝ

หัวข้อประเด็น

- การจำพรรษาของพระภิกษุ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ๆ ๆ ในช่วงเข้าพรรษา เป็นช่วงที่พระภิกษุ-สามเณรอธิษฐานจำพรรษาเพื่ออยู่ประจำอาวาส ตลอด ๓ เดือนเต็ม อันเป็นไปตามพุทธบัญญัติในครั้งพุทธกาล ซึ่งในครั้งนั้นพระพุทธองค์ ทรงบัญญัติให้พระภิกษุอยู่จำพรรษา เพราะเหตุที่ภิกษุทั้งหลายจาริกไปแล้วเหยียบย่ำข้าวกล้า ของชาวบ้าน และทำให้สัตว์ตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อยู่ตามพื้นดินตายลง ทำให้ประชาชนต่าง พากันตำหนิติเตียนพระภิกษุ แม้ในกาลปัจจุบัน การจาริกไปตามทุ่งนาซึ่งทำให้ชาวบ้าน เดือดร้อนอาจจะไม่มีดังครั้งพุทธกาลแล้ว แต่การอธิษฐานอยู่จำพรรษา ก็นับเป็นโอกาสดี ที่ทำให้พระภิกษุผู้เป็นเถระไม่ต้องรอนแรมไปค้างคืนเพื่อทำกิจธุระโดยไม่จําเป็น เป็นเหตุให้ ได้อยู่ประจําอาวาสและมีเวลาในการอบรมสั่งสอนพระภิกษุ-สามเณร และพระภิกษุผู้บวชใหม่ ก็จะได้มีโอกาสศึกษาเล่าเรียนธรรมะและฝึกฝนอบรมตนเองอย่างเต็มที่ ในช่วงเข้าพรรษา พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำจะใช้ช่วงเวลานี้เพื่อปรารภการทำ สิ่งสำคัญ ๆ ดังเช่นในอดีตที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ช่วงเข้าพรรษาเป็นช่วงที่มีคนไปที่วัดกัน มาก พระเดชพระคุณหลวงปู่วัดปากน้ำท่านให้มีการเทศน์ทุกวัน ซึ่งมีปกิณกะเล่ากันมาว่า เวลาท่านลงเทศน์ ถ้าวันไหนพระลงน้อย ท่านก็จะบอกว่า วันนี้พระแพ้ชี แล้วท่านก็ไม่เทศน์ พระต้องรีบไปตามพระมาจนเต็มโบสถ์ และในวันเข้าพรรษา หลวงปู่ท่านก็ใช้ปรารภเหตุเป็น วันของการรวบรวมทีมผู้ได้ธรรมกายเพื่อทำวิชชา ซึ่งเริ่มต้นในวันเข้าพรรษาปี พ.ศ. ๒๔๙๔ พระเดชพระคุณพระเทพญาณมหามุนี (หลวงพ่อธัมมชโย) ก็ได้ใช้ช่วงเวลาเข้าพรรษา เพื่อปลีกวิเวก ดังเช่นในปีที่ผ่าน ๆ มา และยังส่งเสริมการปฏิบัติธรรมแก่พระภิกษุ-สามเณร อุบาสก-อุบาสิกา และสาธุชน โดยให้นโยบายว่า เข้าพรรษาให้เป็นพรรษาแห่งการบรรลุธรรม พระเห็นพระ เณรเห็นพระ โยมเห็นพระ และให้กำลังใจว่า การเห็นพระภายในไม่ยาก เพราะเรามีพระธรรมกายอยู่ภายในตัวแล้ว ถ้าตั้งใจทำความเพียร และทำให้ถูกหลักวิชชา ต้องเข้าถึงอย่างแน่นอน และการเข้าถึงธรรมนี้ก็มีสิทธิ์เข้าถึงได้ทุกวัน ถ้าทำก็เข้าถึง ถ้าไม่ทำ ก็ไม่เข้าถึง ขึ้นอยู่กับทำหรือไม่ทำ ช่วงเวลา ๙๐ วันนี้ จึงเป็นช่วงเวลาที่เราจะได้สร้าง ความปลื้มปีติภาคภูมิใจที่ได้ใช้วันเวลาที่ผ่านไปในแต่ละวันได้อย่างคุ้มค่า พระภิกษุในพุทธกาลก็ใช้ช่วงเวลาเข้าพรรษาปรารภความเพียร ดังเช่น พระจักขุบาล ผู้ได้คิดว่า เราได้เล่าเรียนกัมมัฏฐานจากพระพุทธเจ้าผู้ยังมีพระชนม์อยู่ ควรที่จะบรรลุธรรม สักอย่าง และอบายภูมิทั้ง ๔ ก็ได้เปิดประตูรอท่าสำหรับผู้ประมาท คิดดังนี้จึงถือเนสัชชิกังคะ อยู่ด้วยอิริยาบถ ๓ ตลอดทั้งพรรษา ทำความเพียรจนกระทั่งบรรลุธรรม ในปัจจุบันนี้ พระภิกษุ-สามเณรหลายรูปก็ได้ใช้ช่วงเวลาเข้าพรรษาปรารภในการทำความดี เช่น บางรูป ตั้งจิตอธิษฐานว่าจะปฏิบัติธรรมทุกวัน วันละอย่างน้อย ๒ ชั่วโมงไม่ให้ขาด บางรูปตั้งใจจะ ทรงจำพระปาฏิโมกข์ให้ได้ บางรูปตั้งใจว่าพรรษานี้จะอ่านพระไตรปิฎกทุกวัน เป็นต้น ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นไปเพื่อการฝึกฝนอบรมตนเอง และเพิ่มคุณธรรมความดีในตัวให้มากขึ้น แม้ญาติโยมหลายท่านก็ถือโอกาสช่วงเข้าพรรษาตั้งใจท่าความดี เช่น บางท่านตั้งใจ เข้าวัดทำบุญ ถวายภัตตาหารทุกวันไม่ให้ขาดตลอดพรรษา บางท่านตั้งใจถือศีล ๘ บางท่าน สิงหาคม ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๘๙
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More