การแสดงศีล : หน้า 177/250

๕๐ การแสดงศีล (กิเลสอาสวะ) พฤศจิกายน ๒๔๙๗ นโม..... พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) 165 สีลปริภาวโต..... ศีล สมาธิ ปัญญา เป็นหลักของพระพุทธศาสนา ในการสังคายนา พระไตรปิฎก ซึ่งมีพระมหากัสสปะเป็นประธาน ได้แบ่งไว้เป็น ๓ หมวด คือ พระวินัย พระสูตร หรือ สุตตันตปิฎก มี ๒๑,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ จัดเป็นศีล มี ๒๑,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ จัดเป็นสมาธิ พระปรมัตถปิฎก (พระอภิธรรม) มี ๔๒,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ จัดเป็นปัญญา ตามพระบาลีกล่าวว่า : สีลปริภาวโต ฯ ศีลเจริญขึ้นแล้ว มีสมาธิเป็นอานิสงส์ สมาธิเจริญขึ้นแล้ว มีปัญญาเป็นผลอานิสงส์ ปัญญาเมื่อเจริญขึ้นแล้ว อบรมจิตให้หลุดพ้นจากอาสวะ ศีล โดยปริยัติ : คือ ศีล ๕ ศีล ๘ ศีล ๑๐ ศีลของพระภิกษุ ศีล โดยปฏิบัติ : คือ ศีลภายใน หมายถึง เจตนา ความคิดอ่านทางใจ (คิดดีคิดชั่ว คิดไม่ดี ไม่ชั่ว) มีเจตนาภายในก่อน แล้วจึงรักษาศีลได้ พระพุทธเจ้าตรัสว่า “ดูกรภิกษุทั้งหลาย เจตนาเป็นศีล” ใจ คือ อะไร ? - คือ เห็น จำ คิด รู้ รวมเป็นจุดเดียวกัน ที่เกิดของใจ อยู่ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ถูกกลาง “ดวงธรรม” (ดวงปฐมมรรค) ที่ทำให้ เป็นกายมนุษย์ มนุษย์เกิด ดับ หลับ ตื่น ตรงนั้น - พอใจหยุดกลางดวงปฐมมรรค ก็เห็น ดวงศีล “จะรู้จักศีลจริงๆ ศีลภายในไม่ใช่ศีลข้างนอก ศีลโดยทางปฏิบัติ ไม่ใช่ศีลทางปริยัติ” ใสบริสุทธิ์เท่าดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ หยุดกลางดวงศีล เห็น ดวงสมาธิ ดวงปัญญา ดวงวิมุตติ ดวงวิมุตติญาณทัสสนะ แล้วจึงเห็นกายมนุษย์ละเอียด ที่เป็น กายฝัน เวลาเราหลับแล้วฝันไปเห็นเหตุการณ์ต่างๆ “เจ้าเป็นเจ้าหน้าที่ฝัน ลองฝันให้ดูสักเรื่องซิ เอาเรื่องเชียงใหม่กันเชียวนะ กระพริบตาเดียว เอาดอยสุเทพมาเล่าให้ฟังแล้ว ไปเชียงใหม่มาแล้ว กระพริบตา เดียว นั่นแน่ ฝันเร็วขนาดนั้นแน่ะ”