โพชฌงคปริตร : หน้า 141/250

พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) 129 ดังต่อไปนี้ ๓๘ โพชฌงคปริตร (โพชฌงค์ ๗ ประการ) ๒๔ มิถุนายน ๒๔๙๗ นโม..... ยโตห์ ภคิน อริยาย ชาติยา...... หลวงพ่อวัดปากน้ำ ยกพระบาลีที่แสดงไว้ในโพชฌงคปริตร เพื่อแสดงอำนาจแห่งความสัตย์ ยโตห์ ภคินิ อริยาย ชาติยา ชาโต ฯ เป็นคำที่พระองคุลิมาลทรงแสดงไว้ เพื่อยกความสัตย์จริงของท่าน เรื่องโดยย่อมีว่า : ครั้งหนึ่งพระองคุลิมาลไปพบหญิงปวดครรภ์ใกล้คลอด จึงได้เปล่งวาจา ดูกรน้องหญิงตั้งแต่ เรา เกิดมาแล้วโดยชาติเป็นอริยะ ไม่มีใจแกล้งที่จะปลงสัตว์ที่มีชีวิต ด้วยความสัตย์อันนี้ ขอความสวัสดี จงมีแก่ท่าน ขอความสวัสดีจงมีแก่ครรภ์ของท่าน พอขาดคำหญิงนั้นก็คลอดบุตรพ้น จากทุกข์ภัย พระองคุลิมาล ก่อนบวชในพระธรรมวินัย ท่านเคยกระทำบาปมาก ด้วยการฆ่ามนุษย์ถึง ๙๙๙ คน กระทั่งพระพุทธเจ้าเสด็จไปโปรด และพระองคุลิมาลหันกลับมาบวชได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ แม้บวชแล้วพอใครได้ยินข่าวว่าพระองคุลิมาลมาก็กลัว คราวหนึ่งหญิงท้องแก่ใกล้คลอดหนีไม่พ้น จึงร้องให้ พระองคุลิมาลช่วยแทน ท่านเป็นพระอรหันต์แล้วจึงได้ยกเอาความจริงที่ท่านเป็นอริยบุคคล ไม่มีความ แกล้งปลงสัตว์จากชีวิตเลย พอขาดคำของท่าน นางก็คลอดลูกทันที นี้เป็นตัวอย่างการยกความสัตย์ที่ได้บรรลุพระอรหันต์ ความสัตย์ของหญิงแพศยา หลวงพ่อวัดปากน้ำ ได้ยกตัวอย่างการใช้ความสัตย์ ดังนี้ ครั้งหนึ่งพระเจ้าแผ่นดินยกทัพไปพักอยู่ที่แม่น้ำใหญ่ ว่ายข้ามก็จะไม่พ้น จึงทรงดำริหาคนที่ สามารถทำน้ำให้ไหลกลับ หญิงแพศยารับอาสา โดยอธิษฐานยกความสัตย์ที่ปฏิบัติต่อชายคนใด ให้คุ้มแก่ ค่าของเงินตามที่แต่ละคนจ่ายมา ไม่ว่าชั้นสูง กลาง ต่ำ พอสิ้นคำอธิษฐานน้ำก็ไหลย้อนกลับ นางได้ รับพระราชทานรางวัลเป็นอยู่อย่างสุขสบาย “ติดขัดเข้าแล้ว อย่าเที่ยวใช้เรื่องเลอะๆ เหลวๆ บนผีบนเจ้า นั่นไม่ได้ยิน ไม่ได้ฟังธรรมของพระพุทธเจ้า พระอรหันต์เลย” “ถ้าว่ารู้จักหลักทางพระพุทธศาสนาแล้ว ต้องยกขึ้นพูดความสัตย์ ความจริง นั่นเป็นข้อสำคัญ ถ้าความบริสุทธิ์ของศีลมีอยู่ ก็ต้องยกความบริสุทธิ์นั่นแหละขึ้นพูด