การอยู่ในวัฏสงสารและการทำพระนิพพานให้แจ้ง : หน้า 81/171

ไม่มีเวลาและอารมณ์มาทำหยุดทำนิ่ง เพราะถ้า ขึ้นให้ท่าหยุดทำนิ่ง เดี๋ยวสว่าง พอสว่างก็เห็น พอเห็นก็รู้ พอรู้เดี๋ยวรวมกันลุย "พญามารกลัวตรงนี้แหละ ดังนั้นจึง ทำให้เสื่อมด้วย และเอากฎแห่งกรรมมาบังคับ อีก บังคับทางกาย ทางวาจา ทางใจ กระดิกกระเดี้ย กันไม่ได้เลย เพื่อให้ใจหมอง พอหมองแล้ว เขาก็เซตโปรแกรมดึงดูดไปสู่ภพภูมิของอบาย ในมหานรก อุสสทนรก ยมโลก เปรต อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน เป็นไปตามขั้นตอน กว่าจะ หลุดพ้นมาได้ก็หืดขึ้นคอเลย ยาวนานมาก แต่ตอนนี้เราลืมกันไปแล้ว แม้มาเป็นมนุษย์ ก็ลำบากกันตั้งแต่เกิดเลย ต้องกิน ต้องนอน ต้องขับถ่าย ยิ่งโตขึ้นความลำบากยิ่งมากขึ้น เรื่อย ๆ ลำบากเรื่องการศึกษาเล่าเรียน ความ เป็นอยู่ การทำมาหากิน การครองเรือน ความ แก่ชรา ความเจ็บไข้ได้ป่วย สารพัดเลย ชีวิต d ของเราล้วนแต่อุดมไปด้วยความทุกข์ทรมาน ถ้าความทุกข์นั้นหนักหนา ตอนนั้นเราก็สาหัส แต่พอผ่านไปได้หน่อยเดียวเราก็ลืม จนชักจะ เคยชิน แต่เดี๋ยวมันก็มาใหม่อีกแล้ว กลุ้มอีกแล้ว ชีวิตก็เป็นอย่างนี้ มีแต่หงุดหงิดกับเลิกหงุดหงิด ความสุขไม่ค่อยจะเจอ "เพราะเหตุนี้เราจึงต้องทำพระนิพพาน ให้แจ้ง แต่ถ้าจะอยู่ในวัฏสงสาร ต้องศึกษา ให้เข้าใจว่า ในวัฏสงสารนี้มีกฎเกณฑ์อะไรบ้าง Case Study ก ร ณี ศึ ก ษ า กราบนมัสการคุณครูไม่ใหญ่ที่เคารพอย่างสูง พ่อของลูกมีนิสัยนักเลง มีอาชีพ ทำสวน เป็นหมอพื้นบ้าน รักษาโรคด้วยยา เช่น กฎแห่งไตรลักษณ์ คือ ทุกสิ่งในโลกไม่ว่า จะเป็นคน สัตว์ สิ่งของ ต้องเจอสภาพความไม่ แน่นอน เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา มีเกิดขึ้น ตั้งอยู่ เสื่อมสลายไป เปลี่ยนแปลงจากเด็กไป วัยรุ่น ไปหนุ่มสาว เข้าสู่วัยกลางคน จนกระทั่ง วัยชรา แล้วก็ตายในที่สุด ตกอยู่ในโลกธรรม ๘ คือ มีลาภ เสื่อมลาภ มียศ เสื่อมยศ มีสรรเสริญ มีนินทา มีสุข มีทุกข์ ๆ “เพราะฉะนั้นเราต้องยอมรับว่า ถ้ามา อยู่ในวัฏฏะต้องเจออย่างนี้ แล้วก็เจอกฎ แห่งกรรมที่เขาทำเอาไว้ บังคับด้วยความโลภ ความโกรธ ความหลง ให้ฆ่า ให้ลักทรัพย์ ให้ ประพฤติผิดในกาม ให้พูดค่าหยาบ พูดเพ้อเจ้อ พูดส่อเสียด ให้ดื่มสุราเมรัย เสพยาเสพติด ต่าง ๆ เป็นต้น และยังมีการพนัน มีอะไรอีก สารพัด ซึ่งมีภัยทั้งสิ้น แล้วมีภพมารองรับ และ เราต้องเจออย่างนี้บ่อย ๆ เพราะฉะนั้นถ้าจะอยู่ ในวัฏสงสาร เพราะกลัวว่าไปพระนิพพานแล้ว ไม่มัน ไม่ม่วน ซึ่งเราคิดไปเอง เพราะเราไม่รู้จัก พระนิพพาน ที่จริงถ้าไปถึงตรงนั้นแล้ว เราจะ รักพระนิพพานมากเลย แต่จะไปถึงตรงนั้น ต้องเบื่อภพสามก่อน และถ้าจะอยู่ต้องอยู่ให้เป็น คือ ต้องละชั่ว ทำความดี และทำใจให้ใส ๆ ในระดับที่อยู่ในภพสามและสร้างบารมีเรื่อยไป มีมโนปณิธานที่ยิ่งใหญ่ คือ จะไปสู่ที่สุด แห่งธรรม” ดังเรื่องราว Case Study ต่อไปนี้ หญิงใจนักเลงเป็นมะเร็ง หายด้วยสมาธิ (๒๖ มีนาคม ๒๕๕๘) สมุนไพร เป็นคนทรงเจ้าและรับทำเสน่ห์ด้วย พ่อดื่มเหล้ามาก สูบบุหรี่ เล่นการพนันทุกชนิด เจ้าชู้ มีเมียและลูกมาก ไม่ค่อยรับผิดชอบ กันยายน ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๙๗