การค้นพบพระคัมภีร์โบราณในหุบเขาบามิยัน : หน้า 36/171

ภาพขวามือ ผู้เขียนได้รับมอบ หนังสือผลงานการชำระและแปล พระไตรปิฎกฉบับภาษาสันสกฤต ซึ่งมีอายุเก่าแก่ 9,000-5,000 ปี ของสถาบันอนุรักษ์สเคอเยน ดร.เจนส์ โบว์ (เสื้อเขียว) นักวิชาการที่เชี่ยวชาญด้านสันสกฤต ซึ่งเรียนมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ระดับปริญญาตรี, โท และเอก อีกทั้งยังเชี่ยวชาญภาษาทิเบตอีกด้วย ซึ่งเป็นบุคลากรหลักในการชำระและแปลพระไตรปิฎกพร้อมทำงานวิจัยอย่างใกล้ชิดกับ พระวีระชัย เตชังกุโร (กลาง) ซึ่งจบการศึกษาระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยออสโล ด้วยผลงานวิทยานิพนธ์เกรด A สร้างความภาคภูมิใจ ให้กับสถาบันฯ เป็นอย่างยิ่ง ซึ่งท่านทำการศึกษาและสืบค้นวิจัยจนได้พบหลักฐานที่บันทึกไว้ในพระคัมภีร์โบราณ คือ เรื่อง “ธรรมกาย” จากที่นี่ด้วย สำหรับ ศาสตราจารย์เจนส์ บราวิก นั้น ท่านเป็นผู้ริเริ่มและจุดประกายให้วงการชาวพุทธ ได้รับรู้ว่า ที่บามิยันก่อนถูกพวกตาลีบันระเบิดทำลายพระพุทธรูปยืนองค์ใหญ่นั้น ภายในหุบเขานี้ มี พระคัมภีร์เก่าแก่ อายุ ๑,๓๐๐ ปี ถึง ๒,๐๐๐ กว่าปี ที่มีสภาพทั้งที่ยังสมบูรณ์ และที่ชำรุด ต้องอาศัยนักอนุรักษ์บำรุงรักษาเพื่อการซ่อมแซม แล้วยังมีขั้นตอนการดูแลความสะอาดให้สมบูรณ์ ก่อนนำมาถ่ายสำเนาด้วยระบบดิจิทัลแล้วเก็บต้นฉบับไว้ เอาผลงานที่ถ่ายสำเนานำมาให้นักวิชาการ ผู้รู้ด้านอักษรโบราณอ่านและตรวจชำระ เพื่อปริวรรตและถอดความต่อไป หุบเขาบามิยันนั้น ในอดีตดินแดนแถบนี้เรียกว่า แคว้นคันธาระหรือคันธารราฐ (Gandhara) เป็นเมืองตั้งอยู่บน เส้นทางสายไหม (Silk Road) จุดทางแยกสู่จีน อินเดีย ตะวันออกกลาง และ ยุโรป เป็นบริเวณที่อารยธรรมจากตะวันออกเดินทางมาพบกับอารยธรรมจากตะวันตก กล่าวคือ อารยธรรมจากอินเดียเดินทางมาพบกับอารยธรรมจากอิหร่าน กรีซ และจีน มีการค้นพบศาสนสถาน ทางศาสนาพุทธและศาสนาฮินดูเป็นจำนวนมากกว่า 9,000 แห่ง เป็นหนึ่งในจุดศูนย์กลางทาง พุทธศาสนาในบริเวณนั้นมาก่อนที่จะมีศาสนาอิสลามเข้ามาในช่วงพุทธศตวรรษที่ ๑๓ ศาสนวัตถุ ที่สําคัญที่สุดในบริเวณนั้น คือ พระพุทธรูปองค์ใหญ่จำนวน ๓ องค์ ซึ่งแกะสลักอยู่บนหน้าผา หินสูงชันกว่า ๒,๕๐๐ เมตร และมีอายุกว่า ๑,๕๐๐ ปี ซึ่งสถานที่นี้มีอารามมากกว่า ๑๐ แห่ง มี พระสงฆ์หลายพันรูป ทั้งฝ่ายโลกุตตรยาน (โลกุตตรวาทิน) ซึ่งเป็นนิกายย่อยของมหาสางกะ และภิกษุฝ่ายหินยาน ดังนั้นคัมภีร์โบราณที่ถูกค้นพบในหุบเขาบามิยันจึงมีทั้งคัมภีร์ของฝ่ายเถรวาท และฝ่ายมหาสางมิกะ ถือว่าเป็นหนึ่งในแหล่งค้นพบพระคัมภีร์พุทธเก่าแก่ที่สุดในโลก ซึ่งพบในถ้ำ ต่าง ๆ แห่งหุบเขาบามิยัน ประเทศอัฟกานิสถานนั้น ศาสตราจารย์เจนส์ บราวิก ได้ไปเข้าร่วมประชุมทางวิชาการในเดือนธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ ณ มหาวิทยาลัยไลเดน ประเทศเนเธอร์แลนด์ ปรากฏว่ามีผู้เข้าร่วมประชุมคนหนึ่งได้เล่าให้ฟังว่า แซม ฟ็อกกี้ พ่อค้าของเก่าแห่งกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ได้ขายชิ้นส่วนเอกสารโบราณของ พุทธศาสนา จำนวน ๑๐๘ ชิ้นให้แก่ คุณมาร์ติน สเคอเยน ชาวนอร์เวย์ ผู้อำนวยการและเจ้าของสถาบัน อนุรักษ์สเคอเยน (Conservation Institute of Schøyen) ประเทศนอร์เวย์ ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์เอกสาร โบราณที่ใหญ่ที่สุดของโลกก็ว่าได้ (เก็บรวบรวมไว้ของทุกศาสนา) พอทราบว่าเจ้าของเป็นชาว นอร์เวย์ ท่านจึงเกิดความสนใจอย่างแรงกล้า จึงได้ไปพบเพื่อขออนุญาตให้นำเอกสารโบราณ ดังกล่าวมาศึกษาวิจัย ซึ่งทางเจ้าของคือคุณมาร์ติน สเคอเยน ก็อนุญาตและยินดีให้ความร่วมมือ ๕๒ อยู่ในบุญ กันยายน ๒๕๕๘